We moeten gelukkig niet mega vroeg op om op de luchthaven te zijn. En we hebben ook genoeg tijd, ondanks dat Edward zijn paspoort vergeten is in het hotel.
Nog even een MC Donalds meepikken met Ella en dan kunnen we boarden. Zonder al te veel vertraging beginnen we aan onze 9uur durende vlucht naar Amsterdam. We wordt geen al te denderende vlucht voor een groot stuk.
De bagage valt relatief snel op de band en ik haal nog net de shuttle naar het Ibis hotel waar mijn auto staat. Nog even de parking betalen en dan besluit ik toch naar huis te rijden.
Het zit er weer op. Was mooie, maar soms wel vermoeiende reis. Veel indrukken, veel temperatuur verschillen soms, veel rust en drukte die elkaar afwisselen.
We kunnen er weer effe tegen en hebben weer een heel aantal nieuwe bestemmingen ontdekt om een van de komende jaren te ontdekken.
Vandaag vliegen we weer terug naar India. Onze trip in Bhutan zit erop. Weg van de drukte, vuiligheid, getoeter… het was heerlijk en super mooi land 🤩 Na wat vertraging vliegen we in een dikke 2 uur naar New Delhi. Net in de namiddag spits, dus pas tegen 17u in het hotel. We gaan eten in het Summer House. Eindelijk geen rijst, geen kip, geen noodles of bloemkool. Gewoon een lekkere pizza margerita 🥰🥰
We moeten vandaag nog een ganse dag in Delhi doorbrengen en dat doen we met een stadstoer. We beginnen bij Humayun’s Tomb. Ik vind het een beetje op de Taj Mahal trekken, maar dan in het klein en met minder toeristen. Zijn natuurlijk ook wel om 8u begonnen en het is al te warm naar mijn goesting. 🥵 Gelukkig valt de vochtigheid wel mee. Nadien rijden we door naar Agrasen ki Baoli stepwell. Een waterbron die nu niet meer gebruikt wordt, en blijkbaar ook maar beroemd werd paar jaar terug door een Bollywood film. Wel mooi. In de buurt is er een wasserij, dus daar gaan we ook nog even een kijkje nemen. Zijn de mannen die de was doen… misschien toch eens nadenken als ik nog eens iets laat wassen in een hotel, want het water… 🤓 Vervolgens rijden we door naar de Lotus Tempel. Wat een drukte 😓 we moeten in de rij staan op onze blote voeten om uiteindelijk in de temple te raken. En daar gewoon te zitten en stil te zijn… om daarna weer door de drukte naar de bus te gaan. Ondertussen al middag gepasseerd, dus tijd om te eten. Hun systeem is heel gesofisticeerd, maar de uitvoering laat de wensen over 🙃 Onze laatste stop van de dag is Sikh temple Bangla Sahib Gurdwara. Een mooie Sikh temple, maar mooiste is de tocht door de keuken. Hier worden dagelijks meer dan 15.000 monden gevoerd. Daarna kunnen we naar het hotel en genieten van de airco. Ik ga nog snel een frappocino halen bij de Starbucks. En dan speel ik bank voor de fooienpot. Iedereen passeert om de enveloppe te vullen. Onze laatste avondmaal doen we met ons clubje van 4 en weer lekkere pizza op dezelfde plek als gisteren. Daarna is het tijd voor de rugzak in te pakken, te douchen en de Polarsteps bij te werken. Morgen deze tijd hoop ik bijna in Schiphol te zijn 🤞🏻
Tegen 15u zijn we in Paro. We hebben de rest van de namiddag vrij op te shoppen. En we zijn hier niet alleen. We hebben van heel de vakantie nog niet zoveel toeristen gezien als hier. Paro is natuurlijk voor velen het hoogtepunt van Buthan, letterlijk en figuurlijk. Van hieruit vertrekt iedereen naar Tiger’s Nest.
Deze namiddag staat in het teken van te shoppen. Er worden piemels gekocht, boedddha’s, en geurtjes. Nog even een ijsje en we zijn klaar om naar het hotel te gaan. Onze laatste stop in Buthan en ons volledig voorbereiden op de klim van morgen! Op tijd ons bed in. Morgen om 6.45u aan het ontbijt.
Niet al te beste nacht, heb al heel de nacht de klim gedaan. We beginnen om 8.15u aan de klim. In totaal 600m hoogte verschil te overbruggen om aan het klooster te raken. Samen met Ella en Marion ga ik voor het eerste uitzichtpunt, ongeveer naar 300 hoogtemeters. Is ongeveer dezelfde afstand als de vorige wandeling. En was al behoorlijk pittig. Dus dat is ons doel en dan zien we wel. Het eerste stuk begint in het bos. Is langzaam bergop. Maar eens het eerste stuk voorbij, begint het echte werk.
Was de andere wandeling nog een mooi aangelegd pad, is het nu gewoon een pad gevormd door de natuur. Het is een stevige klim, met oneffenheden en trappen. We nemen ook even het paardenpad vermits dit minder steil is. Is ietsje langer, maar dat liever dan steil. Op zich komen we vrij vlot boven na een dik uur en 20m. Van hier heb je al een mooi uitzicht op het Tiger’s Nest. Alleen het is van de zijkant en je ziet het dus nog niet van de voorkant. Zoals het bekend is van alle boeken en foto’s.
