Maandelijks archief: november 2014

Vandaag pas om tien uur weg. En gisteren om negen uur in mijn bed. Heb dus toch de nodige rust gehad. Ben paar keer wakker geweest, maar tegen dat mijn tweede been in mijn bed was, sliep ik al weer.
Vandaag rijden we naar Turmi, de plaats waar we twee nachten gaan kamperen…
We hebben ondertussen ook bericht gekregen dat in de buurt van Turmi de komende dagen een bull jumping is. Yesss, dat stond ook nog op mijn lijstje.

We maken een ommetje door de woestijn om de Abore stam te zien. Helaas, ze zijn niet thuis. Dus we doen de stoffige rit voor niets. Wel een paar pluspunten aan de rit: we komen de eerste Hamar vrouwen tegen en we maken een spannende overtocht door de rivier. Ja, hiervoor hebben we dus echt 4×4 jeeps nodig. Het water staat toch redelijk hoog. Aanloop nemen en dan vooral gas blijven geven, niet stoppen in het water… We komen zonder natte voeten aan de overkant.

Rond half zes zijn we op de camping. Ondanks dat de matjes er niet zo dun uit zien, opteer ik toch om bij te betalen voor een huisje. De optie is er, dus waarom zou ik het risico nemen om morgen niet meer recht te kunnen van mijn rug. In mijn huisje is alles aanwezig: muskieten net, wc en douche. Maar daar is het ook mee gezegd. De douche is aanwezig, maar nog steeds geen warm water. Linda komt ook nog bij mij douchen want de douche op de camping zelf werkt helemaal niet.

Het is vanavond eten wat de pot schaft. Dan bedje in want morgen staan er 2 hoogtepunten op het programma: de Hamar markt en het bull jumpen…

Vandaag zaterdag. We rijden verder naar het zuiden. Onderweg stoppen we bij een dorpje waar we een wandeling doen. De mensen kennen wel witte mensen, maar niemand van de buitenlanders stapt hier normaal uit. We zijn echt een bezienswaardigheid. We worden aangeraakt, zelfs mijn blouse wordt opgetild langs achter. Ze zijn er echt over verbaasd dat mijn rug even wit is als mijzelf. Ook handen zijn zeer in trek. We zijn een hardere bezienswaardigheid dan zij. Wel leuk, en ze zijn absoluut niet lastig of opdringerig. Leuke wandeling… 🙂

We komen tegen de lunch aan in het hotel. Volgens de reisbeschrijving doen ze beroep op onze flexibiliteit want zou een eenvoudig hotel zijn. Nou ja, zal zeker wel lukken. Is echt wel luxe…

Nadat we lekker gegeten hebben, gaan we naar de volgende stam: de Konso. Vanaf hier begint het betaald fotograferen. We stoppen een eindje voor het dorp en daar krijgen we eerst wat uitleg over de stam en het dorp. We worden gewaarschuwd. Er lopen oneindig veel kinderen rond, en ze willen allemaal birr voor fotos. Enkel de volwassen mensen die je in close up foto van maakt, die moet je iets geven. Kinderen niet. Iedereen voorbereid, dan kunnen we naar het dorp vertrekken.

Niet is minder waar. We worden helemaal overrompeld door kinderen. En als je een foto wil maken, komen ze of wel met bun hand vooruit voor birr’s ofwel kruipen ze weg. Niet gemakkelijk om foto’s te maken. Ook de ouderen appreciëren het niet echt dat je foto’s maakt. Dit is nog maar een voorbode voor wat nog komen moet de komende dagen. Ik maak dus wel wat foto’s maar dus geen close-up mensen foto’s. Het gaat geen groot aantal foto’s opleveren deze vakantie.

Op het einde van de wandeling koop ik nog een Konso tv. Ik maak een jongetje heel blij met mijn 50 birr. We lopen terug naar de jeeps en gaan naar de volgende stop: namelijk New York 🙂 het Ethiopische New York dus. Een mooie canyon, met heel veel rust.

Op weg terug naar het hotel stoppen we nog op een lokale markt. Hier kunnen we makkelijk foto’s maken van het typische van de Korso stam: namelijk de rokken in verschillende lagen. Ook hier zijn we weer een attractie om te zien. Heel de markt heeft gezien dat er blanke mensen zijn. Hier koop ik ook mijn cadeautje voor de twins. Ik hoop dat ze er blij mee gaan zijn 🙂

Ook ’s avonds wordt er nog lekker gegeten en om negen uur lig ik in mijn bed. De vermoeidheid neemt de overhand op het moment. We gaan maar om tien uur weg, dus het wordt een lange nacht…