Vandaag gaan we de grens over, naar Torres del Paine.

Om zeven uur zitten we in de bus richting de Argentijnse grens. We rijden weer door niemandsland. Je komt geen huis of dorp tegen. Het enige dat er is, is La Esperanza. Hier stoppen we dan ook voor koffie. Ze hebben hier ook goeie wifi 😊😊

Van hieruit is het niet zo ver meer naar de grens. We komen mooi op tijd aan. En er is geen file. We gaan vrij vlot door de douane allemaal. Daarna weer een stukje door niemandsland naar de Chileense grens. Hier is de controle een pak strenger. Je moest een document invullen en ook de bagage moet door de scanner. Je mag een heleboel producten niet mee de grens over nemen. Ook de grote bagages worden doorsnuffeld door de hond. Al bij al gaat het hier ook behoorlijk vlot. De lunch nemen we in het restaurant net naast de grenspost. We moesten in de bus al kiezen wat we wilden eten, en Montse geeft het nu in 1 keer door. Gelukkig dat we het zo gedaan hebben, want er is hier behoorlijk veel volk. Ik heb voor de hamburger gekozen, maar die stelt niet zo heel veel voor. Daarna rijden we door naar de plaats waar de bus van onze slaapplaats ons komt ophalen.

Onderweg zien we nog een bende condors. Ze zijn niet heel dichtbij maar je kan ze wel herkennen als condors. Beetje verderop zitten een aantal guanaca’s (trekt veel op de lama en alpaca) Ze hebben net kleintjes gekregen. Eentje is zelfs net geboren als we ze zien. We zien nog net de placenta eruit komen. Dus net te laat om de effectieve geboorte te zien. Aangekomen aan de plaats, moet er eerst de ingang betaald worden, en dan is het wachten op onze bus. Blijkbaar is er een misverstand en verwachtte men ons veel vroeger. We moeten dus een dik half uur wachten. Ze zijn er net aan het verbouwen dus is niet echt een rustige omgeving om te wachten. Jammer, want we hadden net bij een leuk uitzichtpunt gestopt. Dan hadden we daar wat langer kunnen blijven. 🤔

Uiteindelijk komt de bus toch en in een dikke tien minuten zijn we bij onze slaapplaats. We verblijven de komende 2 nachten in een refugio, een herberg-achtig iets. We hebben hier 3 kamers van zes. Onderweg werd er wel al een beetje gefezeld over hoe de kamer verdeling er zou uitzien. De rokers komen op 1 kamer terecht. Ik slaap met Jorijn, Ad, Sandra, Arno en Cobi. Dit zouden de niet snurkers van het gezelschap moeten zijn 😴🤔

Om zes uur is het dan de briefing over de wandeling van morgen. Want de wandeling naar de Torres is de reden waarom we hier zijn. Het is een behoorlijk pittig wandeling met een hoop klimmen. Ik twijfel, Sharmilla ook. Maar als wij niet meegaan, kan Montse ook niet mee, want zij moet dan met ons mee… Samen besluiten we om toch een poging te wagen en zien waar we stranden. We volgen de anderen niet, we gaan op ons eigen tempo. Na de briefing hebben we nog effe tijd voordat we aan tafel moeten. Er zijn hier 2 shiften voor het eten. Eentje om zeven uur en eentje om 20.15u. Vermits je je bij de eerste shift moet haasten voor de volgende shift, heeft Montse gekozen voor de tweede. Goeie keuze. We staan mooi op tijd in de rij, maar er loopt een en ander mis van timing. Het is bijna 21u voordat we kunnen eten. Er is hier ook maar 1 menu. Te nemen of te laten. Vandaag op het menu: auberginesoep 🤔, zalm en iets van mousse als dessert. Mja, dat wordt ne moeilijke, maar er is geen andere keuze. Wordt zalm eten. En op zich smaakt hij me wel. Het voordeel van een paar keer bij Karine gegeten te hebben… 😋 Ik eet zelfs mijn bord leeg.

Na het eten is het bedtijd, want morgen de belangrijke wandeling. Hopelijk slaap ik een beetje goed, zo met 6 op een kamer, en in stapelbedden. Afwachten dus….