Maandelijks archief: februari 2018

Om 8 uur zijn we alweer op pad. We rijden naar St. Lucia. Het is een beetje race tegen de tijd, want hebben een boot te halen om 16u in de namiddag. Onderweg zijn er hele wat pad verbouwingen (wegenwerken dus 😂) dus de tijd is een probleem. Ondertussen krijg ik wat foto les on de bus. Wat is diafragma? Sluitertijd? Ik snap het weer voor effe. Vraag zal zijn voor hoe lang. 🙈🤔

Tijdens de pipi,stop haal ik weer een ijsje bij de Wimpie. Het is elf uur, dus dan is het veroorloofd 😋 al snel is het tijd om te lunchen. Heb eigenlijk helemaal geen honger. Dus ik eet maar niets. We zijn vanavond niet heel laat thuis. Dus ik kan wel zo lang wachten. Tegen 15u15 zijn we aan ons hotel. Snel de bagage droppen en dan weer de bus op richting het water. Hier staat de boot te wachten voor onze hippo cruise. We zijn hier zeker niet de enige toeristen. Om 16u start de motor en kan het speuren naar de hippo’s beginnen. Het is bewolkt dus wordt een moeilijk licht om foto’s te maken. De hippo’s laten zich wel zien. Er zijn blijkbaar een drie tal groepen in de rivier. We zien 1 eenzame krokodil, maar nijlpaarden genoeg. Ook het thema open bek komt hier goed tot zijn recht. Hopelijk zijn de foto’s wel scherp en helder. Wordt weer afwachten. Poging gedaan om soms de les van deze morgen om te zetten in de praktijk, maar geen idee of dat gelukt is.

Tegen zes uur zijn we weer aan land. De bus zet ons of in het dorp, waar iedereen op eigen gelegenheid ka gaan eten. Samen met Linda en Floris ga ik nog even shoppen voor de collectie hippo’s aan te vullen. Ondertussen zijn alle anderen al weg. Ik ga dus ook met hen eten. We zijn bijna klaar met eten als mijn fitbit ineens aangeeft dat Regine belt. Die moet ik dan zeker effe opnemen. Blijkt dat het stijn is die belt met haar gsm. Blijkbaar is de zijne kapot, maar het nieuws waarvoor hij belt, is dat mama op spoed ligt. Ze is blijkbaar gevallen en heeft een gat in haar hoofd. Dit moet genaaid worden. Ook dat nog… De rest van de avond sta ik in contact met stijn. Het wordt een korte nacht, want morgen gaan we op safari en we moeten om 6 uur weg zijn. En het nieuws laat toch effe op zich wachten…

Vannacht heb ik een gevecht geleverd met de airco. We hadden hem gisteren aan gekregen, maar wanneer ik hem vannacht wou uitzetten, lukte dat niet. Alle mogelijke trucs uitgehaald, maar niets leek te werken. Op eender welk knopje je duwde, starte dat precies opnieuw op. Uiteindelijk met een bic het reset knopje ingedrukt en toen werkte het direct. He he, daar gaat mijn nachtrust… 😢😩

Vanochtend gaan we een wandeling maken. Je kan kiezen tussen eentje van 1,5 uur of eentje van 3 uur. Mmmmm, moeilijke keuze 🤔 Ik kies toch maar voor de korte wandeling. De lange heeft een steile afdaling en het is tenslotte vakantie: alles kan, niets moet… 😎 We moeten eerst een uurtje rijden voor we zijn waar we wandelen. De lucht ziet er niet veelbelovend uit. Het zijn donkere wolken aan de lucht. En laat ik nu net niets bij hebben: geen k-way of trui… Wanneer we aan de wandeling beginnen, regent het ook. We zijn deze vakantie altijd de regen voor geweest, of heeft het ‘s nachts geregend. Maar, geen andere keuze. We vertrekken en al snel houdt het weer op met regenen en wordt het weer een pak warmer. Ons pad is geasfalteerd en een rolstoel pad. Dus is helemaal niet moeilijk te lopen. Snel staan we aan de waterval waar we naartoe gingen. Daar even chillen en foto’s maken en dan zelfde weg weer terug. Op het picknick plaats (piekniek terrein zoals ze hier in het Afrikaans zeggen) eten we ons lunchpakket op en wachten op de mensen van de lange wandeling. Veel is er niet te doen, behalve pogingen doen om de vogeltjes en de libelle op de foto te krijgen.

