Niet al te denderend geslapen. Vannacht geen muggen gehad volgens mij. Maar vanmorgen kwamen ze van overal en hebben ze me op korte termijn lek gestoken. Het is Marga haar verjaardag vandaag dus er is nog taart na het ontbijt. Tegen half negen kunnen we naar de eerste stop rijden voor vandaag. We gaan met de boot het Nokouémeer op. Hier bevindt zich het Afrikaanse Venetië : Ganvie.

Alle huizen zijn gebouwd op palen en het vervoer bestaat uit kayaks met of een stok of een peddel. We zijn hier niet de eerste toeristen en dat is snel duidelijk. De mensen appreciëren het niet als er foto’s worden gemaakt.

Net als we toekomen met de bus, staat er behoorlijk veel volk op de pier en er is veel tamboer. Er wordt net een kist uit de wagen gehesen. Blijkbaar is er een begrafenis aan de gang. Het is lawaai van gewelste. Want in tegenstelling tot bij ons is het hier geen ingetogen, serene bedoening. We moeten wachten totdat de ganse begrafenisstoet ingestapt is in 101 bootjes. Daarna kunnen wij aan boord. We varen richting het dorp : Ganvié. Onderweg komen we vissers tegen en vrouwen die van het dorp naar het vasteland gaan om zaken te verkopen. De meesten willen niet op de foto en draaien hun gezicht of roepen ons iets vies toe. Ok, niet veel foto’s vandaag denk ik.🤔

Het gaat er zoals een gewoon dorp aan toe. Ipv de klerenwinkel heb je hier een klerenboot. Geen groentewinkel, maar een groenteboot… 🙈

We zien ook veel bootjes met lege tonnen op. Die gaan in de rij liggen bij de waterpomp. De slang wordt vanuit een hutje bediend en de bootjes varen eronder langs. Leuk om te zien. Eens hun tonnen gevuld, ligt het bootje wel bijna gelijk met het water. Je ziet soms ook gewoon kleine kindjes alleen of met zen 2 in een bootje. Nadat we iets gedronken hebben onderweg, varen we terug naar het vasteland voor de lunch. Dit hebben we vanmorgen moeten opgeven en zou op tijd klaargemaakt zijn zo.

De kip die ik heb, die heeft zijn beste tijd al gehad. Hier wordt deze ook niet zo mooi in stukken verdeeld als bij ons. Dus wordt vooral de spaghetti opeten. Daarna kunnen we onze weg verder zetten richting Bohicon.

Ik ben heel blij als we er zijn, want heb heel onrustige benen en geraak dus moeilijk gezeten. De bus is ook maar net gemaakt op de grootte van de groep, dus veel bewegingsruimte heb je niet.

Het hotel waar we vannacht slapen, valt onder de ‘basic’. Ik vind het er nog prima uitzien. Er is water, er is airco en uiteraard een super hard bed. Tot zo ver het ongeveer goede nieuws. Dan komen we aan het diner en de WiFi. Ja, dat is inderdaad basic. Het eten is niet te eten en de WiFi werkt meer niet dan wel. Maar ja, blame it on TIA (this is Africa) Dan maar op tijd naar bed en nog wat schrijven. Morgen alweer verder.