Categorie archief: 2018 – Zuid Afrika, Lesotho en Swaziland

Vanmorgen rijden we naar onze nieuwe bestemming Graaff Reinet. Hier blijven we weer 2 nachten. Een reisdag en dan een volledige dag ter plaatse. Onderweg drinken we zoals gebruikelijk een bakkie koffie en rond 13u zijn we dan in ins hotel, met zwembad 😎🏝

Het wordt snel onze bagage in de kamer zetten en dan snel wat eten. Om 14uur vertrekken we voor onze ‘excursie’ door de township. We rijden met een busje naar het plaatselijk schooltje. Ik heb mijn ballonen maar in mijn rugzak gestoken. We krijgen eerst een uitleg van het schoolhoofd hoe de school werkt. Er zijn maar 3klassen. Ze hebben 140 leerlingen en maar 4 leerkrachten. Ze krijgen allemaal ontbijt en middagmaal en een snack in de namiddag. Ook zijn de kinderen een mix van ‘gewone’ kinderen en kinderen met special needs. Deze zitten hier gewoon allemaal samen in 1 klas, en dat werkt blijkbaar perfect. De kinderen leren allemaal van elkaar en gaan vooruit. Wanneer ze ouder zijn en nog steeds niet in staat zijn om werk te zoeken, worden de special need kinderen opgevangen in een workshop. Hier maken ze dan kralen en glazen.

Wanneer we er toekomen is het net middag dutje. De meesten liggen zalig te slapen. Mijn ballonnen zijn een grote hit in de kleinste kleuterklas. Is net makkelijk foto’s maken met zo’n enthousiaste kinderen, en een aantal ambetante fotografen van de groep. We krijgen verder een hele rondleiding door de verschillende klassen. Wanneer we klaar zijn, is ook net tijd om de eerste lading naar huis te brengen. Het zijn de kids van de eerste kleuterklas. Allemaal trots met hun balloon onder de arm. Ze worden in een klein minibusje gezet. Het is een beetje ‘ hoeveel kids kunnen er in een minibus?’ Zo zouden ze hier nooit mogen rondrijden. 🙈🤔

Vervolgens lopen we verder door de township richting het ziekenhuis. Het is een ‘luxe’ township als je dat zo mag noemen. Ze hebben hier allemaal al stenen huisjes. Heb al townships gezien waar het golf platen huisjes zijn. Overal komen de kids en mensen wel aangelopen en gaan vrijwillig op de foto. Tegen dat we aan het ziekenhuis zijn, is dit dicht. Vraag me af wat je moet doen zls je na de openingsuren ziek wordt, maar dan moet je blijkbaar de 100 bellen om je te komen halen. Het is alweer bijzonder warm en heb toch maar een beperkte water hoeveelheid mee. Onze laatste stop is een huisje waar een mevrouwtje verder uitleg geeft. Ik kan niet navertellen waarover het ging, want heb de hele tijd met een aantal kids bezig geweest. Heel onnozel gekomen. Ik ben in het deurgat blijven zitten en dan komen de kinderen snel. Beetje mee onnozel gedaan en al snel zaten ze allemaal op mijn schoot. Ik kan niet meer vooruit of achteruit. Heel leuk, dit is afrika. Laat me hier maar een paar uur zitten. Helaas is onze tijd op en moeten we gaan.

Om vijf uur hebben we de volgende excursie. Het wordt snel wat drinken en nieuw water kopen en dan moeten we weg voor onze eerste game drive van de vakantie. Tot onze grote verbazing staat er 1 jeep en 1 mini busje. Hoe gaan we dat doen?? We zijn met meer dan dat er in de jeep kunnen. Ik kruip snel in de jeep 😀 we rijden richting de ingang van het park. Ben benieuwd wat het zal geven, want natuurlijk al verwend geweest door se jaren heen. Heel in de verte staan een aantal springbokken en een wildebeest, maar als je het op foto zet, zegt het niets. We stoppen dan maar om wat wijn te proeven. Uiteraard…. voor de niet wijndrinkers is er uiteraard ook niets anders voorzien, buiten een beetje ice tea, en die is dan ook niet te drinken. We rijden verder en er moet nu gewisseld worden van plaats. Ik kruip dan maar het mini busje in. Ik blijf me verbazen over het feit dat je op game drive moet in een mini busje. Uiteraard zitten alle dieren dan ook nog eens aan de andere kant van mij, dus ik heb geen kans om foto’s te maken. Dit is echt zonde van de tijd en het geld. Na een tweede keer wijnproeven moet er weer gewisseld worden en mag ik terug in de jeep. Ondertussen is het al aan het schemeren en kan je helemaal geen foto’s meer maken. Niet dat we nog iets bijzonders zien. Het wordt ook wel frisjes.