Eens de mensen van de lange wandeling terug, rijden we terug richting het hotel. De rest van de namiddag staat er niets meer op het programma. Alleen niets doen… 😎🎉😀 En dat doen we dan ook. Op ons terras voor onze kamer zit iedereen te genieten en te rusten. Naarmate de namiddag vordert, wordt de lucht weer donkerder. Ik neem nog maar een bad (moet ik binnen een dikke week weer missen) en dan is het tijd om te gaan eten. Mmmm, lasagne. En hij is echt lekker. Ondertussen is het beginnen gieten en blijf ik nog maar wat kletsen met Linda. Tegen 21uur is het bijna droog en ga ik weer naar de kamer. We vertrekken morgen naar St-Lucia. Nu gaat het echte werk beginnen: de beestjes en de game drives. Het wordt tijd, want de hoeveelheid foto’s is beperkt op dit moment. Daar kan je geen fotoboek mee vullen. 🙈🤔

Vandaag vertrek om 7.45u. Ja, vakantie is hier niet uitslapen…. 😬😴 Wij rijden terug naar Zuid Afrika. Jean en Marceline blijven achter. Zij moet eerst aansterken voordat ze mogen vliegen naar Johannesburg. Om daar dan te wachten tot ze van de dokter naar Amsterdam mag vliegen. Ondanks dat je nog maar een dikke week, week en half, heb je toch al een band met elkaar opgebouwd. Het is niet fijn om dan een stukje van de groep achter te laten. Maar helaas is het niet anders. 😢

Tegen 10 uur zij we aan de grens. Het uitschrijven in Lesotho gaat heel makkelijk en snel. Dan terug de bus in, voor 5m niemandsland. Normaal moeten we in de bus blijven om daarna dan weer in te schrijven in Zuid Afrika. Maar deze grensovergang is toch veel drukker dan diegene dat we gebruikte om het land binnen te komen. Henning besluit dan toch maar te voet de grens over te gaan. Maar we moeten aanschuiven bij de rij die er al staat. En die gaat niet vooruit… de mensen met een zuid Afrikaans paspoort mogen allemaal direct doorlopen. Andere nationaliteiten moeten wachten. Sinds kort hebben ze een nieuw systeem waarbij er vingerafdrukken moeten genomen worden. En dit neemt serieus wat tijd in beslag. Deden we er de vorige keer 5 minuten over. Deze keer duurt het meer dan ander half uur om de grens over te steken. Hierdoor wordt onze koffiestop geschrapt. We moeten nog een heel aantal km.

Tegen half 14u zijn we bij het dorpje waar we gaan lunchen. Ik heb eigenlijk niet veel honger en houd het bij een bordje frit met mayonaise 😋 Nog snel de supermarkt in voor wat spullen en uiteraard een ijsje 😋 Dat gaat er altijd in.

We rijden door het Royal Natal National Park. Is een heel mooie omgeving. Veel bergen en vergezichten. Hier en daar stoppen we ook voor een foto. Nooit lang, want we moeten iets of wat op tijd in onze accommodatie zijn. Het is wel redelijk hard bewolkt, we rijden precies niet echt naar het goeie weer. We komen nog in het licht toe in een prachtige omgeving. Ook de kamers zijn groot en met een mooi uitzicht. Zo’n uitzicht heb ik niet als ik thuis in mijn bed lig. 🙈🤔

