Vandaag sla ik het ontbijt over en geniet nog wat van mijn balkon en de rust die er buiten nog heerst.
Vandaag rijden we naar Yuksom. Op zich niet zo ver, maar door de slechte en smalle wegen doen we er toch wel een tijdje over 😅 is soms echt millimeterwerk 🤣 Denk dat je hier een serieuze cursus leren rijden moet volgen en meetkunde moet kennen om de juiste hoeken te kunnen maken.
Voor de middag komen we aan bij Khecheopalri lake. Een meer dat zowel voor de boeddhisten als voor de Hindoes beschouwd wordt als een van de heiligste meren. Volgens Lama kunnen we moeilijk rond het meer wandelen, maar moeilijk gaat ook. 😍 Nog even een kaarsje branden en kunnen we op weg naar Yuksom. Tegen 13.30u komen we daar aan en kunnen we kiezen uit 3 restaurantjes voor de lunch. We gaan met een aantal ergens binnen en krijgen lokale noodle soep, Thukpa 🙃 Hier ook het eerste souveniertje gekocht: de gebedsvlaggetjes… dan heb ik die toch al 😅
Daarna door naar een nationaal monument en een klooster. Niet zo indrukwekkend als we al gezien hebben. Vandaag geen beste dag qua weer. Een deel wandelt naar het hotel, maar worden vermoedelijk nat. Ik rijd met de jeep terug. Lekkere warme douche en om 19u eten. Morgen weer lange reisdag naar Darjeeling. We laten Sikkim achter ons en keren terug naar India. Daar blijven we dan wel weer 2 nachten voordat we volgende week naar Buthan reizen.
Vandaag weer lange reisdag: altijd zelfde liedje; berg op, berg af, brugje over en we beginnen opnieuw: berg op, berg af… en dat dan in combinatie met veel te smalle wegen, soms slechte wegen… We worden dus redelijk door elkaar gerammeld door de dag. We hebben een strak schema vandaag. We moeten een bepaald punt halen, want om 14u wordt daar de weg afgesloten voor werken.
Op de middag bezoeken we eerst het Revangla Boeddha Park. Hier staat een 40m hoog Boeddha beeld. Van ver is het al indrukwekkend, maar hoe dichterbij je komt, hoe grootser het wordt. 😍 We eten ook op de site. Je hebt keuze tussen noodles of soep. Geef me dan maar noodles 🤩 Helaas heb ik na 3 happen al genoeg van. Het smaakt me niet. Dan kunnen we weer de baan op. We halen ons target point ruim op tijd en rijden door richting Pelling. Hier zijn we net op tijd voor een bezoek aan het Pemayangtse klooster. Helaas geen foto’s binnen…
Vanaf het klooster is het niet ver meer naar het hotel. Het belooft veel goeds, want ze hebben de beste pizza’s in town. 😍 Helaas, er is nog een ander Summit hotel en daar moeten we zijn. En bijkomend is dat een half uur terug rijden van waar we komen. Is wel balen, zowel voor ons als voor de chauffeurs. Want zij moeten daarna terug deze kant op want zij slapen wel hier.
Het is zes uur en donker als we bij ons hotel aankomen. We zitten hier wel beter dan in het andere hotel lijkt me. Veel rustiger. Enige wat je hoort is de natuur en het klooster een beetje verder op. Bij gebrek aan iets in de buurt, eten we in het hotel. Ben doodop van niets te doen, dus snel eten en bed in. Morgen rijden we weer verder naar Yuksom.
We zijn vandaag met 4 jeeps die zich een weg banen uit het drukke Gangtok. Het eerste klooster ligt 40 kilometer buiten de stad. Het is een lange tocht aan een geweldig slakken tempo. Ondanks dat we over de National Highway rijden, lijkt het net de Brusselse ring. Stapvoets verkeer. En hoe ze hier zo weinig ongevallen hebben, is me ook niet helemaal duidelijk als je ziet hoeveel plaats er soms maar over is. 😰
Onderweg stoppen we even aan een van de vele bruggen die we over moeten. Is een geweldig uitzicht. Je voelt je heel nietig. Vervolgens rijden we door naar een kleine waterval. Hier blijkt dat we eigenlijk al een beetje achter op schema zitten. Dus ipv ons af te jagen en na de middag weer in de stad te zijn, wordt er beslist van straks hier terug te komen en te eten en zo ons niet af te jagen. Daarvoor is het hier veel te mooi 😍 We rijden verder de bergen in naar het hoogste klooster. Val in herhaling, maar ook hier een rust en stilte. Terwijl sommigen nog wat in de tempel zijn, loop ik met Marjon en Marjan naar een gebouwtje beetje achterin. Daar zit paar leerlingen te studeren. De lerares spreekt gelukkig wat Engels. Niet altijd even evident.
