Categorie archief: 2012 – Maleisië

Yep, we zijn alweer een tijdje offline geweest. Maar het is juli dus dat wil zeggen: tijd voor een nieuwe vakantie. Probleem: de blog van vorig jaar is nog niet afgewerkt. Dus eerst effe deze afwerken voordat we aan een nieuwe vakantie blog kunnen beginnen. 🙂

De laatste volledige dag van de vakantie dus. Na alweer een slechte nacht gaan we om half tien op pad om te gaan snorkelen. We moeten helemaal naar het noorden van het eiland dus moeten een stukje met een busje. Eens aangekomen aan het strand zou je je in Halong bay wanen. Overal in zee liggen van die kleine eilandjes. Als je niet naar het strand kijkt, is het moeilijk te onderscheiden van Vietnam. Met een hoge snelheid varen we de zee op.

We meren niet aan bij een mooi eilandje, maar we moeten vertrekken van op de boot. Owkee…. Van de boot geraak je uiteindelijk wel. Niet altijd elegant, maar bon. Maar er terug op geraken. Volgens de mensen van de boot is er geen probleem. Gewoon met je voet op de schroef en dan ben je in de boot voor dat je het weet. Jep, Daan probeert dat, maar glijdt uit en de schroef snijdt tussen zijn tenen. Aaaauchjjj!!! Ik sta dus al niet meer te springen om nog in de boot te,kruipen. Dus ik blijf nog wat dobberen en kijken naar de vele (dezelfde) visjes. Denk dat ik op de punt al beetje teveel verwend ben 🙂

dDe tijd vliegt en we moeten alweer terug naar het strand. Tijd om te lunchen en de Cactus is open. Blijkbaar wordt het smiddags open gedaan door andere mensen en dus is de kaart niet hetzelfde. We eten en de rest van de namiddag brengen we door aan het zwembad. Nooit gedacht dat ik het zou kunnen, maar ik geniet er toch van 🙂

Na een tijdje komt ook Daan terug van het ziekenhuis. Een paar hechtingen en antibiotica zou moeten volstaan. ‘S avonds is het dan het laatste avondmaal, met de gebruikelijke speeches. Leslie wordt bedankt voor de ‘bewezen’diensten en we maken er nog een gezellige avond van. Mijn stem begint het te begeven dus wordt het tijd om mijn bedje op te zoeken. 

De laatste dag: niets moet alles kan. We spreken af aan het zwembad en genieten nog tot de laatste moment van het zwembad. Om twaalf uur moeten we de kamer uit, dus tot half 12 zwemmen en dan nog snel even douchen. Dan snel de bagage op een andere kamer en iets eten. Samen met Karianne, anne en steven springen we nog de taxi in en brengen nog een bezoek aan Underwaterworld. Een mega aquarium eigenlijk. Niet super speciaal maar wel leuk om de laatste momenten van de vakantie door te brengen. Vijf uur is het weer vergaderen geblazen. De Cactus is al open dus kunnen we nog een laatste keer lekker gaan eten.

daarna stappen we allemaal de bus op en gaan we Roelof afzetten bij zijn nieuw hotel. Hij heeft zijn vakantie verlengt met een weekje strand. Vandaaruit rijden we naar het vliegveld. Iedereen vliegt mee tot in Kuala lumpur. En daar zullen onze wegen scheiden. Of toch al met sommigen. Midden op de luchthaven van kuala lumpur en sneller dan gedacht neem ik afscheid van de groep die rechtstreeks naar amsterdam vliegt. Ons groepje zit niet samen dus ik neem mijn slaappilletje en hop we zijn op weg naar Londen. Ook in Londen wordt ons groepje alweer gesplit. Wieke en Matthijs kunnen hun vlucht niet vervroegen en dus vertrek ik nog met de familie Schilder. De vlucht gaat snel en we staan alweer op nederlandse bodem. Mijn reis zit er echter niet op want moet nog met de trein naar antwerpen en dan door naar mechelen waar ingrid me komt oppikken. Ik moet nog een tijdje wachten maar dat mag ik in,de lounge doen. GRATIS! 🙂

Na meer dan 24uur steek ik dan eindelijk de sleutel in mijn deur. Het was een superleuke vakantie, met superleuke mensen en een mooie bestemming! We kunnen er weer effe tegen tot aan de volgende zomervakantie.

