Het was een moeilijke nacht op die plank van een bed. Maar om half acht moeten we alweer aan het ontbijt zitten. Vandaag rijden we naar Kumasi. Is een redelijk lange rit. We komen op tijd aan in de stad, maar staan meer dan een uur in de file om aan het restaurant te geraken. We hebben het eten alweer op voorhand besteld, dus het gaat op zich wel vlot.

Eerst staat er alweer een museum op het programma. Ik laat aan Ben weten dat ik het oversla. Ik wacht buiten wel. Ik hoor ergens muziek. We gaan dadelijk naar een begrafenis en die gaat hier gepaard met muziek, dus ik ga een kijkje nemen. Het is geen begrafenis, maar een huwelijk. Even binnen kijken is helemaal geen probleem. Ik mag zelfs tot vanvoor om een foto te maken als ik wil. Maar dat vind ik beetje ongemakkelijk. 🙈 Het grappige aan de trouw is dat er een applausband is. Dus wanneer je geacht wordt te applaudisseren, start er ook een bandje. En dat loopt niet altijd helemaal gepland. Ik zie het bij ons al gebeuren. 🙈Buiten staat er ook gewoon een computer met Photoshop op en een printer. Alles wordt dadelijk bewerkt en afgedrukt. Denk dat je bij ons toch een aantal maanden moet wachten soms. 😃

Als iedereen uitgekeken is in het museum, kunnen we verder naar de begrafenis. Dit gebeurt hier meestal in 2 delen. Het eerste deel kennen wij ook. Daar wordt de effectieve begrafenis en rouw gehouden. Het tweede deel, waar wij nu naartoe gaan, is het vieren van het leven van de overledene. Als die persoon een rijkelijk leven heeft gehad, krijgt hij/zij zo’n ceremonie. In dit geval gaat het om een dokter op leeftijd. De kleuren zijn rood en zwart.

Als we toekomen, zit er al behoorlijk veel volk. Je wordt eerst geacht iedereen te groeten. Het is een klein pleintje met in het midden wat kransen en een foto. Daar rond allemaal tenten. We moeten iedereen die op de eerste rij zit, een hand geven als teken van respect. Dus we doen het toertje. Eens we de fles water hebben gekregen als verwelkoming, mogen we vrij rondlopen en foto’s maken. Ondertussen wordt er muziek gemaakt en een hoop afgeroepen door de micro. Hier zijn ook fotografen aanwezig en eentje is jaloers op mijn camera. Wanneer ik vraag wat er allemaal wordt gezegd, krijg ik als antwoord dat de bisschop eraan komt. En ja hoor. Hij trekt me mee naar het midden van het pleintje om een foto te maken. Daar sta ik dan, als enige witte tussen de andere fotografen. Maar heb wel een foto van de bisschop van heel dichtbij🙈

Tegen vijf uur rijden we door naar het hotel. Is gelukkig niet ver van waar de begrafenis is. Het is een Chinees hotel. Geen idee waarom je in Afrika in een Chinees hotel moet zitten, maar is nu zo. De kamer op zich is prima. Helaas zit ik boven de keuken en is er een disco naast het hotel. Met al het lawaai als gevolg.

Het wordt vanavond sweet and sour pork met rijst. Dat hebben we nog niet gehad en het smaakt. Dan weer naar de kamer en douchen. De dag zit er alweer op. De laatste dagen gaan snel…