Daarna te voet naar beneden en lopen we nog langs 2 kloosters. Het doet me alleen maar meer uitkijken naar Buthan. We rijden terug richting de waterval. Het wordt voor mij een pakje chips. Andere eten is toch wat pikant blijkt.
En dan weer naar de drukte van de stad. Tegen 16u weer in hotel. Wat rommelen, schrijven en straks eten bij Porky’s. Normaal gezien eerste “normale” eten (lees : voor Marijke toch) van de vakantie. Ben benieuwd.
Het was weer een mooie dag met ongelooflijk veel indrukken. Die niet altijd op foto zijn vast te leggen blijkt als ik de foto’s op de iPad zet.
De reis is begonnen. Om half negen gaan we op pad naar ons eerste klooster van de vakantie. Maar eerst moeten we de drukte uit. En dat is een hele opgave. De baan is hier heel smal en het verkeer toetert om het hardst. We beginnen bij het Rumtek klooster. Bevindt zich boven op de berg en je voelt echt de rust en stilte indalen. Het is ook nog een actief klooster, dus ook de eerste monniken verschijnen op het toneel. Het is een heel aparte sfeer. Ook het zonnetje is van de partij. Dus voorlopig gaan we die sjaal en handschoenen niet nodig hebben.
Na het bezoek aan het klooster hebben we nog even tijd om naar de winkeltjes te kijken. Maar veel is er niet te zien, en al helemaal geen echte supermarkt. Ik ga dan maar eens kijken in de lokale buurt winkel. Helaas geen choco te vinden. Zal dus honing worden in de plaats 🥰
Voor de lunch heeft Obbo weer iets geregeld, dus ik hou mijn hart al vast Maar deze keer gewoon noodles met kip en momo’s ( uitleg te googlen 😂)
Daarna kunnen we verder naar het volgende klooster : Do Drul Chorten. Hier kunnen we het klooster zelf niet in, maar zien wel de stoepa. En uiteraard de gebedsmolens.
Binnen zijn een aantal monniken wel aan het bidden, dus we nemen daar even plaats om te kijken en te luisteren. Daarna door naar het laatste klooster van vandaag : Enchey klooster. We hebben niet veel tijd want het gaat bijna sluiten. Maar ook hier weer een heel aparte sfeer en rust. Dan zitten de bezoeken erop. Wie wil kan zich in de stad laten afzetten. Het merendeel van de groep doet dat ook en splitst dan verder op. Samen met Els, Wietske en Christel ga ik op zoek om wat te eten. Het worden uiteindelijk terug momo’s, met dank aan het reisprogramma 3 op reis. Ik heb vanmiddag al geproefd. Niet slecht, maar ik ga toch terug voor de noodles met kip 😂 Daarna met de taxi naar huis, en om zeven uur ben ik weer thuis.
Een hele lange reisdag om hier te geraken. Nadat we zondag in Delhi zijn geland, moeten we vanmorgen weer om 4.30u paraat staan voor onze vlucht richting het noorden. 😴 Eens geland na een vlucht van 2 uur, stappen we over in 1 bus en 2 jeeps. Later zal blijken waarom we geen grote bus hebben. Die kan hier niets doen in de bergen.
We vertrekken voor een lange tocht door de bergen. Tegen lunch tijd stoppen we ergens bij een Family restaurant. Dat zit vol met lokale mensen. En om het wat sneller te laten gaan, krijgen we allemaal hetzelfde : Nepales dahl… ja, dat is niets voor Marijke uiteraard gelukkig kan ik nog wat Naan brood krijgen, zodat ik toch iets binnen heb.
Het is ruim half vier als we aan het kantoortje komen voor onze permit voor Sikkim. Dan kunnen aanvinken als je je visum voor India aanvraagt, zou net iets handiger zijn, maar nu houden ze natuurlijk een aantal mensen aan het werk.
