Ik heb tot vrijdag gewerkt. Vermits ik pas maandag vertrek, heb ik dus een heel weekend om te stressen. Op zaterdag valt het nog mee, maar op zondag wordt het toch wel moeilijker. Ook de nacht van zondag op maandag is een korte nacht. Vanaf twee uur zie ik elk half uur van de nacht. Ik sta dan maar om zes uur op om verder mijn rugzak te maken. Ik mag gelukkig vanmorgen ook nog naar Tim. Op zich voelt het niet slecht, maar toch zit mijn nek behoorlijk vast.Dan terug naar huis, douchen en wachten tot stijn me komt ophalen. Om 11.45u staat hij voor mijn deur. Het is een dikke twee uur rijden naar Schiphol. Mijn pilletjes werken nog, dus stijn mag me deze keer droppen op de kiss en ride parking. Zo gaat hij ook voor de file terug thuis zijn. 

De gate is al open, maar staat al behoorlijke rij. Geen idee wat die mensen allemaal meenemen, maar het duurt een dikke drie kwartier voordat ik ingecheckt ben. Vermits ik ook al twee dagen bijna niet meer gegeten heb, eet ik nog een pasta op de luchthaven. Maar hij smaakt me niet. Is allemaal goed voor de lijn. 😀

Ik moet helemaal niet ver lopen naar de gate en heb dus nog wat tijd om al te beginnen schrijven. Ondertussen ook een deel van de groep gespot.

Tijd om te boarden en op hopelijk wat te slapen. We gaan redelijk op tijd de lucht in. Ok, ogen toe dus… 😀

Helaas wordt er niet veel geslapen, ondanks dat ik aan het raam zit. Daar is het eten dan, maar ik doe mijn doosje open en heb op slag genoeg. Dat wordt dan alleen het broodje met een stukje Belgische chocola. Daarna slaap ik toch nog een uur of twee, ale, noem het dommelen. Half 1 plaatselijke tijd landen we in Doha, Qatar. Heb normaal een dik uur tijd om terug te boarden, dus ga achter een flesje wateren stuur nog wat berichten naar huis. Toch makkelijk overal zo’n gratis wifi. Ik heb nog meer dan tijd genoeg als er al ‘last call’ wordt geroepen. Dus snel alles bij elkaar en terug vliegtuig op. Pas tegen drie uur stijgen we op. Ik doe alweer een poging om te slapen, en laat het eten passeren. Veel slapen zit er niet in, krijg alleen maar nekpijn van mijn poging tot slaaphouding. Om half tien, dus 4,5 uur later als in Belgie, zetten we voet op srilankaanse bodem. Langs de immigratie en hoop naar de bagageband. Alles gaat redelijk vlot. Wanneer we de hal uitkomen, staat onze gids al met zijn bordje : Sawadee, klaar. Ook de rest van de groep verzamelt zich. Ik ben blijkbaar niet de enige belg dit jaar in het gezelschap. Er is nog een Belgisch echtpaar. Nog even pinnen en we kunnen op pad.

Als je buitenkomt, voel je direct de warmte. Is een beetje India warmte: warm en geweldig vochtig. Het zweet loopt dus van je gezicht en rug, zonder dat je er iets moet voor te doen. Instappen en naar het hotel!