De nacht was iets beter dan de vorige. We vertrekken al om 7.15u. Ik heb al zoveel gegeten de afgelopen dagen, 2 weken, dat ik deze keer toch het ontbijt oversla. In de plaats daarvan ga ik 10 minuten op het strand zitten terwijl de zon verder opkomt. Dit was helemaal geen goed plan. Op 10 minuten tijd ben ik helemaal overbeten door zandvlooien of zandvliegen. En ik heb ze helemaal niet gezien 🧐😰 Ik heb net de mazelen op mijn benen. En jeuken dat dat doet. En niets dat helpt, geen ceterezine, geen costa ricaanse anti jeuk zalf. Het wordt een lange, moeilijke rit…

Tegen 14u zijn we dan eindelijk in ons hotel. We worden hier weer gesplitst over 2 hotels. Vermits er 5 single kamers zijn in het andere hotel, hebben we het al met Mieke geregeld dat wij met onze bende in het andere hotel zitten. En zoals we het al gewoon zijn: we zijn te vroeg en dus zijn de kamers nog niet klaar. Dat wordt dus in de hal wachten totdat het 15u is. Want dan staat de stadstour op de planning. We verzamelen aan de anderen hun hotel en vertrekken vandaar uit voor onze tour. De gids heeft redelijk haast en begint zijn uitleg al zonder dat heel de groep is aangesloten. Uiteraard loopt Marijke als één van de laatste om foto’s te kunnen maken en heb ik dus niets van de uitleg gehoord. Cartagena is ook een stopplaats voor heel wat cruise boten. Dus het is alles behalve rustig in de stad.

Het is ontzettend warm en ik ga kapot van de jeuk. Niet mijn beste namiddag. De tour loopt uit en we zijn heel blij als we iets voor zes eindelijk in onze kamers kunnen. Ik heb de achterste kamer van de gang en het is net een bunker. Er is geen natuurlijk daglicht. Gelukkig moeten we hier enkel slapen. We frissen ons even op en dan gaan we op pad. We moeten niet ver lopen. Op het einde van onze blok is er een klein pleintje, met wat terrasjes rond. We kijken even op de kaart en er is voor elk wat wils. Deze keer op het menu : lasagne 😍
Terwijl we aan het eten zijn, passeert de ene straatartiest na de andere. Eerst een zanger, dan saxofonist, dan weer een moeder met kind om te zingen. We krijgen ook een kort dansoptreden. Het wordt een fijne avond (op de jeukende beten na 🤦🏻‍♀️🤭 ) Tegen half tien zijn we weer in ons hotel. Eindelijk wat airco en rust… Morgen een volledig vrije dag.

Ondanks mijn donker kot, heb ik toch redelijk geslapen. Vandaag kan alles en moet niets. Het wordt een lang ontbijt en dan kunnen we beginnen aan het afvinken van de lijstjes. We gaan naar het Hardrock Café voor t-shirts, de havana winkel voor slippers en de Starbucks voor de laatste frappochino van de vakantie. Ik heb nog wat geld op te maken dus we gaan de meeste souvenirswinkeltjes binnen. In 1 van de winkeltjes is er een vrouw die op mijn schouder tikt. Gelukkig is het in het engels. Blijkbaar is de oplossing voor mijn beten op mijn benen, verse aloe vera. Te koop in één van de supermarktjes in de buurt. Ik dacht dat ze het eigenlijk over een creme had 🤷🏻‍♀️

Wij dus naar de supermarkt. En daar ligt inderdaad verse aloe vera. Maar dat is een behoorlijk grote en dikke plant. Geen idee hoe ik dat ga moeten snijden. En morgen vliegen we terug naar huis. Dat is toch niet het beste plan. Gelukkig staat er naast de verse aloe vera een zakje met het sap en vlees van de plant. Is net wat makkelijker om mee te nemen naar het hotel en nog te gebruiken de volgende 24 uur. Tot mijn grote verbazing geeft het ook verlichting. Zalig, eindelijk van de jeuk vanaf… 😊😅

Het is vandaag de laatste avond van de groep en dat wordt traditioneel gevierd op restaurant. We gaan deze keer iets chiquer eten dan de afgelopen paar dagen. Voor mij een spaghetti carbonara, en dat smaakt. Samen met een mooi speech van Joop, wordt het een mooie avond en mooie afsluiter van de vakantie.

We vliegen pas deze avond om 19u. Dus we hebben nog tijd zat voordat we naar de luchthaven vertrekken. We ontbijten weer lang en nemen dan onze tijd om de rugzak in te pakken. Om 12u moeten we uit de kamer. Geen optie om er toch eentje langer te houden zodat we nog kunnen douchen voordat we naar de luchthaven vertrekken. De bagage wordt gestockeerd aan de receptie en we gaan alweer de stad in op zoek naar iets om te lunchen. We stoppen ook nog eens in de havana winkel voor de laatste paar slippers op de kop te tikken.

Terwijl we aan het eten zijn, is het ook tijd om in te checken. Er zijn geen business plaatsen meer, maar we kunnen wel upgraden naar premium comfort. Samen met Niek en Maartje doe ik dat. Geeft toch wat meer rust en plaats om de nachtvlucht te overleven. Tegen drie uur zijn we weer aan het hotel waar we opgepikt worden om naar de luchthaven te gaan. En dan is het tijd doden. Er is echt 2 keer niets op de luchthaven. Een winkeltje met snoep en sigaretten, eentje met drank en souvenirs en dat is het. Dus wordt wat kletsen en nog even de benen strekken. De terugvlucht is gelukkig een uur korter dan de heenvlucht. Is niet veel, maar het is iets 🤩🤩