Vannacht alweer niet denderend geslapen, maar geen paniek: er kan uitgeslapen worden. Er staat niks meer georganiseerd of gepland. Dus no stress. Ik blijf tot een uur of elf in mijn bed liggen. Zalig! Nooit gezegd dat ik dat ging zeggen 🙂

Eerst neem ik wat fotos van de omgeving en ga dan op zoek naar de rest van de groep. De meesten zitten op het strand. Het plan was van met roelof naar Underwaterworld te gaan, maar de rest gaat tax free shoppen. Dus dat is ook wel een aanlokkelijk voorstel. Moet nog op zoek naar sigaretten en stel me al een super modern shoppingcenter voor. Niets is minder waar.

Met zen tienen hebben we een busje dat ons naar het shoppingcenter brengt. Het ligt toch wel een behoorlijk stukje buiten het dorpje waar we zitten. Waar we afgezet worden, lijkt het net een mega delhaize of colruyt. Het is gewoon een supermarkt. Maar we lopen een beetje rond en ontdekken dat er een beetje achterin wel allerlei winkeltjes zijn. Laat de souvenirs maar komen!! 🙂 Het zou hier voor electronica en fotomateriaal een pak goedkoper moeten zijn dan bij ons. Maar dat is niet te merken. Lenzen, ipads,… Het is ongeveer allemaal de prijs die je bij ons betaalt. Dus dat wordt niks. De sigaretten daarentegen zijn meer dan de helft goedkoper dan hier. Dus stijn vaart er wel bij 🙂

Vermits we direct vertrokken zijn nadat ik opgestaan ben, heb ik nog niet meer gegeten dan een sultana koekje. Samen met benny loop ik nog effe langs de mcdonalds. Een lekkere mcflurry en een gratis portie chicken nuggets later, rijden we met hetzelfde busje weer terug richting hotel. We zijn al voorbij lunchtijd en de cactus is niet open. We gaan dan maar op zoek naar een ander goed plekje om te eten. Een beetje verder is er een broodjeszaak, dus dat wordt het. Er staat redelijk wat op de kaart, maar vind niks naar mijn goesting. Het wordt dus maar een chocolade croissant. Maar dat blijkt niet zoals verwacht. Op de foto stond een croissant met een kitkat naast. Ik dacht van’lekker: een croissant en daar als toetje een kitkat bij’. Misse interpretatie dus. Het is een croissant met een kitkat tussen. Dat noemen ze hier een chocolade croissant 🙂

Het is al vier uur voorbij tegen dat we terug in het hotel zijn. De rest van de dag en avond verloopt een beetje zoals gisteren. Vandaag proberen we de zee. Ze is even zout als hier, maar ze is wel aangenaam van temperatuur. Na de zee, nog even het zwembad in. Na de douche op tijd richting strand. Hier zouden de mooiste zonsondergangen moeten zijn. Dus daar willen we dan wel getuige van zijn. Spijtig genoeg is het bewolkt en komt de zonsondergang niet tot zijn recht. Morgen nieuwe poging.

Voor het avondeten gaan we weer richting cactus en het wordt alweer een gezellige avond. Na het avondeten wordt er nog een afzakkertje genomen op het strand. Dat laat ik echter aan mij voorbij gaan. Mijn stem begint weg te vallen dus het wordt tijd van mijn bed in te kruipen. Morgen om half tien klaar voor vertrek om te gaan snorkelen. De laatste volledige dag van de vakantie! 😦

Vandaag vertrekken we voor de laatste keer. We verlaten het vasteland en gaan naar het eiland Langkawi. Daar gaan we de laatste dagen van de vakantie doorbrengen aan het strand en het zwembad. 🙂

De nacht was niet zo super, dus ik sla het ontbijt over. Blijkbaar is de nacht voor nog een aantal mensen niet optimaal geweest. Kim en Leslie zijn vanochtend met Femke naar spoed gereden. Gelukkig zou het met een paar spuiten en ORS snel beter moeten gaan en kan ze verder mee op reis. De ferry gaat om half 11. Eerst rijden we alweer de langste brug van de wereld over. Niet veel later staan we ineens stil op de autosnelweg. Blijkbaar is er een redelijk zwaar ongeluk gebeurd. De tijd tikt. Hopelijk halen we op de tijd de ferry.