We hebben eigenlijk nog zeeën van tijd, dus ik besluit toch effe wat verder te lopen en te zien waar ik uit kom. Marion loopt ook mee. Het 2de stuk begint heel pittig, met weer een heel aantal trappen en behoorlijk steil. Marion wilt het bijna opgeven maar ik overtuig haar om achter de bocht te gaan kijken. Ik wil graag een foto met vooraanzicht van het klooster. Net achter de bocht is het nog niet, maar volgens een gids is het niet
Mega ver niet meer. 🤩 En voor je het weet sta je op het volgende uitzichtpunt. We made it 💪🏻💪🏻💪🏻
Ben echt blij dat we doorgezet hebben, want het is toch een geweldig zicht om het te zien en een nog beter gevoel om er te staan.
Je kan het klooster ook bezoeken, maar dan moet je dus eerst nog de kloof oversteken. Volgens een van de vele gidsen is het nog een kwartiertje. Marion gaat door, nu we hier toch zijn. Ik zie dat niet zitten, want je moet eerst een heel aantal meter naast beneden via trappen, om dan met trappen weer helemaal omhoog te gaan naar het klooster. Moesten het geen trappen geweest zijn, had ik het wel gedaan. Maar nu niet… ik moet ook nog heel de weg terug naar beneden. En mijn knieën houden daar zowiezo al niet van. En als ik dan sommigen van de groep boven komen, al kruipend bijna, denk ik dat het een goeie beslissing is geweest. Ik wacht nog even totdat ik Marion aan de overkant zie, en dan begin ik al aan de afdaling naar het 1ste uitzichtpunt. Daar zit Ella nog te wachten, want zij ging niet mee naar boven. Gelukkig gaat de terugweg iets vlotter dan omhoog 😂 alleen effe een bang momentje als ik me mistrap. Ik sla mijn voet om en kan me nog snel aan Edward vast grijpen, of ik had recht op mijn buik tegen de steen getoekt. Al bij al valt de schade nog mee. Voel mijn enkel wel, maar kan verder.
Als ook Marion weer op het eerste punt is, lopen we samen naar beneden. De ene is wat sneller dan de anderen. Maar we zijn met 3 boven gekomen en we komen ook met z’n 3 weer beneden. We hebben nog tijd over zelfs 💪🏻 trots op ons zelf 🤩
We gaan terug naar het dorp om te lunchen. Is ondertussen 14u gepasseerd.
Na de lunch zijn er 2 opties: of nog shoppen of naar de farm en de hot stone baden. Op zich heb ik geen spullen meer nodig, en een bad ben ik al fan van geweest. Dus mee naar de farm…
Gelukkig kunnen wij al in bad terwijl de rest de uitleg krijgt over het farm leven. We hebben geen bad kleren bij, maar is niet nodig. Is in je nakie 😅en je krijgt een kamertje alleen. Alleen dat laatste stuk klopt niet helemaal. In 1 kamertje staan 3 baden, 2 warme en een koud. Dus ik moet samen een kamertje delen met Marion. Effe knopje omdraaien. Maar het wordt een gezellig uurtje: beetje babbelen, wat meer hete stenen in ons bad…. Ideaal! We zijn helemaal weer gereinigd en alle vuiligheid uit onze poriën geweekt. Na een uur komt Obbo ons roepen, want de rest van de groep staat al een half uur op ons te wachten. Blijkbaar was de rondleiding niet de moeite waard… wij hebben toch maar ons bad gehad en dan hopen dat we morgen geen spierpijn hebben 🤞🏻🤞🏻
Nog effe genieten van de laatste momenten en indrukken van Bhutan.
Morgen weer naar de drukte van Delhi 🤪 en de Indiase temperaturen met 35 en meer 🥵
Na 2,5 uur rijden komen we aan bij de koffiestop, aan de waterval. Effe relaxen, koffie en de vliegen van je lijf slaan. Geen idee van waar die ineens komen, want we hebben ze eigenlijk nog niet gezien deze vakantie, net zoals muggen, ook nog niet gezien. Vermits we dezelfde weg terug rijden op dan een andere afslag te nemen, is de lunch is weer op dezelfde plek als paar dagen terug.
In de namiddag bezoeken we nog Punakha Dzong. Een fort dat gelegen is waar de “mama” en “papa” rivier samen komen. Het zijn echt mega gebouwen, die eeuwen geleden gebouwd zijn om de stad te beschermen. Zoals alle Dzong’s, wordt deze ook deels gebruikt als klooster en deels als overheidsgebouw. Nadien nog even naar het uitzicht punt en dan valt het nog eens zo goed op hoe groot het allemaal eigenlijk is.
Op weg naar het hotel zetten we nog even de “specialiteit” van hier op de foto. De fallus staat hier symbool voor vruchtbaarheid uiteraard, maar ook voor bescherming tegen het kwaad. Je ziet hem op alle huizen staan, in alle vormen, kleuren en groottes. Zie je in België dat al op je gevel staan? 😂😂 Je zou snel de zeden politie aan je deur hebben denk ik. Maar hier dus heel gewoon. 🥰
Voordat we naar Paro rijden in de morgen, bezoeken we ook nog even de vruchtbaarheidstempel. Hier komen koppels van in de buurt en van overal in de wereld naartoe voor de zegening… Ze moeten met een houten fallus op hun rug drie keer rond de tempel lopen om zo de zegening te krijgen en hopelijk binnen korte termijn zwanger te zijn. Eigenlijk is er verder niet veel meer te zien, dus we dalen af naar de winkeltjes. Ook hier vind je ze terug als souvenirs, in alle maten en gewichten. In alle kleuren, aan een touwtje, aan een sleutelhanger. Keuze te over 😍
Mijke's reizen 