Het is tegen zessen dat we eindelijk aan ons hotel komen in Gangtok. Ik ben nog net goed om eten te bestellen tegen 19u. Ik ga niet buiten eten. Ik dacht met fried noodles met kip kan ik niets misdoen, maar daar had ik me effe misrekent 🥵 na 5 happen staat mijn mond in brand. Dan maar naar de kamer en bedje in. Vanaf morgen begint de reis echt. 🤩
De pilletjes hebben hun werk gedaan. Heb zo goed als heel de vlucht geslapen. Avond eten en ontbijt heb ik overgeslagen.
Bagage en douane gaan alweer vlot en als we de groep verzameld hebben, gepind (Jep, ben weer met de Nederlanders op pad, dus geen Bancontact 🤗) kunnen we richting hotel. Rond 12u plaatselijke tijd zijn we daar. Nog even de bagage droppen en dan gaan we met een aantal de stad in. We vinden een terrasje langs het meer en we nemen iets te eten. De eerste springrolls van de vakantie zijn een feit. En ik weet weer hoe gekruid eten proeft. Gaat nog een moeilijke zoektocht worden deze vakantie. 🫣
Tegen half vier zijn we terug aan het hotel. Obbo, onze gids neemt iedereen mee om 16u om naar het meer te wandelen. Mijn origineel plan is gewoon effe meelopen om iets koud te halen om te drinken, maar hij neemt een andere weg. Dus ik volg maar… tegen half zes zijn we weer aan het hotel. Effe weer bekomen van de warmte, en om 18.15u moeten we alweer op the rooftop zijn voor de briefing en het eten. Het wordt een mooie, maar toch wel intensieve reis zo blijkt. Te beginnen met morgen om half 5 weg om het vliegtuig te halen om veder naar het Noorden te vliegen.
Omdat het de eerste avond is, heeft Obbo gewoon wat verschillende dingen besteld om te eten. En wordt alweer een uitdaging. Het wordt witte rijst, met een klein beetje kip, want die is alweer goed gekruid. Gelukkig is het naan brood wel heel lekker. Om 20u lig ik in mijn bed. Ging nog wat schrijven, maar ben echt te moe. Dagboek is voor morgen 😴🥱
Het is alweer een jaar geleden dat ik met vakantie was. Het is opnieuw maart, dus het is tijd voor een nieuwe vakantie. Dit jaar gaat de reis naar Sikkim en Bhutan. Had nochtans gezworen niet meer naar India te gaan, maar als je naar Buthan wil, moet je er een deel van India bij nemen. Zo gezegd, zo gedaan….
Het was, ook zoals elk jaar, weer een zwaar en druk jaar. Volop met padellen gestart, nieuw sociaal leven opgebouwd… Nooit geweten dat het zo vermoeiend zou kunnen zijn om sociaal te wezen 😀 Wat ook niet veranderd is, is de vertrek stress. Dit jaar zal ik voor het eerst zonder tussenstop in Den Bosch, rechtstreeks in mijn eentje naar Schiphol rijden. We vertrekken pas met de vlucht van 20.35u. En we komen 4/4 terug, maar ook pas om 18.39u. Vermits ik op zaterdag dan naar de feest aan zee moet, maak ik gebruik van het arrangement van Sawadee. Als je een overnachting hebt geboekt in het Ibis hotel, mag je wagen er 3 weken blijven staan. Win win situatie 🥰
Op vrijdag nog de laatste boodschappen doen en koffie drinken met Britt. En voor de rest poging doen om de stress de baas te kunnen. En het is moeilijk. Op zaterdag, dag van vertrek, ben ik al om 3u wakker. Ik probeer nog wat te slapen, maar ver kom ik niet. Begin dus maar om tijd in te pakken. Ruim op tijd ben ik klaar. Douchen, vuilbakken weg en we kunnen naar Schiphol vertrekken.
Zoals gebruikelijk gaat het gaat, totdat Amsterdam op de bordjes verschijnt. En dan gaat het van kwaad naar erger. Gelukkig halen we het Ibis hotel in 1 stuk.. effe parkeer ticket laten valideren en we kunnen de shuttle op naar de luchthaven. Aan de check in staat de eerste persoon van de groep.