Tien minuten voor vertrek staan we ook effectief aan de ferry. Helmi, de gids, gaat niet verder mee en dus wordt er afscheid genomen. Met de bagage de boot op. Het zijn genummerde plaatsen en de bagage heeft ook een vaste plek. Enige probleempje dan nog: de temperatuur. Iedereen is héél zomers gekleed want we gaan naar het strand en de warmte. Alleen de boot heeft dat zo niet verstaan. Het is er vriesend koud!! 😦 Ondertussen liggen er ook 50 valiezen bovenop onze rugzakken dus even snel een pull uit je koffer halen, zit er niet meer in. Wordt een lange (1uur en 45min) en vooral koude tocht. We zitten dan ook nog eens recht voor de airco, dus echt schuilen lukt ook niet. Na een tijdje zoeken Kim en ik de achterkant van de rij zetels op. Daar zitten we tenminste niet in de richting van de airco en dat scheelt toch al een paar graden. Er is nog een trapje naar boven, maar daar mag je niet komen. Het is daar wel warmer en we riskeren het om tot boven te gaan. We kunnen ons daar gewoon in de zeteltjes zetten en worden niet weggejaagd. Pfff, dat scheelt in temperatuur.

Eens op Langkawi staat er een bus ons op te wachten om naar het hotel te gaan. Gelukkig zijn we niet echt ver van het hotel. Alleen, zoals wel meer deze vakantie, zijn de kamers niet allemaal klaar. Dus dat wordt de bagage droppen op één van de kamers die wel klaar is en we gaan dan maar iets eten op het strand. Het duurt eindeloos voor een paar burgers en sandwishen. Maar alles komt wel gelijk op tafel en is bovendien nog lekker ook. Ondertussen zijn de kamers wel klaar, dus kan de bagage verhuisd worden. Kleren uit, bikini aan en hup het zwembad in. Gewoon genieten!! Het is tegen mijn natuur in, maar het gewoon niks doen en in het zwembad hangen, doet me wel deugd. Tegen een uur of zes, helemaal verrimpeld, is het tijd om te douchen.
Voordat je een douche met warm water kan nemen, moet je eerst 5 jaar gestudeerd hebben. Conclusie: een koude douche dus.

Ik heb gelezen dat de restaurants van het hotel niet de moeite zijn om te bezoeken, maar dat je zeker naar de Cactus aan de overkant van de straat moet gaan. Dit doen we dan ook met heel de groep. ik hoop dus dat het ook meevalt 🙂 anders ben ik natuurlijk wel gezien. Maar gelukkig is het eten lekker, het duurt niet extreem lang en het is goedkoop. Een geslaagde avond dus!! 🙂

Vermits het gisterenavond later werd dan voorzien, wordt het uur van vertrek een beetje opgeschoven. De nacht was ook niet zo super, dus weet nog niet of ik met de stap ploeg of met de busploeg meega.

We nemen in ieder geval allemaal samen de taxi tot aan fort cornwallis. Dit is een centraal punt in george town, dus vandaaruit gaan we verder. Samen met roelof, karianne, kim en leslie ga ik het fort binnen. Voor die 2 ringit kan je toch het fort niet overslaan he 🙂 de anderen beslissen van verder te gaan. We zien elkaar wel terug aan het zwembad 🙂

Van aan het fort lopen we voorbij de clocktower naar de VVV. Daar bemachtigen we een plannetje dat ons door de oude stad van georgetown kan leiden. Niet veel later komen we de rest van de groep toch terug tegen en lopen we samen nog een eindje verder. Het is bloedwarm om te lopen en niet veel later splitst de groep zich toch op in de wandelgroep en de bushroep. Ik voel me redelijk dus besluit mee te wandelen. Op basis van ons plannetje lopen we verder de old town langs. Onderweg stoppen we nog even voor een drinkpauze. Blijven drinken is de boodschap met dit warme weer. Na een frisse sprite gaan we weer verder. We hebben ook oog voor de souvenierswinkeltjes en de souveniers zijn dan ook weer een feit 🙂

