Zelfde begin als elk jaar 😀 Een nieuw jaar betekent voor Marijke ook een nieuwe reis. Het is een drukke aanloop geweest naar deze reis. Meter heeft haar strijd gestreden eind januari. Dus nog heel wat dingen te regelen voor mijn vertrek. Maar voor het eerst in 45 jaar moet ik me geen zorgen maken voor ouders of grootouders…

Wat niet verandert is, dat het druk is tot het laatste moment voor vertrek. En ook de zenuwen zijn dit jaar van de partij. Met zijn momenten erger dan andere jaren 😓 Op woensdag is het gedaan met werken, zodat ik op donderdag kan inpakken en richting Den Bosch vertrekken. Peggy en co is weer zo lief om me op te vangen en dan op de trein te zetten richting Schiphol. Op vrijdag is het vroeg vliegen en dus slaap ik de avond ervoor in een hotel op Schiphol. Vroeger dan gepland vraag ik om me op de trein te zetten, want de zenuwen zijn niet te houden. Ik heb bij het boeken gevraagd achter een kamer met een bad. Dus in beste geval kan ik wat badderen in de hoop dat de zenuwen wat zakken 🤞🏻

Na wat gedoe heb ik toch een kamer met een bad gekregen en kan ik wat weken. Daarna een poging doen om te slapen. Maar net als de voorbije nacht zit dat er niet in.

Om zes uur zit ik op de shuttle richting luchthaven. Ik hoop door er zo vroeg te zijn, de kans te hebben om te kunnen omboeken naar business. Is me niet gelukt via de website. Blijkbaar laat mijn ticket het niet toe. Tot mijn grote verbazing is de check-in al open. Dus ik waag mijn kans. Helaas hetzelfde antwoord: het is niet mogelijk met uw ticket om te upgraden. Ook niet naar het niveau onder business. En het zou ook geen zin hebben om het straks nog eens aan de balie te vragen. Pfffff, United airlines…. Geef me maar KLM 😔

Er zit dus niets anders op dan te aanvaarden en dus door de douane te lopen en ons bezig te houden tot aan het boarden. Heb de afgelopen dagen, naast niet veel geslapen, ook niet veel gegeten. Ik wou gisteren een MC Donalds doen aan het hotel, maar door het gedoe met het bad, doen we het nu maar. Om 7u een hamburger, moet kunnen toch 😄 Helaas smaakt hij me ook niet. En de frappucino daarna ook niet echt. Dan maar wachten totdat het tijd is om te boarden.

Als ik mijn benen strek, zie ik dat er iemand aan de balie zit. Ik ga toch nog eens een poging wagen. Ineens kan het wel om te upgraden naar business, maar het kost wel 2.000 euro, slik 😱 ook het niveau eronder is nog 800 euro om die te boeken. Maar die dame aan de balie weet me wel te zeggen dat mijn rij voor de rest nog leeg is, en dat ze die voor mij zal proberen vrij te houden. De kaart trekken dat ik al 2 dagen niet geslapen heb door de stress helpt 😀 En is niet gelogen. Als iedereen aan board is, blijkt dat er inderdaad niemand op mijn rij zit. Dus de vlucht van 11 uur kan ik gebruik maken van 3 zetels ipv 1 🥳🥳🥳🥳 Ik kan toch een beetje slaap inhalen zo.

Mooi op tijd landen we in Houston. Eerst een stuk wandelen en dan nog eens door US customs… heb ik uiteindelijk nog een dik uur om iets te eten. De eerste pizza van de vakantie is een feit. Nog wat rondlopen en dan is het alweer tijd om te boarden voor onze vlucht naar Costa Rica. Is ondertussen 22u voorbij denk ik in België. Op de oorspronkelijke brief stond een vlucht van 4 uur, blijkt dat het maar 3u is. Dat valt mee. Deze keer geen 3 zetels voor mij en ambetante benen… wordt een lange vlucht zo 😓 op een of andere manier val ik toch effe in slaap en om iets na 20u plaatselijke tijd zetten we voet op Costa Ricaanse grond. De douane gaat ook vrij vlot. Het is alleen lang wachten op mijn bagage. Even toch een bang momentje of de tas wel doorgekomen is vanuit Amsterdam. Maar dan rolt er een fluo gele zak van de band. Oef 😅

Nu de reisleider zoeken en de rest van de groep. Tegen 22u zijn we allemaal in het hotel. Hetzelfde als 2 jaar geleden. En ook nog dezelfde kamer als 2 jaar geleden 😀 Voelt niet alsof het 2 jaar geleden is. 🙃

Morgen om half acht vertrekken we naar La Fortuna en kan de reis echt beginnen… Ben benieuwd 🤞🏻💪🏻