Wij rijden dan naar de rand van het park waar er een huisje staat en waar we zullen eten. Het vuur moet eerst aangemaakt worden en dan alles nog opgewarmd bij het vuur. Uiteraard wel weer wijn om te drinken maar ook niet meer dan dat. Het duurt eindeloos voor het eten klaar. Nu ja, eten: een lam kof kippe sate. Een groentesaté en een stukje brood. Is ook niet om over naar huis te schrijven. Maar bon, heb toch niet mega veel honger dus dat scheelt. Er is wel een heel,mooie sterrenhemel te zien en ook de melkweg is te zien. Gelukkig mogen we allemaal in een busje op de terugweg, want is dus toch wel behoorlijk fris geworden. Om half tien zijn we dan thuis, na een lange dag. Niet allemaal zo even interessant. Morgen een vrije dag.

We laten Plettenberg Bay achter ons en vertrekken met lichte regen naar Oudtshoorn. Onderweg wordt er uiteraard gestopt voor een bakkie koffie, zoals ze hier zo leuk zeggen. Tegen de middag komen we aan in de buurt van ons hotel. Maar er wordt eerst nog gestopt bij een winkelcentrum, waar we middag eten. Ik heb eigenlijk geen honger, maar bestel toch maar wat. Eens voor mijn neus is het helemaal over. Het staat me echt tegen. Ik eet twee happen en laat de rest staan. We rijden door naar onze accommodatie. Het is dus geen hotel zoals vermeld in de reisbeschrijving. Eigenlijk is het een vakantiepark ala center parcs. We gooien onze bagage binnen en vertrekken snel weer voor de namiddag activiteiten.

Onze eerste stop zijn de Cango grotten. Samen met een gids en zeker nog 30 anderen lopen we de grot binnen. Er zijn zo’n 5 km aan grotten, lang niet allemaal toegankelijk voor het publiek. De eerste kamer is de grootste. Veel zie je nog niet van de stalactieten en stalagmieten. We krijgen eerst de uitleg over de ontdekking van de grotten door wie en hoe. Er is een geweldige akoestiek in de kamer. Vroeger werden er hier concerten gehouden. Er wordt gevraagd of er iemand wil zingen om de akoestiek te laten horen. Niemand is uiteraard kandidaat, dus de gids zelf zingt. Ze hebben sinds vanmorgen een nieuwe president en hij steekt van wal met het volkslied. Ale, dat denk,ik toch dat het is. Is echt effe een kippenvel momentje. Daarna is het tijd om het licht aan te steken en dan wordt alles veel duidelijker.

Om de grotten een beetje te sparen, en algen vorming te voorkomen, worden de lichten iedere keer aangestoken en weer gedoofd. Veel te snel gaat het licht weer uit en moeten we verder naar de volgende kamer. Is moeilijk foto’s maken zo in den halve donker. De kamers worden iedere keer kleiner, maar wel mooi om zien. In totaal bezoeken we 5 kamers. Wat eigenlijk maar een vijfde of zo is van totale grot. Makkelijk komen we ook weer buiten. Je kan ook een avonturenroute doen, maar dan mag je helemaal geen claustrofobie hebben. Bij de uitgang staat een soort hutje waar de grootte van de verschillende gangen in gemaakt is. Hier kan je dan testen of je dun genoeg bent om alles tot een goed einde te brengen. Dat is zeker niet aan mij besteed.