We lopen nog wat rond en besluiten naar de Khoo Kongsi te gaan. Blijkbaar is dat een aanrader en moet je dat gezien hebben als je in georgetown bent. Dus dat doen we dan ook. We moeten wat zoeken om er te geraken, maar het is inderdaad wel de moeite om te zien. Ondertussen is het al middag voorbij en beginnen de magen toch te knorren. We gaan terug naar het restaurantje waar we iets gedronken hadden. Daar is het nu happy hour 🙂 na een lekkere maaltijd beslissen we dat het wel genoeg is geweest voor vandaag. We vragen de bazin of het mogelijk is van een taxi te bestellen en een dik half uurtje later staan we weer aan het hotel. Het zwembad is volledig leeg, dus snel bikini aan en genieten van de rust. We dachten da de andere groep al terug ging zijn, maar niks is minder waar. Een dik uur later komen zij pas toe bij het zwembad. De zee mogen we nog steeds niet in door de kwallen en de rest van de dag is er niks meer gepland. Rust dus!

‘Savonds trekken we met heel de groep terug naar de red corner in de hoop een avond te beleven als gisteren. Het is niet meer compleet dezelfde groep die optreedt, maar de ambiance is er zeker wel. Het wordt weer een feestje als gisteren. Wieke wordt zelfs uitgenodigd om mee te zingen. Met de polonaise nemen we afscheid van Penang. Morgen gaan we weer de brug over naar ons laatste stuk van de vakantie: strand van Langkawi!
De volledige rust nu 🙂

Vandaag verlaten we de Cameron Highlands en rijden we naar Penang. Het is alweer een fikse rit. Het eerste stuk gaat terug door de bergen,maar op een of andere manier heeft de chauffeur het begrepen dat hij iets rustiger moet rijden. 🙂

In de buurt van Ipoh bezoeken we de Sam Poh Tong tempel. Een chinese tempel in een grot. Het is een leuke tussenstop, maar echt veel is er niet te zien. We gaan een endje verder op iets drinken. De temperatuur ligt hier alweer een stuk hoger dan de voorbije dagen en het zweet begint alweer te lopen. Daarna gaan we weer op weg. Gelukkig hebbennwe de slechte weg nunachter ons en nemen we de snelweg. Een heel ander gevoel inde bus. Je kan zelfs een boek,lezen. 🙂

Onderweg stoppen we voor de lunch, maar wegens de ramadam is ook hier alles toe. Het wordt dan maar een ijsje uit het tankstation. Lekker gezond! 🙂 we kezen ervoor om door te rijden en geen tweede poging te doen om een plek te vinden om te lunchen. We rijden nu direct naar Penang. We nemen daar de langste brug voor van azie. 13km lang. Eens op het eiland komen we in de spits terecht. Het duurt dus wel een eindje voor we in het hotel zijn. Komen we eindelijk in het hotel aan met zwembad, zit héél het zwembad vol met nederlandse joengelen. De djoser kidsreis ligeert in hetzelfde hotel. Geen rustig namiddagje dus aan het zwembad. :-s

Vermits we nog niet veel hebben gegeten vandaag, besluiten we iets kleins tebeten inhet restuarant van het hotel. We hadden er beter avondeten van gemaakt want het duurt meer dan een uur voordat er iets op tafel verschijnt. Nochtans zo’n moeilijke bestelling was het niet, vermits de helft van de kaart er niet was. Zou dan toch denken dat het snel gemaakt kan zijn met zo weinig opties. Matthijs zijn sate heeft zelfs een uur en half nodig om tot aan tafel te geraken. 🙂

Vermits we een stuk van Georgetown zitten gaan we met de taxi naarvde stad om ieats te gaan eten. We worden afgezet aan het fort en krijgen daar de tip om naar Red Corner te gaan. We krijgen de wegbeschrijving en we gaan op pad. Al snel hebben we het ook gevonden. Ik dacht dat het een restaurant zou zijn, maar het is een overdekt terras met daarrond allemaal eetkraampjes. Je gaat aan tafel zitten, bestelt iets om te drineken en dan kan je rondlopen om te kijken wat je gaat eten. Je bestelt het en het wordt aan tafel gebracht, waar je dan betaald. Je hebt een keuze van hier tot in tokio. Ongelooflijk: van westers tot aziatisch, tot bbq.

