Het is een lang en zwaar jaar geweest. Ik ben blijven lopen, en lopen. Maar nu is het tijd voor vakantie. Hopelijk hoofd wat leeg maken en rust vinden. Tussen alle aangiftes door, beslis ik dan toch maar om op vakantie te vertrekken en dit jaar wordt het Patagonië. Stond niet mega hoog op mijn to do lijst, maar ja, een mens geraakt ondertussen beetje verwend, en creëert een luxe probleem qua bestemmingen.

Ik werk tot dinsdag. Woensdag is het dan tijd om in te pakken en te stressen. Alhoewel de stress al veel vroeger is begonnen natuurlijk. Het is moeilijk inpakken, vermits het alle soorten weer kan zijn. Dus het is en warme kleren, en lichte kleren. Op de binnenlandse vluchten mag je dan weer maar 15 kg meenemen, dus dilemma’s alom. Om half drie staan stijn voor de deur om me naar Schiphol te doen. Ik heb gelukkig weer een slachtoffer gevonden om die rit te maken.😀

Goed op tijd komen we aan op Schiphol. Nog even een koffie en dan is het tijd om afscheid te nemen en door de douane te lopen. Ik ben er toch in geslaagd van tegen de 15 kg te blijven, nl 15,5 😊😊. Komt dus goed voor de binnenlandse vluchten. Van de ganse dag nog niet gegeten. Dus het eerste eten van de vakantie wordt de mc donalds. Lekker, het smaakt me wel en je weet nooit wat je op het vliegtuig krijgt.

Om 20.55 zouden we moeten opstijgen, maar we hebben wat vertraging. Ik heb een pilletje ingenomen en van zodra we toch vertrokken zijn, doe ik mijn ogen toe, en slaap toch een groot stuk van de vlucht. Tegen acht uur landen we in Buenos Aires. Het avontuur kan beginnen.