Daarna rijden we door naar de struisvogel farm. Hier krijgen we eerst een rondleiding en wat meer uitleg. Je kan er ook eentje voeren of een nekmassage krijgen. Ook dat is wederom niet aan mij besteed. Ik neem de foto’s wel 😊😂 Na de rondleiding is het tijd om wijn te proeven. Ze zouden deze reis beter een wijn reis noemen. Want de keren dat er hier wijnproeverijen zijn…. kei gemakkelijk als je niet drinkt 🤔😬 Het is wel een mooi plaats om te zitten met een geweldig uitzicht en de temperatuur is,ook aangenaam. Want de zon bijna zakt, is het tijd om te gaan eten. We beginnen met een carpaccio van struisvogel met roosterkoek. De roosterkoek is ontzettend lekker, de carpaccio eet ik op, maar hoef niet aangevuld worden. Daarna is het buffet met uiteraard struisvogel op het menu. Is een lekker beestje 😋😋😋 Sommigen hebben al behoorlijk wat wijn gedronken, dus het volume is ook al wat naar omhoog. Ondertussen probeer ik foto’s te maken van de zonsondergang. Maar uiteraard zit er een wolk voor tegen dat ik buitenkom… 😬

Nadien nog een toetje en terug naar ons ‘hotel’. Vermits het goed weer is en zuid afrika bekend staat om zijn braai, kan je het al,raden. Lawaai genoeg… dus worden dan maar oordoppen. Gelukkig blijven we hier maar 1 nacht. Morgen naar Graaff Reinet.

We vertrekken vandaag maar om 9uur dus het is echt wel,uitslapen. Vermits we direct naar zee zouden vertrekken om daarna door te rijden naar de wandeling, besluit ik toch maar om te gaan ontbijten. Als laatste uiteraard. Zo groot als het ontbijt in Kaapstad was, zo klein is het hier. Ik neem dan maar eieren. Maar het smaakt me absoluut niet. Ondertussen is er ook het nieuws dat de boot naar de dolfijnen niet uitvaart. Er is veel te veel wind geweest vannacht en de zee is te woelig. We proberen vanmiddag.

We gaan dus eerst wandelen. Op een uurtje rijden we naar Tsitsikamma National Park. Hier maken we dan een wandeling naar een of andere hangbrug. Volgens de reisbeschrijving is het een lange wandeling, maar het is eigenlijk maar een half uurtje. Met deze temperaturen is het wel aangenaam dat we deze morgen hier al zijn. Want deze namiddag zou het bijna niet te doen zijn geweest van de warmte en van het volk. Het is een mooi wandelpad en inderdaad op een half uurtje staan we aan de hangbrug. Een aantal gaan er over heen, om daar dan verder nog de wandeling naar de top te maken. Ik ben geen held op hangbruggen. Ik loop dus net ver genoeg om een foto te maken en keer dan terug. Het is bijna middag dus we doen een poging om daar iets te eten. Heel veel staat er niet op de kaart waar ik zin in heb, dus het wordt een ijsje. Altijd goed 😊😋 Daarna nog op zoek naar de ideale golf foto, maar helaas zit die er weer niet tussen.

Als iedereen terug is, rijden we terug naar ons hotel. Ondertussen is ook de bevestiging gekomen, dat de boot ook deze namiddag niet gaat. De zee is er niet rustiger op geworden. Dus dat wordt een namiddagje vrij. Voor de liefhebbers rijdt de bus naar het strand, maar dat sla ik over. Ik spreek met Gonneke en Annelies weer af om vijf uur voor een vroeg avondeten. Er is niet echt geluncht deze middag. De rest van de middag doe ik niets. Ik ging schrijven en rommelen. Maar ben niet verder geraakt dan de ipad. En (tegen alle regels in) een bad. Zalig! Kan niet zeggen hoe lang het geleden is dat ik nog in bad heb gelegen. Dat mis ik soms toch wel.

Wanneer we klaar staan om te vertrekken, komen ook de strandgangers terug. Uiteindelijk wordt er in de rapte beslist waar we gaan eten, en vergezellen Floris, Linda en Marieke ons nog. Het wordt een gezellige avond bij de Italiaan. Is de lekkerste pasta tot nu toe. We zijn vroeg gaan eten, dus tegen acht uur zijn we weer terug in ons hotel. Nog wat rommelen, schrijven en dan is het bed tijd. Morgen weer een lange dag. Om 21u15 gaat het licht uit. De normale uren voor Afrika reizen 🙈😊

We laten Kaapstad achter ons vandaag. Het wordt een lange reisdag.