Er is nog wat tijd om te rommelen en een bad. Hier is geen water tekort, integendeel, dus het is gepermitteerd. 😀 Om 19u worden we dan aan tafel verwacht. Gelukkig is het deze keer niet wat de pot schaft, maar is er een buffet. Lekkere tomatensoep en daarna kip met patatjes en boontjes. Lekker, lekker, en zeker na de voorbije dagen… Nog even de was binnen doen en dan is het tijd om te gaan slapen. In de kamer is er airco, maar ik krijg hem niet aan de praat. Ik ga dus maar even kloppen bij de buren. Lou krijgt hem gelukkig wel weer aan de praat. Licht uit, oogjes toe en snaveltjes dicht. 😴

Vermits het uur op vaste tijdstippen eten is, zorg ik maar dat ik om 8u aan het ontbijt ben, ondanks dat ik dus eigenlijk niets ga doen in de voormiddag. Maar achteraf gezien was dat dus niet nodig geweest. Het ontbijt staat er veel langer. Goed om weten…

Terwijl de anderen vertrekken voor hun 3 uur durende wandeling naar de wandschilderingen, blijf ik samen met nog paar anderen gewoon rustig op het domein. Bij de andere 2belgen is er minder goed nieuws. Marceline voelt zich nog steeds niet beter en moet naar de dokter / ziekenhuis. Dat kan je beter niet in Lesotho doen. Dus met de eigenaar rijden ze in een pick up terug naar Zuid Afrika om daar naar de dokter te gaan. .. hopelijk kan er eindelijk een diagnose gesteld worden, want ze is toch al een paar dagen niet 100%. Ik doe voor de rest niets, buiten wat in de zon zitten en schrijven. ‘S middags gaan we in de ‘coffee shop’ een toastie eten. Niet echt om over naar huis te schrijven. Ineens staat Henning daar en meldt ons dat de lunch geserveerd wordt: spagetti bolognaise… LAP!! 😬 blijkbaar moesten we ook daar gaan lunchen. Hij had dit besteld. Dit is dan aan miscommunicatie want wij wisten van niets…

Om 14u vertrekken we dan voor de village walk. We maken te voet een wandeling door het dorpje naast onze accommodatie. Het is mooi weer en de omgeving is mooi. Zet daar nog wat kindjes in en mijke is blij… 😊 voor de rest is er eigenlijk weinig te zien, of zeker niets wat ik nog nooit gezien heb. Maar soit, we hebben dan toch iets beweging gehad vandaag. 😎🙈

Als we terugkomen, zijn ook Jean en Marceline terug. Ze hebben geen goed nieuws. Ze heeft een zware bronchitis en een ontsteking in haar mond. Ze moeten terug keren naar België. Jean is alles al aan het regelen met de verzekering en Djoser. Ze zullen een vlucht nemen van de hoofdstad van Lesotho naar Johannesburg. Daar zitten ze dicht bij een ziekenhuis. Ze moet eerst laten checken of ze wel kan vliegen naar huis. De vlucht naar Johannesburg kan ook maar als ze weer wat aangesterkt is. Veel kunnen we helaas niet doen, buiten de kippensoep doorgeven die ik altijd als reserve mee heb.

Om zeven uur gaat weer de bel en is het etenstijd. Deze keer is het T bone steak met aardappel, koolsla en nog paar groenten. Het zijn allemaal mega stukken vlees, maar het is wel bijna volledig op. Na het eten klets ik nog wat met Marieke, totdat we vriendelijk maar beleefd worden buiten gekeken. Ook vandaag gaat de stroom weer uit om 22uur. Dus op tijd terug naar mijn hutje om mijn rugzak te maken en dan snel bedje in… 😴

Alweer een slechte nacht achter de rug. Om een of andere reden krijg ik opnieuw last van mijn hand. Geen idee van waar het komt,want ik zit niet achter een pc en geen stress.

Het wordt vandaag een lange reisdag naar Lesotho. We doen dit met onze nieuwe bus. Hij is groter, maar daar is het dan ook mee gezegd. De stoelen zijn veel harder en hoger. Je kan dus niets meer zien als je verder in de bus zit. We stoppen onderweg voor koffie. We komen ergens in een god verlaten gat terecht, bij 2 oudere dames die koffie hebben gemaakt en koekjes gebakken. Ik pak een flesje water uit de koelkast, maar is water met een smaakje. Dus laat ik maar staan. Lou meldt dat er beetje verderop een kerkdienst bezig is, dus ik laat alles voor wat het is en trek daar naar toe.

