Het heeft de hele nacht geregend. Alles is nu helemaal klam, tot in je rugzak toe. Ik heb op zicht wel geslapen, maar ik kom toch nog steeds redelijk geradbraakt uit mijn tent. Om half negen vertrekken we op de camping. Alle bagage wordt met de jeep naar de bus gebracht. Wij moeten alweer de 2km lopen naar de bus. Je zou bijna doodvallen: gisteren grijze lucht, regen, en nu dat we gaan vertrekken, komt de zon er door en hebben we blauwe hemel. Ja zeg!! 😡

We rijden door naar Embilipitiya. Voor we naar het hotel gaan, bezoeken we eerst het Elephant Transit Home. Hier worden weesjes en gewonde olifantjes opgevangen en terug opgeknapt om weer de natuur in te gaan. Ze kan ze niet de hele dag door zien. Ze worden gevoederd op 3 tijdstippen en die zijn dan toegankelijk voor het publiek. We gaan voor die van 12u. Alleen hebben we wat vertraging en zijn er pas iets over twaalf. Als je in de richting loopt waar we moeten zijn, zie je de meute al staan. Het is duidelijk niet zoals in Kenia waar ze een groot terrein hebben afgebakend en daarrond staan de toeristen. Hier is het een soort tribune, waardoor je 7 rijen dik staat. Veel kan je dus niet zien. Gelukkig is het na een tijdje saai en tegen dat ze bijna weer moeten vertrekken, staan we toch op de eerste rij. Ze zijn wel schattig. Alleen jammer van de draad die ervoor staat, en dus ook op al je foto’s staat. 😬 Daarna gaan we lunchen aan de overkant. Ik heb spaghetti bolognaise. 😍😋 Heb van heel de vakantie nog niet zo lekker gegeten dan die spaghetti. Heeft me echt gesmaakt voor het eerst. De pret duurt niet zo lang, want al gauw beginnen mijn darmen te rommelen. We rijden gelukkig door naar het hotel, en zou niet ver zijn. Het is ook niet ver, maar we staan wel een half uur in de file. Ik ben net op tijd in het hotel om naar wc te gaan. 

Tegen dat ik van de wc kom, zie ik de laatste van de groep achter de receptie doorgaan. Als ik dan vraag aan Mahendra waar mijn kamer is, wijst hij me helemaal de andere kant op. Ik kijk vragend. Blijkbaar slaap ik samen met Kris in een compleet ander gebouw, een heel stuk van het hoofdgebouw. Ik vraag toch eens of er echt geen andere kamer is. Blijkbaar niet. Ze verzekeren mij dat de kamer die ik heb, van dezelfde kwaliteit is als die van de anderen. Het gaat me niet over de kwaliteit, het gaat me om het feit dat we helemaal afgelegen liggen, boven het spa center. Mahendra doet hele parrol met die van de receptie en uiteindelijk laten ze me toch een andere kamer zien, in het hoofdgebouw. Blijkbaar is het de kamer van Mahendra. En in principe zijn de kamers voor gidsen van mindere kwaliteit. Ik trek dus maar een vies gezicht en zucht. Ik zal dan wel blijven waar ik ben. Maar mijn bloed kookt… 😡 Ik kom Kris tegen op weg naar mijn kamer. Ik spreek hem erover aan, en hij vindt het niet leuk, maar was niet van zin om te reclameren. Hij gaat toch mee terug naar de receptie. We laten Mahendra bellen door de receptie. Hij komt naar beneden. Dus weer heel het verhaal. Weer een heel gedoe aan de receptie. Geen idee wat ze zeggen. Ze vinden uiteindelijk toch nog een kamer. Ok!

We lopen terug de kant op van daarnet. Ze laten mij de kamer zien naast die van Mahendra. Het heeft drie bedden en is behoorlijk groot. Zo in het halve donker ziet ze er wel ok uit. Ik verhuis. Bij het sluiten van de deur blijkt dat het slot niet deftig werkt. Wat is dat deze reis met de sloten van mijn kamer?? Ze zullen een nieuw slot steken en dan mijn rugzak verhuizen van de ene naar de andere kamer. Man, man, man, ben het eigenlijk beetje beu. Het enige dat ik kan doen is wachten. Gelukkig is er wifi en een zwembad. Tegen dat ik richting het zwembad wil gaan, regent het weer. Blijft dus bij wifi. Ik kom ondertussen Marcel nog tegen en vraag ik of ik toch eens bij hun mag komen kijken. Blijkbaar zitten zij ook ergens in een bijgebouw. Hun kamer is een stuk kleiner dan de mijne, maar ziet er toch net iets beter uit. Ik ga dan maar terug naar de receptie om te wifi’n. Rond half zes informeer ik of mijn kamer klaar is, en krijg ik de sleutels van de kamer.

Eens in de kamer en je begint een beetje rond te kijken, krijg je echt kriebels. Het is absoluut verouderd, afgeleefd, en niet helemaal proper. Ja, ik geef het op. Het is hier maar voor 2 nachten en het is niet op een matje in een klamme tent. 

Het eten wordt opgediend om 19.30u. Alweer buffet. Ik informeer of ik ook van de kaart kan eten. Antwoord: maar er is buffet, en vermits jullie met een groep zijn, krijg je korting. Kan me niet schelen. Ik wil gewoon iets van de kaart, maar de manager blijft moeilijk doen. Ok, dan eet ik niet. Ed en Sacha komen bij ons aan tafel zitten en willen ook iets van de kaart nemen. En zij zetten door en uiteindelijk kunnen we toch iets kiezen. 

Na het eten, nog even wifi in de lobby, en dan slapen. Morgen is het de olifanten safari en we moeten om half zes weg. 😳🙄🤔