Onze eerste stop van de dag is Stellenbosch. Het is 9uur en al pokke warm. Dus in plaats van rond te lopen, gaan we met een paar koffie drinken. Naast de koffiebar is er een winkel, dus ik loop daar effe binnen om iets te kopen om te eten. Het was vanmorgen veel te vroeg om te gaan ontbijten. Ze hebben hier een bakkerij en ik koop 2 croissants. Na een uurtje stappen we weer de bus op voor een uur of 2 richting de lunchplek. De croissant smaakt, maar heeft niet zo’n gunstig effect op mijn darmen. Of het was de pasta van vorige avond. In ieder geval, ik ben blij dat we er zijn. En dat de toiletten echte toiletten zijn. Veel eten doe ik niet en gebruik de stoptijd maximaal op de wc.

We rijden langs een mooie route. Na meer dan 2 uur komen we aan bij de aloe vera farm. Hier kunnen er producten gekocht worden en wat gedronken. Vermits mijn vel te kort is door de zon, koop ik toch maar een lotion. In de hoop dat het het probleem beetje oplost. Van hieruit is het nog 3 uur tot aan ons hotel in Plettenberg Bay.

Het is zeven uur als we aankomen in ons hotel. Vermits Henning wist dat het zo laat ging worden, heeft hij gereserveerd bij het restaurant dat bij het hotel hoort. Tegen half acht zitten we dan aan tafel. Het wordt een pasta met ham en mushrooms. Ik vraag zonder de championnen, maar dat gaat blijkbaar niet. Doe maar, ik dacht dat ik ze er wel kan uitvissen, maar niets is minder waar. Het is eigenlijk meer champions dan pasta en ham. Bord wordt dus niet leeg gegeten. Tegen kwart na 10 lig ik in mijn bed. Morgen gaan we wandelen en op zoek naar dolfijnen.

Vanmorgen hebben we om half negen aan het ontbijt afgesproken. Marieke had Robbeneiland geboekt, dus die is al weg. Annelies en ik willen de Tafelberg naar omhoog. Vorige keer dat ik hier was, hebben we hem,zelfs niet gezien. Fons en Jacqueline gaan de stad in. Wanneer we aan het wachten zijn op onze taxi, komen ook Gonneke en Rikkie aan. Zij zijn ook van plan om naar de Tafelberg te gaan, dus we kunnen een taxi delen. Boven aangekomen, staat er een serieuze rij voor de kassa. Is effe aanschuiven voordat we ons ticketje hebben. Tijd genoeg om te beseffen dat het behoorlijk steil en hoog is. En dat het een grote bak is waar veel mensen in moeten. Maar iets aan te doen. Wie iets wil zien, moet grenzen verleggen. En eens boven, viel het al bij al nog mee. We lopen wat rond, we doen niet een mega wandeling. Het is behoorlijk warm daarboven en gelukkig,is het nog redelijk klaar. We drinken nog iets en beslissen wat we verder met de dag gaan doen.

We nemen de hop off, hop on bus terug naar The Waterfront. Annelies en ik nemen de volgende bus weer verder naar the greenmarket square. Rikkie en Gonneke gaan naar het museum. En als er iets is dat ik niet op vakantie doe ( eigenlijk nooit niet 😂) is naar het museum gaan. 🙈

We vinden het marktje vrij snel. Geen idee of dit hetzelfde is, waar we 10jaar gel3den wat souvenirs hebben gekocht. Ik breid mijn collectie stenen hippo’s nog een beetje verder uit. Om vijf uur hebben we terug afgesproken bij het reuzenrad aan the Waterfront. Nu is de keuze, gaan we te voet terug, of nemen we w eer de bus? We hebben al een kaartje, maar we zouden opnieuw dezelfde toer moeten doen. Het is afwegen, maar vermits we eigenlijk ook de weg niet weten, beslissen we toch maar om de bus te nemen. Het is uiteraard spitsuur ondertussen, dus iets na vijf staan we aan het reuzenrad. We gaan iets eten, want vanmiddag hebben we eigenlijk niets gegeten. We beslissen toch maar om binnen te zitten. De wind is leuk voor effe, maar als het eten van je bord waait…

Morgen is het een reisdag. We lopen nog even de Pick &Pay binnen voor wat water. Helaas, het water tekort is hier duidelijk zichtbaar. Geen fles water meer te vinden… dan maar bij de winkel aan het hotel. Daar is er gelukkig nog wel, maar lang zal het daar ook niet meer duren vrees ik. Ben hier niet de enige Belg, Ruth Beekman is hier ook. Tegen acht uur zijn we weer in het hotel, na een lange, mooie dag. De zon heeft wel zijn werk gedaan, zelfs met insmeren… nog een douche en schrijven en dan is het al weer slapenstijd. Morgen om 7u45u moeten we alweer in de bus zitten.