Je zou het niet zeggen dat het een kerkdienst is, want is een zaaltje naast een tankstation. Het geluid daarentegen laat iets aan het toeval over. Hier is het. De muziek staat loei hard. Er wordt gezongen en gedanst. Lopen ook een aantal schattige kindjes rond. Beetje later komen ook de anderen binnen. Ik had me verdoken opgesteld, maar de nederlanders komen binnen en beginnen direct mee te doen. Na een minuutje of 10 moeten we weer vertrekken. Moesten ze dit bij ons in de kerk doen, en een drumstel zetten, de kerken zouden wel vol lopen… 🤣

We rijden verder door naar onze lunchplek. Er is wel een winkel, maar het is zondag dus is die om 13u terug. Dus tegen dat ik naar de wc ben geweest, is die zo goed als dicht. Het wordt dus maar een hamburger bij de Wimpy. Dat is een chaos daar, de fritten staan al 5 minuten klaar tegen dat mijn hamburger komt. Smaken doet die ook niet. Ondertussen zie ik iemand buitenkomen met een ijsje, dus ikke weer binnen 😋 Vervolgens rijden we verder naar de grens.

Het wordt een snelle doorgang. Op 10 minuten staan we allemaal in Lesotho. Eindelijk begint hier een beetje het Afrika dat ik gewend ben. Hoe mooi Zuid Afrika ook is, het is eigenlijk geen Afrika… 🤔

We moeten nog 2 uur met de bus tot aan onze accommodatie. De laatste kilometers zijn over onverharde bergwegen en we doen meer dan een half uur over een paar kilometer. Uiteindelijk komen we aan in ons ‘hotel’. Het zijn allemaal huisjes. De ene met een rieten dak, de anderen met een plat dak. Blijkbaar zit er redelijk wat speling op de soort huisjes. Niet iedereen is evengoed gelogeerd. Ik mag niet klagen want heb het mooiste uitzicht van allemaal. 🏝😎 Rond half zes of zo begint het gospelkoor te zingen. Ook hier zit ik uitstekend want het is eigenlijk bijna net voor mijn deur. Na het koor, komt er een bandje met zelfgemaakte instrumenten. Die zijn iets minder, maar ok. Is gezellig. Om zeven uur luidt de bel en is het etenstijd. We zitten zo ver van de echte bewoonde wereld dat het ‘eten wat de pot schaft’ is. Het is vandaag lam met rijst. Is echt niet lekker. Maar er is dus geen alternatief. Na het avondeten is het dan maar snel naar bed. Er is beperkte stroom voorziening. Om 22uur gaat al de stroom uit en is er dus geen licht meer of kan er niets meer worden opgeladen. Bijgevolg lig ik om iets na 21u in mijn bed. Morgenvroeg vrije voormiddag. Er staat een lange wandeling op het programma, maar die sla ik over. Het is vakantie 🙈🏝

Vandaag een vrije dag. Ik heb slecht geslapen en kom dus maar om half tien uit mijn bed. Niet dat ik zo lang geslapen heb, vermits je nog je krant kan lezen met al het licht dat nog binnenkomt. Ontbijten heb ik geen zin in. Dus ik zet me maar op mijn veranda en schrijf mijn dagboek bij. Tegen half 1 heb ik met Marieke en Annelies afgesproken om het dorp in te lopen en iets te gaan eten. Het is zaterdag vandaag en blijkbaar gaat dan alles om 13u dicht. Veel shoppen zit er dus niet in. We komen ergens op een terrasje in de tuin terecht om te eten. Gewoon een lekkere sandwish. Ondertussen komen ook de vier overgebleven van de tapas tour daarbinnen. Gelukkig had ik me daar weer voor uitgeschreven. Ze waren al ander half uur weg en hadden nog niets gegeten. Alleen maar dingen gedronken. En niet de dingen die ik lust.

