Een hele lange reisdag om hier te geraken. Nadat we zondag in Delhi zijn geland, moeten we vanmorgen weer om 4.30u paraat staan voor onze vlucht richting het noorden. 😴 Eens geland na een vlucht van 2 uur, stappen we over in 1 bus en 2 jeeps. Later zal blijken waarom we geen grote bus hebben. Die kan hier niets doen in de bergen.
We vertrekken voor een lange tocht door de bergen. Tegen lunch tijd stoppen we ergens bij een Family restaurant. Dat zit vol met lokale mensen. En om het wat sneller te laten gaan, krijgen we allemaal hetzelfde : Nepales dahl… ja, dat is niets voor Marijke uiteraard gelukkig kan ik nog wat Naan brood krijgen, zodat ik toch iets binnen heb.
Het is ruim half vier als we aan het kantoortje komen voor onze permit voor Sikkim. Dan kunnen aanvinken als je je visum voor India aanvraagt, zou net iets handiger zijn, maar nu houden ze natuurlijk een aantal mensen aan het werk.
Het is tegen zessen dat we eindelijk aan ons hotel komen in Gangtok. Ik ben nog net goed om eten te bestellen tegen 19u. Ik ga niet buiten eten. Ik dacht met fried noodles met kip kan ik niets misdoen, maar daar had ik me effe misrekent 🥵 na 5 happen staat mijn mond in brand. Dan maar naar de kamer en bedje in. Vanaf morgen begint de reis echt. 🤩
De pilletjes hebben hun werk gedaan. Heb zo goed als heel de vlucht geslapen. Avond eten en ontbijt heb ik overgeslagen.
Bagage en douane gaan alweer vlot en als we de groep verzameld hebben, gepind (Jep, ben weer met de Nederlanders op pad, dus geen Bancontact 🤗) kunnen we richting hotel. Rond 12u plaatselijke tijd zijn we daar. Nog even de bagage droppen en dan gaan we met een aantal de stad in. We vinden een terrasje langs het meer en we nemen iets te eten. De eerste springrolls van de vakantie zijn een feit. En ik weet weer hoe gekruid eten proeft. Gaat nog een moeilijke zoektocht worden deze vakantie. 🫣
Tegen half vier zijn we terug aan het hotel. Obbo, onze gids neemt iedereen mee om 16u om naar het meer te wandelen. Mijn origineel plan is gewoon effe meelopen om iets koud te halen om te drinken, maar hij neemt een andere weg. Dus ik volg maar… tegen half zes zijn we weer aan het hotel. Effe weer bekomen van de warmte, en om 18.15u moeten we alweer op the rooftop zijn voor de briefing en het eten. Het wordt een mooie, maar toch wel intensieve reis zo blijkt. Te beginnen met morgen om half 5 weg om het vliegtuig te halen om veder naar het Noorden te vliegen.
Omdat het de eerste avond is, heeft Obbo gewoon wat verschillende dingen besteld om te eten. En wordt alweer een uitdaging. Het wordt witte rijst, met een klein beetje kip, want die is alweer goed gekruid. Gelukkig is het naan brood wel heel lekker. Om 20u lig ik in mijn bed. Ging nog wat schrijven, maar ben echt te moe. Dagboek is voor morgen 😴🥱
Het is alweer een jaar geleden dat ik met vakantie was. Het is opnieuw maart, dus het is tijd voor een nieuwe vakantie. Dit jaar gaat de reis naar Sikkim en Bhutan. Had nochtans gezworen niet meer naar India te gaan, maar als je naar Buthan wil, moet je er een deel van India bij nemen. Zo gezegd, zo gedaan….
Het was, ook zoals elk jaar, weer een zwaar en druk jaar. Volop met padellen gestart, nieuw sociaal leven opgebouwd… Nooit geweten dat het zo vermoeiend zou kunnen zijn om sociaal te wezen 😀 Wat ook niet veranderd is, is de vertrek stress. Dit jaar zal ik voor het eerst zonder tussenstop in Den Bosch, rechtstreeks in mijn eentje naar Schiphol rijden. We vertrekken pas met de vlucht van 20.35u. En we komen 4/4 terug, maar ook pas om 18.39u. Vermits ik op zaterdag dan naar de feest aan zee moet, maak ik gebruik van het arrangement van Sawadee. Als je een overnachting hebt geboekt in het Ibis hotel, mag je wagen er 3 weken blijven staan. Win win situatie 🥰
Op vrijdag nog de laatste boodschappen doen en koffie drinken met Britt. En voor de rest poging doen om de stress de baas te kunnen. En het is moeilijk. Op zaterdag, dag van vertrek, ben ik al om 3u wakker. Ik probeer nog wat te slapen, maar ver kom ik niet. Begin dus maar om tijd in te pakken. Ruim op tijd ben ik klaar. Douchen, vuilbakken weg en we kunnen naar Schiphol vertrekken.