De eerste dag in Kaapstad is volledig uitgestippeld. Gewoon de bus in en je laten rijden. Een deel van de excursies hebben we in 2007 al gedaan.

De eerste stop van de dag is Hout Bay. Hier stappen we op de boot om naar de zeehonden te gaan kijken. Het bootje zit goed vol gepropt. Na een kwartiertje of zo komen we aan d 2 grote stenen waar de beesten opzitten. Het is een gedrum en geduw om goed te staan. Ik slaag er niet in om in de juiste positie te geraken. Dus de foto’s zijn beperkt. Maar ach, het is niet de eerste keer dat ik zeehonden zie. Vervolgens rijden we door naar Kaap de Goede Hoop. Hier is het een fotomoment bij het bord. Hier kunnen we dan een 10 jaar later foto maken. Toen was het al veel wind, maar nu is het nog een keer erger denk ik. Je moet stevig met je voeten op de grond staan, want je wordt gewoon omver geblazen, letterlijk!! Vandaar rijden we door naar de hogergelegen parkeerplaats van waaruit je dan nog verder kan klimmen naar de vuurtoren. Dat is dan het voordeel van een 2 de keer te komen. Je moet dat niet meer doen. Samen met Annelies en Marieke ga ik eten in het restaurant. Uiteraard alleen maar sla of vis. Dus het wordt een soort fish en chips. Ik denk dat het haai was. Op zich niet slecht 😀

Her is echt warm en er staat een stevige wind. We rijden door naar de laatste stop van vandaag: de pinguïns. Ook hier was ik al geweest, maar in een andere periode. Deze keer is het broedtijd. Heel veel pinguïns zitten op hun nest te broeden. Blijkbaar is het maar 1 ei per keer. Nadat we gezandstraald zijn keren we terug naar het hotel om ons even op te frissen. Om ha’f zes doet de chauffeur ons naar The Waterfront. Hier is iedereen vrij om te doen wat hij wil of waar hij wil eten. Spannend want morgen is de hele dag vrij, dus je moet ook nog zien dat je geregeld hebt om met iemand mee te kunnen. Anders moet je alleen op stap…

We blijven uiteindelijk over met 5: Marieke, Annelies, Fons en Jacqueline. Lekker gegeten en dan samen met de taxi naar het hotel. Is bijna negen uur, maar het is nog steeds 23 graden. Heerlijk! En zeker als je weet dat het thuis niet, of net niet sneeuwt 😎🏝

Ik slaap redelijk, maar om half vier ben ik toch wakker. Om half zes er dan maar uit, en nog snel een douche. De zenuwen zijn er nog steeds. En zijn niet van plan om over te gaan. Gelukkig heeft het niet gesneeuwd zoals ze voorspeld hadden en om kwart na zes zitten we in de auto richting Schiphol. Zo vroeg in de morgen is er geen verkeer en we staan al snel aan de terminal. Daar gaan we dan. Nog steeds niet met volle overtuiging, maar er is geen andere optie…

Ik had gisteren al ingecheckt, dus nu is het enkel bagage drop off. Ik ben hier duidelijk al effe niet meer geweest. Er zijn geen balies meer om je bagage aan af te geven. Er staat nog een madammetje om je paspoort na te kijken en daarna is het zelf service. Er zijn van die grote bakken waar je je rugzak moet inzetten en die weegt dan. Slechts 14,4 kg!!! 😀 veel kilo’s over voor souvenirs dus 🙈. Dan wordt er een bagagelabel geprint die je er dan zelf moet rond doen. De schuif gaat dicht en weg is de bagage…

Het is nog redelijk vroeg, dus de douane en paspoort controle gaan zeer vlot. Om 8.15u zit ik al aan de gate en we vliegen pas om 10u15. Althans dat was de bedoeling. Ik hou me een beetje bezig tot het tijd is om te boarden. De tijd verstrijkt als we op het vliegtuig zitten, totdat er om een dokter wordt gevraagd. Er is blijkbaar iemand met hartproblemen. Tegen dat die mens van het vliegtuig is, de kinderen er 2keer in en uit zijn gegaan, kunnen we met een uur vertraging vertrekken. Net iets meer dan 10.45u vliegen.