Vermits alles dicht is om 13u zijn we vrij snel weer in ons hotel. De rest van de namiddag wordt het hangen aan het zwembad. Totdat het tijd is om alles in te pakken voor onze excursie naar de Vallei der Verlatenheid.

Om vijf uur worden we opgehaald. Deze keer zijn ze slim geweest en 2 mini busjes te leveren en niet 1 en een jeep. We rijden weer dezelfde weg voor een stuk dan gisteren. En daarna slaan we af. We maken een tussenstop om een foto te maken van Graaff Reinet en rijden dan verder naar de top. Het laatste stukje moeten we nog te voet naar boven, en dan is het wachten op de zonsondergang. Het is mooi, moeilijk om op foto te zetten. Maar het is niet het allermooiste dat ik al gezien. Na alweer een glas wijn rijden we terug naar het hotel voor het avondeten. We moeten ook afscheid nemen van Jacobus, de driver. Er is een probleem aan de bus, dus die moet terug naar Kaapstad. Met deze bus geraken we niet in Lesotho. De driver hangt vast aan de bus, dus hij moet ook gaan. Wel jammer, want hij was altijd vrolijk en je moest al lachen van zij lach. Maar het is niet anders, er is een nieuwe bus onderweg uit Johannesburg. Morgen rijden we door naar Lesotho. Hopelijk eindelijk een beetje Afrika!! 🤔

Vanmorgen rijden we naar onze nieuwe bestemming Graaff Reinet. Hier blijven we weer 2 nachten. Een reisdag en dan een volledige dag ter plaatse. Onderweg drinken we zoals gebruikelijk een bakkie koffie en rond 13u zijn we dan in ins hotel, met zwembad 😎🏝

Het wordt snel onze bagage in de kamer zetten en dan snel wat eten. Om 14uur vertrekken we voor onze ‘excursie’ door de township. We rijden met een busje naar het plaatselijk schooltje. Ik heb mijn ballonen maar in mijn rugzak gestoken. We krijgen eerst een uitleg van het schoolhoofd hoe de school werkt. Er zijn maar 3klassen. Ze hebben 140 leerlingen en maar 4 leerkrachten. Ze krijgen allemaal ontbijt en middagmaal en een snack in de namiddag. Ook zijn de kinderen een mix van ‘gewone’ kinderen en kinderen met special needs. Deze zitten hier gewoon allemaal samen in 1 klas, en dat werkt blijkbaar perfect. De kinderen leren allemaal van elkaar en gaan vooruit. Wanneer ze ouder zijn en nog steeds niet in staat zijn om werk te zoeken, worden de special need kinderen opgevangen in een workshop. Hier maken ze dan kralen en glazen.

Wanneer we er toekomen is het net middag dutje. De meesten liggen zalig te slapen. Mijn ballonnen zijn een grote hit in de kleinste kleuterklas. Is net makkelijk foto’s maken met zo’n enthousiaste kinderen, en een aantal ambetante fotografen van de groep. We krijgen verder een hele rondleiding door de verschillende klassen. Wanneer we klaar zijn, is ook net tijd om de eerste lading naar huis te brengen. Het zijn de kids van de eerste kleuterklas. Allemaal trots met hun balloon onder de arm. Ze worden in een klein minibusje gezet. Het is een beetje ‘ hoeveel kids kunnen er in een minibus?’ Zo zouden ze hier nooit mogen rondrijden. 🙈🤔

