Maandelijks archief: februari 2018

Vanmorgen hebben we om half negen aan het ontbijt afgesproken. Marieke had Robbeneiland geboekt, dus die is al weg. Annelies en ik willen de Tafelberg naar omhoog. Vorige keer dat ik hier was, hebben we hem,zelfs niet gezien. Fons en Jacqueline gaan de stad in. Wanneer we aan het wachten zijn op onze taxi, komen ook Gonneke en Rikkie aan. Zij zijn ook van plan om naar de Tafelberg te gaan, dus we kunnen een taxi delen. Boven aangekomen, staat er een serieuze rij voor de kassa. Is effe aanschuiven voordat we ons ticketje hebben. Tijd genoeg om te beseffen dat het behoorlijk steil en hoog is. En dat het een grote bak is waar veel mensen in moeten. Maar iets aan te doen. Wie iets wil zien, moet grenzen verleggen. En eens boven, viel het al bij al nog mee. We lopen wat rond, we doen niet een mega wandeling. Het is behoorlijk warm daarboven en gelukkig,is het nog redelijk klaar. We drinken nog iets en beslissen wat we verder met de dag gaan doen.

We nemen de hop off, hop on bus terug naar The Waterfront. Annelies en ik nemen de volgende bus weer verder naar the greenmarket square. Rikkie en Gonneke gaan naar het museum. En als er iets is dat ik niet op vakantie doe ( eigenlijk nooit niet 😂) is naar het museum gaan. 🙈

We vinden het marktje vrij snel. Geen idee of dit hetzelfde is, waar we 10jaar gel3den wat souvenirs hebben gekocht. Ik breid mijn collectie stenen hippo’s nog een beetje verder uit. Om vijf uur hebben we terug afgesproken bij het reuzenrad aan the Waterfront. Nu is de keuze, gaan we te voet terug, of nemen we w eer de bus? We hebben al een kaartje, maar we zouden opnieuw dezelfde toer moeten doen. Het is afwegen, maar vermits we eigenlijk ook de weg niet weten, beslissen we toch maar om de bus te nemen. Het is uiteraard spitsuur ondertussen, dus iets na vijf staan we aan het reuzenrad. We gaan iets eten, want vanmiddag hebben we eigenlijk niets gegeten. We beslissen toch maar om binnen te zitten. De wind is leuk voor effe, maar als het eten van je bord waait…

Morgen is het een reisdag. We lopen nog even de Pick &Pay binnen voor wat water. Helaas, het water tekort is hier duidelijk zichtbaar. Geen fles water meer te vinden… dan maar bij de winkel aan het hotel. Daar is er gelukkig nog wel, maar lang zal het daar ook niet meer duren vrees ik. Ben hier niet de enige Belg, Ruth Beekman is hier ook. Tegen acht uur zijn we weer in het hotel, na een lange, mooie dag. De zon heeft wel zijn werk gedaan, zelfs met insmeren… nog een douche en schrijven en dan is het al weer slapenstijd. Morgen om 7u45u moeten we alweer in de bus zitten.

De eerste dag in Kaapstad is volledig uitgestippeld. Gewoon de bus in en je laten rijden. Een deel van de excursies hebben we in 2007 al gedaan.

De eerste stop van de dag is Hout Bay. Hier stappen we op de boot om naar de zeehonden te gaan kijken. Het bootje zit goed vol gepropt. Na een kwartiertje of zo komen we aan d 2 grote stenen waar de beesten opzitten. Het is een gedrum en geduw om goed te staan. Ik slaag er niet in om in de juiste positie te geraken. Dus de foto’s zijn beperkt. Maar ach, het is niet de eerste keer dat ik zeehonden zie. Vervolgens rijden we door naar Kaap de Goede Hoop. Hier is het een fotomoment bij het bord. Hier kunnen we dan een 10 jaar later foto maken. Toen was het al veel wind, maar nu is het nog een keer erger denk ik. Je moet stevig met je voeten op de grond staan, want je wordt gewoon omver geblazen, letterlijk!! Vandaar rijden we door naar de hogergelegen parkeerplaats van waaruit je dan nog verder kan klimmen naar de vuurtoren. Dat is dan het voordeel van een 2 de keer te komen. Je moet dat niet meer doen. Samen met Annelies en Marieke ga ik eten in het restaurant. Uiteraard alleen maar sla of vis. Dus het wordt een soort fish en chips. Ik denk dat het haai was. Op zich niet slecht 😀

Her is echt warm en er staat een stevige wind. We rijden door naar de laatste stop van vandaag: de pinguïns. Ook hier was ik al geweest, maar in een andere periode. Deze keer is het broedtijd. Heel veel pinguïns zitten op hun nest te broeden. Blijkbaar is het maar 1 ei per keer. Nadat we gezandstraald zijn keren we terug naar het hotel om ons even op te frissen. Om ha’f zes doet de chauffeur ons naar The Waterfront. Hier is iedereen vrij om te doen wat hij wil of waar hij wil eten. Spannend want morgen is de hele dag vrij, dus je moet ook nog zien dat je geregeld hebt om met iemand mee te kunnen. Anders moet je alleen op stap…

We blijven uiteindelijk over met 5: Marieke, Annelies, Fons en Jacqueline. Lekker gegeten en dan samen met de taxi naar het hotel. Is bijna negen uur, maar het is nog steeds 23 graden. Heerlijk! En zeker als je weet dat het thuis niet, of net niet sneeuwt 😎🏝