Ik dommel regelmatig weg voor een uurtje, maar nooit langer. De tijd gaat echt traag. Maar ok. Tegen 23u, iets na raken de wielen de grond van Zuid Afrika. Hier is het ook laat, dus de drukte valt mee voor paspoort en bagage. En ik sta als eerste bij de reisleider. Nu is het wachten totdat de groep compleet is. Snel al effe pinnen en eens compleet kunnen we in de bus stappen. Ben niet de enige belg, er is ook nog een koppel van Limburg. De temperatuur is zeer aangenaam als we buiten komen en er staat redelijk wat wind.

Tegen kwart voor 1 zie ik eindelijk mijn bed. Het wordt een korte nacht, want om 8.20u moeten we alweer paraat staan voor een ganse dag Kaapstad. Hopelijk slaap ik snel en redelijk, want is een hard bed…

We zijn hier weer, meer dan een jaar later. In 2017 ben ik iet het land uitgeraakt. Dus nu dan maar snel in februari naar de zon. Dit jaar wordt het Zuid Afrika, Swaziland en Lesotho. Het is daar zomer, dus 30 graden is het gemiddelde. Is een heel verschil met hier. Hier vriest het dat het kraakt en de sneeuw wilt heel graag vallen. Dat het nog maar wacht totdat ik morgen in de lucht hang.

Voor het eerst in jaren werk ik niet tot de laatste moment om dan snel in te pakken en te vertrekken. Donderdag is mijn laatste dag en dan heb ik vrijdag nog de ganse dag vrij om in te pakken en te stressen 😩😳

Vermits ik zaterdag redelijk vroeg vlieg, en ik niet direct iemand heb om me weg te doen (is echt ver om zo vroeg over en weer te rijden), rijd ik op vrijdag naar Den Bosch. En van daaruit word ik naar Amsterdam gevoerd op zaterdag. Is al iets minder ver, en moeten we iets minder vroeg vertrekken.

Donderdag avond nog even bij meter dag zeggen en genieten van de laatste momenten in mijn zetel. De anti stress pilletjes niet ver uit de buurt. De afgelopen dagen niet echt denderend geslapen, dus ik kruip om negen uur in mijn bed. Ook nog optimaal gebruik maken van de uren in mijn eigen waterbedje. Slapen kan je het niet helemaal noemen, maar toch…. heb toch een paar uur van de nacht gemist. 😴

Vrijdag morgen: ik kom ineens tot de conclusie dat mijn bankkaart niet open gezet is voor buiten Europa. Dus dat moet nog snel geregeld worden. Gelukkig kan dat via de telefoon. Daarna nog online inchecken en dan kan het inpakken beginnen. Het moeilijkste van alles zijn de broeken. Ze worden allemaal gepast en toch een paar mee in de rugzak. Ik heb precies te weinig mee, maar waarschijnlijk heb ik nog veel te veel mee. Dan nog de dagrugzak maken en we zijn klaar om te vertrekken richting Den Bosch. Nog eerst een tussenstop bij mama en de carwash. Voorlopig lukt het met de zenuwen. Iets later dan gepland vertrek ik. Gelukkig valt het verkeer en het weer mee. Op een deftige tijd sta ik bij Peggy voor de deur. Nog mijn rugzak terug doen naar de Media Markt en dan niets meer…. de stress komt toch weer al beetje op. Is niet te snappen dat het na al die jaren nog steeds zo erg is. Ne mens zou toch denken dat het na bijna 15 jaar zou beteren. Helaas…. 😢

Straks nog eten of op zijn minst een poging doen. En dan proberen toch een beetje te slapen. Indien dat niet werkt, ik moet toch bijna 12 uur vliegen. Dus tijd zat om te slapen. Hopelijk zijn we snel in Kaapstad en is er nog water over voor ons. Want het wordt een probleem… ☀️ en dan 3 weken rust en genieten van het zonnetje…

Verhaal wordt vervolg als er wifi is 😀👍🏻