Vervolgens lopen we verder door de township richting het ziekenhuis. Het is een ‘luxe’ township als je dat zo mag noemen. Ze hebben hier allemaal al stenen huisjes. Heb al townships gezien waar het golf platen huisjes zijn. Overal komen de kids en mensen wel aangelopen en gaan vrijwillig op de foto. Tegen dat we aan het ziekenhuis zijn, is dit dicht. Vraag me af wat je moet doen zls je na de openingsuren ziek wordt, maar dan moet je blijkbaar de 100 bellen om je te komen halen. Het is alweer bijzonder warm en heb toch maar een beperkte water hoeveelheid mee. Onze laatste stop is een huisje waar een mevrouwtje verder uitleg geeft. Ik kan niet navertellen waarover het ging, want heb de hele tijd met een aantal kids bezig geweest. Heel onnozel gekomen. Ik ben in het deurgat blijven zitten en dan komen de kinderen snel. Beetje mee onnozel gedaan en al snel zaten ze allemaal op mijn schoot. Ik kan niet meer vooruit of achteruit. Heel leuk, dit is afrika. Laat me hier maar een paar uur zitten. Helaas is onze tijd op en moeten we gaan.

Om vijf uur hebben we de volgende excursie. Het wordt snel wat drinken en nieuw water kopen en dan moeten we weg voor onze eerste game drive van de vakantie. Tot onze grote verbazing staat er 1 jeep en 1 mini busje. Hoe gaan we dat doen?? We zijn met meer dan dat er in de jeep kunnen. Ik kruip snel in de jeep 😀 we rijden richting de ingang van het park. Ben benieuwd wat het zal geven, want natuurlijk al verwend geweest door se jaren heen. Heel in de verte staan een aantal springbokken en een wildebeest, maar als je het op foto zet, zegt het niets. We stoppen dan maar om wat wijn te proeven. Uiteraard…. voor de niet wijndrinkers is er uiteraard ook niets anders voorzien, buiten een beetje ice tea, en die is dan ook niet te drinken. We rijden verder en er moet nu gewisseld worden van plaats. Ik kruip dan maar het mini busje in. Ik blijf me verbazen over het feit dat je op game drive moet in een mini busje. Uiteraard zitten alle dieren dan ook nog eens aan de andere kant van mij, dus ik heb geen kans om foto’s te maken. Dit is echt zonde van de tijd en het geld. Na een tweede keer wijnproeven moet er weer gewisseld worden en mag ik terug in de jeep. Ondertussen is het al aan het schemeren en kan je helemaal geen foto’s meer maken. Niet dat we nog iets bijzonders zien. Het wordt ook wel frisjes.

Wij rijden dan naar de rand van het park waar er een huisje staat en waar we zullen eten. Het vuur moet eerst aangemaakt worden en dan alles nog opgewarmd bij het vuur. Uiteraard wel weer wijn om te drinken maar ook niet meer dan dat. Het duurt eindeloos voor het eten klaar. Nu ja, eten: een lam kof kippe sate. Een groentesaté en een stukje brood. Is ook niet om over naar huis te schrijven. Maar bon, heb toch niet mega veel honger dus dat scheelt. Er is wel een heel,mooie sterrenhemel te zien en ook de melkweg is te zien. Gelukkig mogen we allemaal in een busje op de terugweg, want is dus toch wel behoorlijk fris geworden. Om half tien zijn we dan thuis, na een lange dag. Niet allemaal zo even interessant. Morgen een vrije dag.

We laten Plettenberg Bay achter ons en vertrekken met lichte regen naar Oudtshoorn. Onderweg wordt er uiteraard gestopt voor een bakkie koffie, zoals ze hier zo leuk zeggen. Tegen de middag komen we aan in de buurt van ons hotel. Maar er wordt eerst nog gestopt bij een winkelcentrum, waar we middag eten. Ik heb eigenlijk geen honger, maar bestel toch maar wat. Eens voor mijn neus is het helemaal over. Het staat me echt tegen. Ik eet twee happen en laat de rest staan. We rijden door naar onze accommodatie. Het is dus geen hotel zoals vermeld in de reisbeschrijving. Eigenlijk is het een vakantiepark ala center parcs. We gooien onze bagage binnen en vertrekken snel weer voor de namiddag activiteiten.

