Om 5.20u moeten de koffers aan de bus staan. Vandaag weer drukke dag met de grensovergang van El Salvador naar Guatemala. En dan paar uur rijden en de grens van Guatemala naar Honduras.

Om 5.45u rijden we weg richting de eerste grens. Na 3 uurtjes rijden staan we daar. We hebben de zwaarste grensovergangen al gehad en op een klein half uurtje staan we in Guatemala. We kunnen niet rechtstreeks naar Honduras. En dus rijden we door Guatemala richting de volgende grens. Op zich is het niet zo heel lang rijden totdat we bij de grens met Honduras komen. Hier is de grens overgang heel makkelijk. Want beide landen zitten in hetzelfde kantoor. Je neemt het eerste loket en als je klaar bent, neem je gewoon het volgende loket en je bent ingeschreven in het volgende land.

Op een kwartiertje zijn we van de grens in Copán. Deze keer slapen we niet in Copán zelf, maar in Copán Ruïnes. Het is dus toch nieuw voor mij. We nemen afscheid van onze chauffeur ( lees : we zijn opgelucht dat we allemaal levend in Honduras zijn geraakt 😰) Nog even alles op de kamer droppen en dan lopen we samen naar het centrale plein. Daar legt Marc uit wat waar is en hoe laat we waar weer moeten zijn voor de wandeling met Geert.

We horen een paar straten verderop lawaai. Op weg naar het hotel hadden we al een heel aantal cowboys te paard gezien. Blijkt dat het kermis is en een onderdeel daarvan is een paarden optocht. En die komt nu richting het centrale plein. Dus blijven we nog effe staan voordat we gaan eten. Is allemaal een beetje macho en achteraf blijkt dat het toch een beetje de betere klasse is die te paard meedoet. 🤷🏻‍♀️ Eens gepasseerd loop ik met Jan, Hans, Petra en Helmer richting iets om te eten. Het is weer behoorlijk warm 🥵 Na het eten lopen we effe rond, maar al snel gaan we gewoon op het centrale plein zitten wachten tot het vier uur is.

Om vier uur gaan we met bijna de ganse groep op pad met Geert van de Via Via. Geert is een Belg en is al 24 jaar in Honduras de eigenaar van het Via Via restaurant. Liesbet en ik zijn hier ook 20 jaar geleden geweest. Geert neemt ons mee door het dorp en vertelt heel veel over het leven in Honduras. Het is allemaal niet zwart of wit. Maar heel veel dingen zijn grijs. Het gaat over migratie, drugs, corruptie,…. En hij ontkracht een paar logische oplossingen, die eigenlijk in de praktijk niet helemaal niet werken.

Het wordt een heel leuke tocht die eindigt in de Via Via. Ik kan nu ook niet anders dan een hamburger met frieten eten. Even een “weet je nog toen” 20 jaar later 😎🥳 Het wordt een leuke avond met fijne gesprekken. Daarna lopen we terug naar het hotel. Zak klaarmaken en de dag zit er weer op.

De volgende ochtend staan we alweer vroeg klaar om te gaan ontbijten in de Via Via. Met wafels en pannenkoeken 🥳😊 Na het ontbijt met de tuc tuc naar de archeologische site van Copán. Het is 20 jaar geleden, maar ik herken de inkom niet echt. Samen met de gids lopen we door de site. Met zicht op het centrale plein komen de herinneringen wel boven. Ik herken het weer. 😄 Het is ontzettend warm en onze tijd is een beetje beperkt. Om half elf staan we weer aan de bus. Het was weer heel indrukwekkend om te zien hoe alles zoveel jaar geleden toch met zoveel precisie gemaakt werd.

Om 11u staan we terug aan de grens. Terug in hetzelfde kantoor van de 2 landen. Alweer gaat het zeer vlot. We kunnen nu richting Rio Dulce ( Guatemala)