In tegenstelling tot gisteren heb ik vannacht niet al te denderend geslapen. Ondanks de lange, pittige wandeling van gisteren. Maar ik ben niet alleen. Als ik iedereen zo hoor, heeft er niemand echt denderend geslapen. Raar, maar waar…

We hebben vanochtend toch de vroege ontbijtshift, want we hebben ook de vroege bus. Om iets voor negen begroeten we Julio opnieuw en kunnen we met onze eigen bus terug richting El Calafate. Onderweg komen we niet veel meer tegen en na een kleine 2 uur zijn we weer aan de Chileense grens. 2 dagen terug heb ik hier een sjaal gekocht van alpaca wol. Ingrid, die even zot is van sjaals als ik, is jaloers en wil er ook eentje. Ik ben zeer blij met de mijne en wil graag ook nog eentje bij kopen. Voordat we de grens overgaan lopen we snel naar het winkeltje. Het is allemaal snel gefikst. En dat is goed, want blijkbaar kan de rest van de groep zich ook niet uitschrijven zolang de groep niet volledig is. Oeps… 😳 Maar wij hebben toch onze sjaals 😊😊🥰

Hop, naar de Argentijnse kant van de grens. Ook hier hebben we geluk. We zijn de eerste en net voor een grote bus jappaners. 😅 Op de verdere terugweg kijk ik een beetje netflix en dommel een paar keer. Niet zo handig met lenzen aan.

Tegen twee uur, half drie zijn we weer in het hotel. Dit is zo’n beetje onze thuisbasis geworden. We zijn hier nu voor de derde keer. Gelukkig heb ik deze keer weer zo’n kamer als de eerste keer, en heb ik geen last van de buren. Er wordt maar om zeven uur afgesproken om te gaan eten. Voor de rest niets meer vanmiddag. Ik heb eigenlijk ook niet veel fut om nog iets te doen. Of om naar het dorp te lopen en dan weer terug, om dan voor het eten weer eens terug te lopen. Ik houd me dan maar bezig en prul de rest van de namiddag. Ik doe een poging om toch eens 1 van mijn minute soup te eten. Maar niet makkelijk uit zo’n kleine tas… Nog een beetje schrijven, mijn broek uitwassen en mijn geld tellen. En langzaam maar zeker gaat de tijd voorbij. Montse heeft iets gereserveerd in het dorp en we lopen met een aantal er naartoe. Onderweg komen we ook nog Ad en Sandra tegen. Ook zij lopen mee.

Wanneer we aan het restaurant komen en we zien de menu vind ik niet direct iets waar ik zin in heb. Ad en Sandra gaan pizza eten en Ingrid en ik sluiten aan. We lopen weer de hoofdstraat in en zoeken een plekje om te eten. Waar we binnen gaan, is de keuze in pizza zeer beperkt, maar er staat ook schnitzel op de kaart. Dus het wordt dat met fritten. En het smaakt me. Is een van de weinige keren deze vakantie dat mij echt iets smaakt, buiten de ijsjes uiteraard 🍦😂🙈

Het wordt ook gewoon een gezellig avond. Is niet nodig van elke avond met de volledige groep te eten. In een beperkt gezelschap is ook wel eens leuk. Na het eten, gaan we nog een ijsje halen naast de deur. Een lekker 🍨🍨

Nog even een tussenstop in de winkel voor wat proviand. En dan kunnen we terug naar het hotel. Deze keer niet te voet, maar met de taxi. Kost hier echt niets om je te laten thuis brengen door een taxi. Voor het geld dat je hier betaalt, kan je bij ons zelfs nog niet instappen.

Terug in het hotel is het tijd om de rugzak te pakken. We vliegen morgen naar Ushuaia, de laatste stop van onze vakantie en voor we terugvliegen naar Buenos Aires.