Het wordt een topavond. Niet alleen qua eten. Er is ook live muziek en die is compleet fout. De grootste homo van heel maleisië staat volgens mij op het podium. Is echt verschrikkelijk maar we aluseren ons wel. Nadat we een nederlander goud zien winnen op de rekstok, nemen we weer een taxi naar het hotel en is het slaaptijd!
Het is denk ik iets later geworden dan voorzien (half 12 voorbij) dus het uur voor mrgen wordt een beetje verlaat 🙂

Morgen vrije dag en op eigen houtje georgetown in!

Vandaag een heerlijk ntbijt. Heb gisteren een pot choco gescoord. HEERLIJK!
Om negen uur staan de 4×4’s voor de deur. We gaan de theeplantages in. We krijgen onderweg uitleg over hoe de thee gekeurd wordt en het hele proces. We gingen normaal naar een theefabriek, maar deae zijn toe op maandag. De gids (die overigens perfect engels spreekt) geef de uitleg dan maar op de plantage zelf.

Nadien rijden we verder de berg op voor de uitkijktoren. Maar het is behoorlijk mistig boven op de berg en je kan dus zeer weinig zien. Vandaaruit gaan we naar de mossy forest. Als we nog op de weg lopen, krigen we uitleg over de verschillende planten en de werking zrvan. Heel ineteressant en heel leuk om te luisteren naar iemand die perfect engels spreekt. Nadien gaan we het bos in. Het is niet uit te leggen wat je ziet. Het is ook niet vast te leggen op foto. Het si echt heel bijzonder om de verschillende mossen te zien. Sommige plaatsen zijn net trampolines.

Na het mossy forest rijden we nog even door naar de plaatselijke markt. De Cameron Highlands hebben ook hun eigen aardbeien en deze zijn uitgebreid te koop hier. Dus die worden massaal ingekocht. We zijn snel klaar en uiteindelijk zijn we vroeger dan voorzien weer in het dorp. We gaan gezamelijk eten in het restaurantje waar we gisterenavond aten. Dat moopt alleen iets makkelijker als je met drie bent in plaats van zestien. Het loopt compleet in het honderd. Niet iedereen krijgt wat hij vraagt en de chicken sandwish laat ook op zich wachten. Maar we eten alweer lekker. Nadien lopen we naar het hotel.

Anne, steven en roelof zijn de slachtoffers die meewillen naar de butterfly farm. Deze is wel open op maandag. Even omkleden en dan de tax bestellen. Rond half vier zijn we op pad. Het sinjie zo groot de farm, maar het is wel leuk. Er zitten toch redelijke vlnders en er is ook nog ee stuk met insecten, reptielen. We lopen daar een klein uurtje tond en dan nemen we de taxi terug naar het dorp. Ondertussen is het beginnen regenen en het houdt niet meer op.
Wanneer de bui bijna over is, lopen we terug naar het hotel. Er wordt weer op kwart voor acht afgesproken om te gaan eten. Met een groepje van negen gaan we nog maar eens naar hetaelfde restaurantje. Vermust het nog steeds giet, gaan we met de taxi.
Het wordt alweer een gezellige avond, met lekker eten en veel gelach. Mirgen verlaten we alweer de Highlands en rijden we richting strand!
Weer de warmte tegemoet! 🙂

We laten de jungle al weer achter ons en trekken nu naar de highlands. Daar wordt het een pak frisser dan de afgelopen dagen.
Het wordt een lange, kronkelige en hobbelige rit. De wegen in afrika zijn er niks tegen. De chauffeur doet precies ook niet echt zijn best om de bulten en putten te ontwijken. Ook zijn snelheid wordr niet echt aangepast. Tegen elf uur houden we een koffiestop. Wegens de ramadan is er zo goed als niets open, dus het is te doen in de tentjes die open zijn.

Daarna gaan we alweer op pad. De eerste timing was twee uur. Na een tijdje gngen we maar om half vier aankomen. Ik heb vanmorgen niet nrbeten, dus krijg wel een beetje honger. We zouden alleen maar eten als we toegekomen waren n het hotel. Uiteindelijk zijn we dan toch rond twee uur terplaatse. We zoeken dan een rest aurant waar we allemaal binnen kunnen. Het is bijna half vier tegen dat we n het hotel zijn. Het is wel een beter hotel dan waar we afgelopen dagen hebben gezeten. De kamers is ook een halve balzaal.