Onze eerste stop zijn de Cango grotten. Samen met een gids en zeker nog 30 anderen lopen we de grot binnen. Er zijn zo’n 5 km aan grotten, lang niet allemaal toegankelijk voor het publiek. De eerste kamer is de grootste. Veel zie je nog niet van de stalactieten en stalagmieten. We krijgen eerst de uitleg over de ontdekking van de grotten door wie en hoe. Er is een geweldige akoestiek in de kamer. Vroeger werden er hier concerten gehouden. Er wordt gevraagd of er iemand wil zingen om de akoestiek te laten horen. Niemand is uiteraard kandidaat, dus de gids zelf zingt. Ze hebben sinds vanmorgen een nieuwe president en hij steekt van wal met het volkslied. Ale, dat denk,ik toch dat het is. Is echt effe een kippenvel momentje. Daarna is het tijd om het licht aan te steken en dan wordt alles veel duidelijker.

Om de grotten een beetje te sparen, en algen vorming te voorkomen, worden de lichten iedere keer aangestoken en weer gedoofd. Veel te snel gaat het licht weer uit en moeten we verder naar de volgende kamer. Is moeilijk foto’s maken zo in den halve donker. De kamers worden iedere keer kleiner, maar wel mooi om zien. In totaal bezoeken we 5 kamers. Wat eigenlijk maar een vijfde of zo is van totale grot. Makkelijk komen we ook weer buiten. Je kan ook een avonturenroute doen, maar dan mag je helemaal geen claustrofobie hebben. Bij de uitgang staat een soort hutje waar de grootte van de verschillende gangen in gemaakt is. Hier kan je dan testen of je dun genoeg bent om alles tot een goed einde te brengen. Dat is zeker niet aan mij besteed.

Daarna rijden we door naar de struisvogel farm. Hier krijgen we eerst een rondleiding en wat meer uitleg. Je kan er ook eentje voeren of een nekmassage krijgen. Ook dat is wederom niet aan mij besteed. Ik neem de foto’s wel 😊😂 Na de rondleiding is het tijd om wijn te proeven. Ze zouden deze reis beter een wijn reis noemen. Want de keren dat er hier wijnproeverijen zijn…. kei gemakkelijk als je niet drinkt 🤔😬 Het is wel een mooi plaats om te zitten met een geweldig uitzicht en de temperatuur is,ook aangenaam. Want de zon bijna zakt, is het tijd om te gaan eten. We beginnen met een carpaccio van struisvogel met roosterkoek. De roosterkoek is ontzettend lekker, de carpaccio eet ik op, maar hoef niet aangevuld worden. Daarna is het buffet met uiteraard struisvogel op het menu. Is een lekker beestje 😋😋😋 Sommigen hebben al behoorlijk wat wijn gedronken, dus het volume is ook al wat naar omhoog. Ondertussen probeer ik foto’s te maken van de zonsondergang. Maar uiteraard zit er een wolk voor tegen dat ik buitenkom… 😬

Nadien nog een toetje en terug naar ons ‘hotel’. Vermits het goed weer is en zuid afrika bekend staat om zijn braai, kan je het al,raden. Lawaai genoeg… dus worden dan maar oordoppen. Gelukkig blijven we hier maar 1 nacht. Morgen naar Graaff Reinet.

We vertrekken vandaag maar om 9uur dus het is echt wel,uitslapen. Vermits we direct naar zee zouden vertrekken om daarna door te rijden naar de wandeling, besluit ik toch maar om te gaan ontbijten. Als laatste uiteraard. Zo groot als het ontbijt in Kaapstad was, zo klein is het hier. Ik neem dan maar eieren. Maar het smaakt me absoluut niet. Ondertussen is er ook het nieuws dat de boot naar de dolfijnen niet uitvaart. Er is veel te veel wind geweest vannacht en de zee is te woelig. We proberen vanmiddag.

