We zijn alweer vrijdag. Een week geleden liepen we nog te zweten in Singapore š Nu zijn we op pad naar het Tongariro National Park. De eerste stop voor vandaag is Waiotapu Thermal Park. We zitten hier in een thermisch gebied en dat uit zich hier door gigantische modderpools. We stoppen eerst bij een grote modderpool voor de eerste foto’s. Daarna rijden we door naar het Thermal Park. Hier kan je verschillende wandelingen doen langs de verschillende pools. Het paradepaardje en hoogtepunt hier is de Champagne Pool. Nu dat er nog niet veel toeristen zijn, gaan we daar eerst naartoe. We hebben geluk: er staat niet mega veel rook en je ziet de brubbels nog in het water. Eens de foto’s genomen, lopen we verder de wandleing af. Op het einde komen we nog aan een helgroene pool: the devill’s bath. Als het hier niet zou liggen, zou je kunnen denken dat ze het water gekleurd hebben. Maar niets is dus minder waar. Om tien uur moeten we al weer klaar staan want om 10.15u moeten we bij Lady Knox zijn. Een geiser die elke dag rond hetzelfde tijdstip uitbarst.
We zijn hier zeker niet alleen, in tegendeel. Het is knokken voor een plaatsje zonder dat er mensen voor je rechtstaan. Voordat hij uitbarst, krijgen we nog een heel praatje over de naam en werking. Maar omdat ze nooit kunnen voorspellen wanneer hij uitbarst, wekken ze dat iedere dag op met er een pak zeeppoeder in te gooien. Dan begint hij lichtjes te dampen om dan water uit te spuwen. Normaal kan het tot 10m hoog en voor een uur lang, maar nu gaat het echt niet hoog, en is op 30seconden gedaan. Wat een afknapper en zeker als je al in Ijsland bent geweest. Achteraf vertelde Paul, dat die ventjes in paniek waren, want het liep allemaal niet zoals gepland. Het was dus veel minder dan normaal.
We rijden verder door naar de Huka Falls. Het water is helder blauw. Is moeilijk op foto vast te leggen met al die zon š We wandelen naar de andere kant waar Paul ons weer oppikt. Het is een mooie wandeling, met mar weinig toeristen. Op het einde van de wandeling zit Paul op ons te wachten met wat cake en fruitsap. Vervolgens kunnen we dan doorrijden naar onze slaapplek van vanavond. Eens daar toegekomen, eigenlijk een soort skilodge, staat er een stevige wind. Het is een zuiderwind en in tegenstelling van bij ons is dus koud ipv warm. Hij komt hier namelijk vanuit Antartica. šØ Gelukkig hebben ze hier een bubbelbad. Zo krijgen we toch nog een beetje warm. Morgen lopen wij niet de crossing van 19km. En dat betekent: uitslapen š Wij gaan pas om 10u weg. Het programma van de dag is lichtjes gewijzigd. We zouden normaal een wandeling maken naar een waterval. Een deel zou met de stoeltjeslift omhoog gaan. Nu is het plan dat we eerst met zijn allen met de stoeltjeslift naar boven gaan. Zie het niet direct zitten, maar vermits iedereen naar boven gaat, kan ik niet anders dan meegaan. Als we met onze kop eerst naar beneden van de zandduin durven, dan kan de stoeltjeslift niet zo erg zijn zeker? š®
De kaartjes worden gekocht en we lopen naar de lift. Het eerste stuk is een 2 persoonslift. Ik ga samen met Evelien. We moeten nog een stuk verder,en dat is een 3 persoonslift. Eens boven vlieg je bijna weg. Gelukkig heb ik mijn kway meegenomen en houdt dat toch even de wind tegen. We gaan eerst effe iets drinken in het hoogste cafe van Nieuw Zeeland. Die ligt op 2020m boven zeelevel. Het is heerlijk vertoefen op het terras in de zon. Wanneer de koffie opgedronken is, gaan we even een wandeling maken. Nu dat we hier zijn, moeten we toch even profiteren van de sneeuw. Foto in de sneeuw: check š Na een korte tour en fotoshoot, nemen we de lift weer neer beneden. Even iets eten in Whakapappa village en dan maken we toch de wandeling naar de Taranaki Falls. Het is echt warm en we lopen constant in open vlakte voor een groot stuk. De waterval is niet echt super. Het is een beetje een Ijsland waterval. Na 2,5 uur lopen komen we terug bij de bus. Terug naar het hotel en nog even bubbelbad in. Nog lekker eten, afrekenen en weer bedje in. Morgen weer vroeg vertrek naar Wellington.