Wanneer ik naar beneden wil gaan om de wifi uit te testen, zie ik roelof en matthijs vertrekken. Ik vraag wat ze gaan doen en even later zijn we op pad naar het dorp. We lopen er even door en gaan danin het hollands cafe nog iets drinken. Tegen zes uur zijn we weer in het hotel. Vermits we z laat hebben gegeten, besluiten we nie mee te gaan me de groep en spreken maar om iets voor acht af. We zoeken in het dorp een leuk restaurantje en eten heerlijk voor geen geld. Daarna nog ets drinken n een iets hipper cafe en dan terug naar het hotel. De anderen van de groep zitten in de karaoke. Wij houden het bij wat wifi in de lobby.

Ik ga hier later dan in belgie naar bed. Hopelijk beetje goeie nacht!

Vandaag trekken we de jungle in. We moeten enkel het water oversteken en alweer een hoop trappen naar boven. Daar worden we ingedeeld in een snelle groep en een langzamere groep. Ik zet me in de langzame groep. In het begin stoppen we nog om de2 meter en krijgen we uitleg over de planten. Na een tijdje beginnen we aan de echte trekking. Het eerste stuk gaat over een houten pad, me trappen. Ik dacht als het zo voortgaat, zal het wel lukken om.de top te halen. Alleen na een tijdje houden de trappen op en is het effectief klimmen op het pad. Er hangt ook een touw om je aan vast te houden. Het is een behoorlijk pittige wandeling. En zeker als je watnlast hebt van je rug met die harde bedden. Het is maar een kilometer en half lopen, maar we doen er toch een tijdje over. Tegen dat wij aan het eerste uitkijkpunt zijn, is de eerste groep alweer vertrekkensklaar. Ik ben zeiknat. Van mijn tshirt tot mijn broek. Ik drink een paar liter water vanmorgen. Maar komt erlangs alleorien weer uit. Dan trekken we door naar de top van de berg. Gelukkig is de rest van de tocht iets minder steil nog. Het uitzicht is jammer genoeg noet echt om over naar huis te schrijven. Het is bewolkt en dus is er niet teveel te zien. Dan maar terug naar beneden, en dat is spintige genoeg terug langs dezelfde weg: lees steile pad. Het wordt een behoorlijke onderneming om beneden te geraken.

De groep komt weer samen aan de start van de canopy walk. Dit zijn de hangbruggetjes door de boomtoppen. Ik sta er niet op te sprngen, maar je komt er maar één keer. Het is met knikkende knieen da ik erover ga. De bruggetjes wiebelen toch behoorlijk. En met een hoogte tussen 40 en 50 meter boven de grond, ben ik er toch niet helemaal gerust op. Maar we overleven het! 🙂

Na de jungletrekking varen wemet de boot eerst nog naar de Orang Asli. Een nomadenstam. Onderweg wordt de ene boot verrast op een watersplash. Niet ech handig als iedereen zijn camera inde hand heeft. Idereen is zeiknat als we toekomen en femke haar camzra doet het niet meer. We krijgen uitleg over de blaaspijp en hoe ze vuur maken. Daarna mogen we fotos maken, maar de mensen zijn zeer schuchter. Dus laat ik mijn fototoestel maar zakken. Jammer, want het zijn mooie mensen. Na dit bezoek, kunnen we eindelijk lunchen terug bij dfloating restaurants. Nadoen maken we nog een tocht naar een waterval. Het is echt een super mooie tocht, door de jungle. Als we toekomen, blijkt dat we nog een kilometer moeten wandelen tot aan de waterval. Geen probleem, daht ik, als het een mooie is. Eens toegekomen blijkt het gewoon om een stroomversnelling te gaan. Je moet ook eerst de rotsen afklauteren om in het water te geraken. Daar waag ik me dus toch maar niet aan. Na eenhalf uurtje varen we terug richting hotel. Nog even douchen en dan nog even eten aan het water.

Dan rugzak inpakken en bedje in. Morgen gaan we van de jungle naar de highlands!