Het inchecken gaat vlot en ook de douane neemt geen tijd in beslag. Om 17u sta ik in de gebruikelijke vertrekhal. Bekend terrein 😅
Vermits ik vandaag nog niets gegeten heb, beginnen we met een Mac Donalds. Beetje traditie op vertrek dag. Daarna loop ik door richting de gate. Ben nog veel te vroeg, maar dan is het tijd om mijn cadeautje van liesbet uit te pakken. Het enige dat ik weet is dat ik het er allemaal gelijk moet uit het doosje moet halen, want anders gaat het er niet meer in. Heb geen idee wat ik er mij moet bij voorstellen, maar het zijn zelf gemaakte gebedsvlaggetjes. En op elk papiertje kan ik een #kleingeluksmomentje op noteren. En die kan ik dan thuis ophangen als herinnering aan de reis. 😍
Nog wat rondlopen, iets halen om te drinken en de nodige pilletjes nemen. We zijn er klaar voor. We staan al ver aan de startbaan, als er ineens een probleem blijkt te zijn, waardoor we moeten terug keren. Het is me niet helemaal duidelijk, want heb Indiaas Engels is niet zo duidelijk. Er gaat in ieder geval meer dan een uur over voordat het opgelost is. En dan moeten we nog tanken, want hebben teveel fuel gebruikt om terug te keren…
Als dat ook verholpen is, is het het al bijna half elf als we de lucht in gaan. Tijd om te slapen 😴
Onze tijd in Antigua kan uitgelegd worden als : we hebben de processies nu wel gezien, naar “laat ons die processie toch ook nog doen” 🙂
Elke dag zijn er verschillende processies in de stad. We beginnen met de eerste aan de kerk, waar ze de grote “tafel” uitdragen met gigantische beelden op. Langs de kant lopen 100den mannen en vrouwen die op hun beurt de zware last van de tafel op hun zullen nemen. De tocht duurt namelijk meerdere uren, tot zelfs 10 uur voordat ze heel het parcours hebben gelopen. Samen met Vera neem ik plaats op het binnenplein. Gelukkig is het mooi weer, maar we staan er wel effe te wachten. En er komt alsmaar meer en meer volk op het plein. Dus bewegen wordt nog moeilijk. Maar dan komt er muziek uit de kerk en zien we de stoet zich op gang trekken. Het is een geweldig spektakel stuk om te zien. En al helemaal hoe ze De grote tafel met hoge beelden op door het kleine poortje krijgen om zo verder de stad in te kunnen.
Bij het teruglopen zien we de eerste bloementapijten die zich vormen. Iedereen doet het op zijn manier, en zo groot als hij het kan betalen. Hier wordt een heel jaar voor gespaard. We zien de volgende dagen overal. De mensen weten wanneer de stoet gaat passeren. Een paar uur op voorhand beginnen ze aan hun bloementapijt, dat net af is voordat de stoet passeert. Een paar minuten later zijn de tapijten helemaal vertrappeld en opgekuist door de bezem wagen. En beginnen ze gewoon helemaal opnieuw. Want binnen een paar uur komt er weer een nieuwe stoet voorbij.
De dagen dat we in Antigua zijn, gaan we dus van de ene optocht naar de volgende. Ook al denk je dat je ze nu wel allemaal gezien hebt, toch is het elke keer anders. Dan allemaal in het Paars, dan allemaal in het zwart, alleen kinderen, alleen vrouwen. Op het grote plein, in de kleine straatjes voor het hotel… In daglicht en in het donker. Elke optocht heeft weer zijn eigen doel en sfeer. Je krijgt er geen genoeg van. En hoe dichter we bij Pasen komen, hoe groter de optochten en de bloementapijten worden.
Enige nadeel is dat we nooit weten waar en hoe laat de processies komen. Dus er is veel wachten bij, vroeg opstaan, rond lopen en nu en dan al eens uitgerookt worden. Vermits de processie stilstaat en er dan net iemand met wierook voor je moet wachten 🙂
We hadden een geweldige tijd in Antigua en een fantastische reis. Maar aan alle mooie liedjes komt ook een einde. En na een maand in super mooi weer, super mooie landen en fijne groep, is het weer tijd om naar huis te gaan. We kunnen er weer even tegen en kunnen beginnen uitkijken naar een nieuw avontuur!!
Voordat we doorrijden naar Antigua voor onze laatste dagen, maken we nog een stop op de markt in Chichicastenango. Helaas zijn we niet op de dag dat de Grote Markt staat. Toch wel een klein minpuntje. Desalniettemin is er toch heel veel volk op pad en vooral heel veel toeristen. We banen ons een weg door al het volk naar het grote, kleurrijke kerkhof. Ook dit herkende ik nog van onze eerste reis in Guatemala. Ze beleven een kerkhof hier helemaal anders dan bij ons. Geen saaie, grijze graven. Maar kleurrijk, veel bloemen, eten en drinken. Grote en kleine graven, met steen en zonder… heel apart om over te lopen.
