Gisterenavond hebben we nog het busje geregeld dat ons naar de beginplaats van de wandeling zou brengen. Dat busje staat om half tien voor de deur. Vermits we ook een lunchpakket moeten meenemen, loop ik voor het ontbijt nog naar de bakker. Die vind ik wel niet, dus worden het broodjes uit de supermarkt. Gisteren 2 stukken chocola gekocht om er tussen te leggen.

Tegen 10u zijn we aan de vertrekplaats. Het is behoorlijk winderig. We hebben een wandeling die glooiend is, en meer bergaf dan bergop. Het blijft tenslotte vakantie. Het eerste stuk van de route loopt door het bos. Het is in het begin toch een paar kleine klimmetjes. Maar het valt al bij al nog mee. Onderweg hebben we prachtige uitzochten op de Fitz Roy en één of andere gletsjer. Blijkbaar is het uitzonderlijk dat de Fitz Roy zonder wolken te zien is. Hebben wij weer geluk.

Tegen 12u komen we bij de splitsing. Ofwel kan je hier nu nog een uur naar omhoog. Maar je stijgt op 1km tijd 600 hoogtemeters of zo. Dus die laat ik aan me voorbij gaan. Sandra ook, maar Ad gaat wel naar boven. Wanneer hij vertrekt, blijven wij nog even zitten om ons broodje op te eten. Na een uurtje, afwisseling zon en stevige wind, zetten we de wandeling verder. De volgende 8 km zouden voornamelijk naar beneden moeten gaan. Op zich gaat het wel een beetje bergaf, maar voor de rest redelijk vlak. De afdaling begint eigenlijk mar de laatste 2km. En dan moeten alle hoogte meters gemaakt worden. Het gaat dus behoorlijk steil bergaf. Slecht voor mijn knieën. En die kilometers blijven duren. Niet te schatten… 😬 Ben je eindelijk beneden, moet je nog heel het dorp door om bij het hotel te geraken. Ik plof neer op het terras van het café voor het hotel. Sandra loopt nog even naar het hotel. We hebben 17km gewandeld dus we trakteren ons op een terrasje met een lekker drankje. 😎🍨

Ondertussen sijpelen ook de anderen terug binnen van hun wandeling. De meesten hebben een zwaardere wandeling gedaan dan die van ons. Na wat rust is het tijd voor een douche en kunnen we gaan eten. We gaan over de deur eten, want dat zou het restaurant zijn van een tante van een vriend van Jorijn. Maar blijkbaar heeft die tante het ondertussen verkocht. Maar dat horen we maar als we al zitten. 🤔🤪

Veel keuze is er niet op de kaart, dus ik neem dan maar de lomo met gegratineerde patatten. Tot mijn grote verbazing is het ook nog lekker. Het is een klein restaurantje, en daar met een bende Hollanders in…. Je kan je al voorstellen wat een lawaai er is. Mijn oren kunnen dat echt niet meer aan na zo’n lange dag en ik loop alweer naar het hotel. Ik heb geen zin om nog te wachten totdat iedereen zijn toetje op heeft en dan af te spreken voor de wandeling van morgen. Ik zal op tijd gaan ontbijten en dan wel zien wie wat gaat doen. En anders wordt het een dagje niets doen. Tenslotte: het is vakantie 😎😎🏔🍦🥰