Zoals gebruikelijk gaat het gaat, totdat Amsterdam op de bordjes verschijnt. En dan gaat het van kwaad naar erger. Gelukkig halen we het Ibis hotel in 1 stuk.. effe parkeer ticket laten valideren en we kunnen de shuttle op naar de luchthaven. Aan de check in staat de eerste persoon van de groep.
Het inchecken gaat vlot en ook de douane neemt geen tijd in beslag. Om 17u sta ik in de gebruikelijke vertrekhal. Bekend terrein 😅
Vermits ik vandaag nog niets gegeten heb, beginnen we met een Mac Donalds. Beetje traditie op vertrek dag. Daarna loop ik door richting de gate. Ben nog veel te vroeg, maar dan is het tijd om mijn cadeautje van liesbet uit te pakken. Het enige dat ik weet is dat ik het er allemaal gelijk moet uit het doosje moet halen, want anders gaat het er niet meer in. Heb geen idee wat ik er mij moet bij voorstellen, maar het zijn zelf gemaakte gebedsvlaggetjes. En op elk papiertje kan ik een #kleingeluksmomentje op noteren. En die kan ik dan thuis ophangen als herinnering aan de reis. 😍
Nog wat rondlopen, iets halen om te drinken en de nodige pilletjes nemen. We zijn er klaar voor. We staan al ver aan de startbaan, als er ineens een probleem blijkt te zijn, waardoor we moeten terug keren. Het is me niet helemaal duidelijk, want heb Indiaas Engels is niet zo duidelijk. Er gaat in ieder geval meer dan een uur over voordat het opgelost is. En dan moeten we nog tanken, want hebben teveel fuel gebruikt om terug te keren…
Als dat ook verholpen is, is het het al bijna half elf als we de lucht in gaan. Tijd om te slapen 😴
Onze tijd in Antigua kan uitgelegd worden als : we hebben de processies nu wel gezien, naar “laat ons die processie toch ook nog doen” 🙂
Elke dag zijn er verschillende processies in de stad. We beginnen met de eerste aan de kerk, waar ze de grote “tafel” uitdragen met gigantische beelden op. Langs de kant lopen 100den mannen en vrouwen die op hun beurt de zware last van de tafel op hun zullen nemen. De tocht duurt namelijk meerdere uren, tot zelfs 10 uur voordat ze heel het parcours hebben gelopen. Samen met Vera neem ik plaats op het binnenplein. Gelukkig is het mooi weer, maar we staan er wel effe te wachten. En er komt alsmaar meer en meer volk op het plein. Dus bewegen wordt nog moeilijk. Maar dan komt er muziek uit de kerk en zien we de stoet zich op gang trekken. Het is een geweldig spektakel stuk om te zien. En al helemaal hoe ze De grote tafel met hoge beelden op door het kleine poortje krijgen om zo verder de stad in te kunnen.
Bij het teruglopen zien we de eerste bloementapijten die zich vormen. Iedereen doet het op zijn manier, en zo groot als hij het kan betalen. Hier wordt een heel jaar voor gespaard. We zien de volgende dagen overal. De mensen weten wanneer de stoet gaat passeren. Een paar uur op voorhand beginnen ze aan hun bloementapijt, dat net af is voordat de stoet passeert. Een paar minuten later zijn de tapijten helemaal vertrappeld en opgekuist door de bezem wagen. En beginnen ze gewoon helemaal opnieuw. Want binnen een paar uur komt er weer een nieuwe stoet voorbij.
De dagen dat we in Antigua zijn, gaan we dus van de ene optocht naar de volgende. Ook al denk je dat je ze nu wel allemaal gezien hebt, toch is het elke keer anders. Dan allemaal in het Paars, dan allemaal in het zwart, alleen kinderen, alleen vrouwen. Op het grote plein, in de kleine straatjes voor het hotel… In daglicht en in het donker. Elke optocht heeft weer zijn eigen doel en sfeer. Je krijgt er geen genoeg van. En hoe dichter we bij Pasen komen, hoe groter de optochten en de bloementapijten worden.
Enige nadeel is dat we nooit weten waar en hoe laat de processies komen. Dus er is veel wachten bij, vroeg opstaan, rond lopen en nu en dan al eens uitgerookt worden. Vermits de processie stilstaat en er dan net iemand met wierook voor je moet wachten 🙂
We hadden een geweldige tijd in Antigua en een fantastische reis. Maar aan alle mooie liedjes komt ook een einde. En na een maand in super mooi weer, super mooie landen en fijne groep, is het weer tijd om naar huis te gaan. We kunnen er weer even tegen en kunnen beginnen uitkijken naar een nieuw avontuur!!
Mijke's reizen 