Nog even iets kopen voor de lunch onderweg en dan kunnen we op weg naar Antigua. Sommigen hebben deze reis speciaal geboekt voor deze laatste dagen. Ik wist niet dat het iets speciaals was op het einde van deze reis. We zijn in de heilige week voor Pasen. En dit wordt in centraal en zuid Amerika gekenmerkt door processies, heel veel processies 🤩 Tegen half drie zijn we in ons hotel. We zitten redelijk centraal. Marc had ons al gewaarschuwd, maar het verschil in kamers is groot. Sommigen hebben een balzaal als kamer met 5 bedden voor 2 mensen. In mijn geval heb ik wel 3 bedden,, maar ben ik weggestoken in een bezemkast… maar ok, dient alleen om te slapen. Dus niet zeuren, alles droppen op de kamer en we zijn de stad in. Vera en ik…
Als we op het grote centrale plein komen , hebben we onmiddellijk geluk en vallen we direct in de eerste processie. De kinder processie. Ook deze kleine mensjes dragen een heel tafereel mee op hun schouders… Jong geleerd… Om even te bekomen van de eerste indrukken gaan we een koffie drinken. Het is bijna tijd voor de zonsondergang en die is het beste te bekijken vanop het dak van de kathedraal. Dus wij daar naartoe. Sommigen van de groep hadden hetzelfde gedacht en al snel staan we daar met een deel van de groep. Nadat de zon onder is, gaan we met Jan en Corry iets gaan eten. Maar zoals zal blijken de komende dagen val je van de ene processie in de andere. Dus voordat we het restaurant binnen gaan , blijven we nog even de volgende processie bewonderen. Het is een heel spektakel met veel muziek en veel volk.
Dan snel een pizza eten en weer naar het hotel. We zijn helemaal klaar om ons de komende dagen onder te dompelen in de laatste dagen van Jezus, gezien door de Guatemalteekse mensen 🤩😍
Om 8u vertrekken we voor onze tocht rond het meer van Atitlan. Rond het meer zijn 12 eilandjes die vernoemd werden naar de 12 apostelen. We gaan er vandaag een aantal bezoeken met een bootje. Het eerste dat we aandoen, is Santa Cruz. Het dorpje ligt bovenop een heuvel. Er is een mogelijkheid om te voet naar boven te gaan, maar de meesten van de groep gaan met de tuc tuc naar boven. Een paar dapperen gaan de kuitenbijter naar omhoog. 20 jaar geleden waren we hier ook volgens mij. Het basketbal pleintje van de school komt me bekend voor. We maken een korte wandeling door het dorp en lopen dansen zijn allen terug naar de boot. Hop naar het volgende dorp, Jaibalisto.
Hier kan je te voet naar het volgende dorp wandelen. Heb er niet zo heel veel zin in. Dus samen met een 5 tal anderen gaan we koffie drinken terwijl de rest de wandeling aanvangt. Na de koffie, varen wij met het bootje naar de volgende bestemming. Ook daar weer koffie drinken voordat we naar het volgende dorp varen. Ook daar weer een serieuze kuitenbijter om in het effectieve dorp te komen. Daar is het een drukte van jewelste. Het is dik 14u voorbij voordat we gaan eten. En het is niet direct m’n cup of tea. Ben dus blij als we tegen half vijf terug varen naar ons hotel. Nog even iets drinken met Jacqueline, Richard, Jan en Corry.
Dan nog wat schrijven en is het weer tijd om te gaan eten. Ik ga mee met Jan en Corry. Onderweg pikken we Jan en Hans op. Ze waren op zoek naar het restaurant waar we naartoe gingen, maar hadden het nog niet gevonden. Uiteindelijk komen ook nog Marc, Jacqueline en Richard in het restaurant toe.
Aan de overkant staat er een zanger te kwelen. We bedenken allerlei scenario’s om hem te doen stoppen, maar we moeten het de hele avond ondergaan. Ondanks dat wordt het een leuke avond. Nog even langs de supermarkt op weg naar het hotel. En dan kunnen we weer inpakken. Morgen rijden we via Chichicastenango naar onze laatste bestemming : Antigua
Mijke's reizen 