Ik slaap redelijk, maar om half vier ben ik toch wakker. Om half zes er dan maar uit, en nog snel een douche. De zenuwen zijn er nog steeds. En zijn niet van plan om over te gaan. Gelukkig heeft het niet gesneeuwd zoals ze voorspeld hadden en om kwart na zes zitten we in de auto richting Schiphol. Zo vroeg in de morgen is er geen verkeer en we staan al snel aan de terminal. Daar gaan we dan. Nog steeds niet met volle overtuiging, maar er is geen andere optie…

Ik had gisteren al ingecheckt, dus nu is het enkel bagage drop off. Ik ben hier duidelijk al effe niet meer geweest. Er zijn geen balies meer om je bagage aan af te geven. Er staat nog een madammetje om je paspoort na te kijken en daarna is het zelf service. Er zijn van die grote bakken waar je je rugzak moet inzetten en die weegt dan. Slechts 14,4 kg!!! 😀 veel kilo’s over voor souvenirs dus 🙈. Dan wordt er een bagagelabel geprint die je er dan zelf moet rond doen. De schuif gaat dicht en weg is de bagage…

Het is nog redelijk vroeg, dus de douane en paspoort controle gaan zeer vlot. Om 8.15u zit ik al aan de gate en we vliegen pas om 10u15. Althans dat was de bedoeling. Ik hou me een beetje bezig tot het tijd is om te boarden. De tijd verstrijkt als we op het vliegtuig zitten, totdat er om een dokter wordt gevraagd. Er is blijkbaar iemand met hartproblemen. Tegen dat die mens van het vliegtuig is, de kinderen er 2keer in en uit zijn gegaan, kunnen we met een uur vertraging vertrekken. Net iets meer dan 10.45u vliegen.

Ik dommel regelmatig weg voor een uurtje, maar nooit langer. De tijd gaat echt traag. Maar ok. Tegen 23u, iets na raken de wielen de grond van Zuid Afrika. Hier is het ook laat, dus de drukte valt mee voor paspoort en bagage. En ik sta als eerste bij de reisleider. Nu is het wachten totdat de groep compleet is. Snel al effe pinnen en eens compleet kunnen we in de bus stappen. Ben niet de enige belg, er is ook nog een koppel van Limburg. De temperatuur is zeer aangenaam als we buiten komen en er staat redelijk wat wind.

Tegen kwart voor 1 zie ik eindelijk mijn bed. Het wordt een korte nacht, want om 8.20u moeten we alweer paraat staan voor een ganse dag Kaapstad. Hopelijk slaap ik snel en redelijk, want is een hard bed…

We zijn hier weer, meer dan een jaar later. In 2017 ben ik iet het land uitgeraakt. Dus nu dan maar snel in februari naar de zon. Dit jaar wordt het Zuid Afrika, Swaziland en Lesotho. Het is daar zomer, dus 30 graden is het gemiddelde. Is een heel verschil met hier. Hier vriest het dat het kraakt en de sneeuw wilt heel graag vallen. Dat het nog maar wacht totdat ik morgen in de lucht hang.

Voor het eerst in jaren werk ik niet tot de laatste moment om dan snel in te pakken en te vertrekken. Donderdag is mijn laatste dag en dan heb ik vrijdag nog de ganse dag vrij om in te pakken en te stressen 😩😳

Vermits ik zaterdag redelijk vroeg vlieg, en ik niet direct iemand heb om me weg te doen (is echt ver om zo vroeg over en weer te rijden), rijd ik op vrijdag naar Den Bosch. En van daaruit word ik naar Amsterdam gevoerd op zaterdag. Is al iets minder ver, en moeten we iets minder vroeg vertrekken.

Donderdag avond nog even bij meter dag zeggen en genieten van de laatste momenten in mijn zetel. De anti stress pilletjes niet ver uit de buurt. De afgelopen dagen niet echt denderend geslapen, dus ik kruip om negen uur in mijn bed. Ook nog optimaal gebruik maken van de uren in mijn eigen waterbedje. Slapen kan je het niet helemaal noemen, maar toch…. heb toch een paar uur van de nacht gemist. 😴

Vrijdag morgen: ik kom ineens tot de conclusie dat mijn bankkaart niet open gezet is voor buiten Europa. Dus dat moet nog snel geregeld worden. Gelukkig kan dat via de telefoon. Daarna nog online inchecken en dan kan het inpakken beginnen. Het moeilijkste van alles zijn de broeken. Ze worden allemaal gepast en toch een paar mee in de rugzak. Ik heb precies te weinig mee, maar waarschijnlijk heb ik nog veel te veel mee. Dan nog de dagrugzak maken en we zijn klaar om te vertrekken richting Den Bosch. Nog eerst een tussenstop bij mama en de carwash. Voorlopig lukt het met de zenuwen. Iets later dan gepland vertrek ik. Gelukkig valt het verkeer en het weer mee. Op een deftige tijd sta ik bij Peggy voor de deur. Nog mijn rugzak terug doen naar de Media Markt en dan niets meer…. de stress komt toch weer al beetje op. Is niet te snappen dat het na al die jaren nog steeds zo erg is. Ne mens zou toch denken dat het na bijna 15 jaar zou beteren. Helaas…. 😢

Straks nog eten of op zijn minst een poging doen. En dan proberen toch een beetje te slapen. Indien dat niet werkt, ik moet toch bijna 12 uur vliegen. Dus tijd zat om te slapen. Hopelijk zijn we snel in Kaapstad en is er nog water over voor ons. Want het wordt een probleem… ☀️ en dan 3 weken rust en genieten van het zonnetje…

Verhaal wordt vervolg als er wifi is 😀👍🏻