We gaan dus eerst wandelen. Op een uurtje rijden we naar Tsitsikamma National Park. Hier maken we dan een wandeling naar een of andere hangbrug. Volgens de reisbeschrijving is het een lange wandeling, maar het is eigenlijk maar een half uurtje. Met deze temperaturen is het wel aangenaam dat we deze morgen hier al zijn. Want deze namiddag zou het bijna niet te doen zijn geweest van de warmte en van het volk. Het is een mooi wandelpad en inderdaad op een half uurtje staan we aan de hangbrug. Een aantal gaan er over heen, om daar dan verder nog de wandeling naar de top te maken. Ik ben geen held op hangbruggen. Ik loop dus net ver genoeg om een foto te maken en keer dan terug. Het is bijna middag dus we doen een poging om daar iets te eten. Heel veel staat er niet op de kaart waar ik zin in heb, dus het wordt een ijsje. Altijd goed 😊😋 Daarna nog op zoek naar de ideale golf foto, maar helaas zit die er weer niet tussen.

Als iedereen terug is, rijden we terug naar ons hotel. Ondertussen is ook de bevestiging gekomen, dat de boot ook deze namiddag niet gaat. De zee is er niet rustiger op geworden. Dus dat wordt een namiddagje vrij. Voor de liefhebbers rijdt de bus naar het strand, maar dat sla ik over. Ik spreek met Gonneke en Annelies weer af om vijf uur voor een vroeg avondeten. Er is niet echt geluncht deze middag. De rest van de middag doe ik niets. Ik ging schrijven en rommelen. Maar ben niet verder geraakt dan de ipad. En (tegen alle regels in) een bad. Zalig! Kan niet zeggen hoe lang het geleden is dat ik nog in bad heb gelegen. Dat mis ik soms toch wel.

Wanneer we klaar staan om te vertrekken, komen ook de strandgangers terug. Uiteindelijk wordt er in de rapte beslist waar we gaan eten, en vergezellen Floris, Linda en Marieke ons nog. Het wordt een gezellige avond bij de Italiaan. Is de lekkerste pasta tot nu toe. We zijn vroeg gaan eten, dus tegen acht uur zijn we weer terug in ons hotel. Nog wat rommelen, schrijven en dan is het bed tijd. Morgen weer een lange dag. Om 21u15 gaat het licht uit. De normale uren voor Afrika reizen 🙈😊

We laten Kaapstad achter ons vandaag. Het wordt een lange reisdag.

Onze eerste stop van de dag is Stellenbosch. Het is 9uur en al pokke warm. Dus in plaats van rond te lopen, gaan we met een paar koffie drinken. Naast de koffiebar is er een winkel, dus ik loop daar effe binnen om iets te kopen om te eten. Het was vanmorgen veel te vroeg om te gaan ontbijten. Ze hebben hier een bakkerij en ik koop 2 croissants. Na een uurtje stappen we weer de bus op voor een uur of 2 richting de lunchplek. De croissant smaakt, maar heeft niet zo’n gunstig effect op mijn darmen. Of het was de pasta van vorige avond. In ieder geval, ik ben blij dat we er zijn. En dat de toiletten echte toiletten zijn. Veel eten doe ik niet en gebruik de stoptijd maximaal op de wc.

We rijden langs een mooie route. Na meer dan 2 uur komen we aan bij de aloe vera farm. Hier kunnen er producten gekocht worden en wat gedronken. Vermits mijn vel te kort is door de zon, koop ik toch maar een lotion. In de hoop dat het het probleem beetje oplost. Van hieruit is het nog 3 uur tot aan ons hotel in Plettenberg Bay.

Het is zeven uur als we aankomen in ons hotel. Vermits Henning wist dat het zo laat ging worden, heeft hij gereserveerd bij het restaurant dat bij het hotel hoort. Tegen half acht zitten we dan aan tafel. Het wordt een pasta met ham en mushrooms. Ik vraag zonder de championnen, maar dat gaat blijkbaar niet. Doe maar, ik dacht dat ik ze er wel kan uitvissen, maar niets is minder waar. Het is eigenlijk meer champions dan pasta en ham. Bord wordt dus niet leeg gegeten. Tegen kwart na 10 lig ik in mijn bed. Morgen gaan we wandelen en op zoek naar dolfijnen.