We verlaten de grootstad vandaag en reizen naar Taman Negara: met andere woorden de junle.,we vertekken vroeg voor een vijf uur durende busreis. Dit wordt afzien want de bus is gemaakt op aziatische mensen: voor kleine mensen dus zonder dik gat 🙂

Uiteindelijk zijn we toch in een vier uur tijd bij de start van de boottocht. We hebben nog eerst tijd iets te eten. We eten een goeie sandwish en dan maken we ons klaar voor een drie uur durende boottocht. Gelukkig is de boor overdekt, want is ook hier behoorlijk drukkend warm. De boot is wel niet tgerust met stoeltjes. Je hebt een kussen in je rug en een kussen op de grond. Je hebt ook net niet genoeg plaats om je benen te strekken. Het wordt een redelijk saaie tocht. Ik val een aantal keer bijna in slap. Maar daarvoor was de boot toch niet comfortable genoeg voor 🙂

Tegen een uur of vijf komen we dan aan. We moeten eerstnog onze voeten nat maken om aan wal te geraken. Vandaar uit worden we naar het hotel gebracht waar onze bus reeds is toegekomen. Onze bagage staat op ins te wachten, alleen zijn de kamers nog niet klaar. Zou normaal maar een half uurtje meer mogen duren, maar een uur later zitten we daar nog. We besluiten dan toch maarnaar de kamers tegaan en ze buiten te kijken. Daartoegekomen zijn ze idd nog niet klaar, maar je hebt ook niet de indruk dat zeveel gedaan hebben. De kamers zijn vuil, hebben geen handdoeken en de afstandsbediening voor de airoc moet gedeeld worden met alle kamers. Is wel niet leuk als je zon lange reisdag achtzr de rug hebt, dat je niet meteen onder de douche kan springen. En als ke dan onder de douche kan, dat deze niet eens schoon is. Jammer!!

Savonds gaan we eten op een van de floating restaurants. Ik bestel nog eens sweet and sour chicken, maar dit slaagt dik tegen. Ik bestel,dan nog maar een portie fritten, kwestie van toch iets te eten. We sluiten een lange dag af met een drankje op het terras van het hotel. Dan is het eindelijk bedtijd. Op alweer een veel te hard bed 😦

Vandaag al donderdag. We zijn al een week weg, maar de tijd is snel gegaan. Dus dat zal een goed teken zijn zeker he 🙂

Vandaag hebben we met een deel van de groep een city tour door kuala limpur. Als ik buiten kijk is het niet super weer. Wanneer ik buiten kom regent het. Dat hadden we wel niet afgesproken he:-) vermits het blijft regenen, gaan we eerst naar een tin fabriek. Daar krijgen we wat uitleg over heel het procesen nadien is er natturlijk migelijkheid tot kopen. Allemaal mooie spullen, maar ook mooie prijzen 🙂 dus dat wordt niks. Om de regen nog wat tijd te geven te stoppen, drinken we nog eerst een koffie. Daarna rijden we naar de Batu grotten. Ondertussen is het gestopt met regenen.

De Batu grotten is een hindoe tempel. Om er te komen moet je eerst 272 trappen naar omhoog. Het fiesten tijdens het jaar heeft geholpen, want ikkom vrij vlot boven tot mijn verbazing. Het is wel een bijzondere bedoening. Mondanks de regen is de temperatuur nie t echt gezakt. Na ren tijdje rond te lopen, gaan we de 272 trappen terug naar beneden. Voor de lunch stoppen we nog even bij het koninklijk paleis en bij het nationale moment van de oudstrijders. Daarna is het tijd voor de lunch in china town. Ik heb het ndertussen eigenlijk wel een beetje gehad en ik besluit niet mee naar de towers de gaan en gewoon terug te lopen naar het hotel. Gewoon effe rust. Op mijn gemak wat mailtjes sturen, bloggen en rust!

Vanaond gaan we terug richting de towers om te eten. Kan ik toch nig de verlichtde torens op de foto zetten! Morgen een lange reis dag naar Taman Negara. Vijf uur bus en drie uur boot. Ben benieuwd! We gaan terug richting jungle. Dus wss ook geen wifi meer. 🙂 dus zal nu mss effe duren voor een volgende update!
Doog!