Maandelijks archief: september 2012

Vannacht alweer niet denderend geslapen, maar geen paniek: er kan uitgeslapen worden. Er staat niks meer georganiseerd of gepland. Dus no stress. Ik blijf tot een uur of elf in mijn bed liggen. Zalig! Nooit gezegd dat ik dat ging zeggen 🙂

Eerst neem ik wat fotos van de omgeving en ga dan op zoek naar de rest van de groep. De meesten zitten op het strand. Het plan was van met roelof naar Underwaterworld te gaan, maar de rest gaat tax free shoppen. Dus dat is ook wel een aanlokkelijk voorstel. Moet nog op zoek naar sigaretten en stel me al een super modern shoppingcenter voor. Niets is minder waar.

Met zen tienen hebben we een busje dat ons naar het shoppingcenter brengt. Het ligt toch wel een behoorlijk stukje buiten het dorpje waar we zitten. Waar we afgezet worden, lijkt het net een mega delhaize of colruyt. Het is gewoon een supermarkt. Maar we lopen een beetje rond en ontdekken dat er een beetje achterin wel allerlei winkeltjes zijn. Laat de souvenirs maar komen!! 🙂 Het zou hier voor electronica en fotomateriaal een pak goedkoper moeten zijn dan bij ons. Maar dat is niet te merken. Lenzen, ipads,… Het is ongeveer allemaal de prijs die je bij ons betaalt. Dus dat wordt niks. De sigaretten daarentegen zijn meer dan de helft goedkoper dan hier. Dus stijn vaart er wel bij 🙂

Vermits we direct vertrokken zijn nadat ik opgestaan ben, heb ik nog niet meer gegeten dan een sultana koekje. Samen met benny loop ik nog effe langs de mcdonalds. Een lekkere mcflurry en een gratis portie chicken nuggets later, rijden we met hetzelfde busje weer terug richting hotel. We zijn al voorbij lunchtijd en de cactus is niet open. We gaan dan maar op zoek naar een ander goed plekje om te eten. Een beetje verder is er een broodjeszaak, dus dat wordt het. Er staat redelijk wat op de kaart, maar vind niks naar mijn goesting. Het wordt dus maar een chocolade croissant. Maar dat blijkt niet zoals verwacht. Op de foto stond een croissant met een kitkat naast. Ik dacht van’lekker: een croissant en daar als toetje een kitkat bij’. Misse interpretatie dus. Het is een croissant met een kitkat tussen. Dat noemen ze hier een chocolade croissant 🙂

Het is al vier uur voorbij tegen dat we terug in het hotel zijn. De rest van de dag en avond verloopt een beetje zoals gisteren. Vandaag proberen we de zee. Ze is even zout als hier, maar ze is wel aangenaam van temperatuur. Na de zee, nog even het zwembad in. Na de douche op tijd richting strand. Hier zouden de mooiste zonsondergangen moeten zijn. Dus daar willen we dan wel getuige van zijn. Spijtig genoeg is het bewolkt en komt de zonsondergang niet tot zijn recht. Morgen nieuwe poging.

Voor het avondeten gaan we weer richting cactus en het wordt alweer een gezellige avond. Na het avondeten wordt er nog een afzakkertje genomen op het strand. Dat laat ik echter aan mij voorbij gaan. Mijn stem begint weg te vallen dus het wordt tijd van mijn bed in te kruipen. Morgen om half tien klaar voor vertrek om te gaan snorkelen. De laatste volledige dag van de vakantie! 😦

Vandaag vertrekken we voor de laatste keer. We verlaten het vasteland en gaan naar het eiland Langkawi. Daar gaan we de laatste dagen van de vakantie doorbrengen aan het strand en het zwembad. 🙂

De nacht was niet zo super, dus ik sla het ontbijt over. Blijkbaar is de nacht voor nog een aantal mensen niet optimaal geweest. Kim en Leslie zijn vanochtend met Femke naar spoed gereden. Gelukkig zou het met een paar spuiten en ORS snel beter moeten gaan en kan ze verder mee op reis. De ferry gaat om half 11. Eerst rijden we alweer de langste brug van de wereld over. Niet veel later staan we ineens stil op de autosnelweg. Blijkbaar is er een redelijk zwaar ongeluk gebeurd. De tijd tikt. Hopelijk halen we op de tijd de ferry.

Tien minuten voor vertrek staan we ook effectief aan de ferry. Helmi, de gids, gaat niet verder mee en dus wordt er afscheid genomen. Met de bagage de boot op. Het zijn genummerde plaatsen en de bagage heeft ook een vaste plek. Enige probleempje dan nog: de temperatuur. Iedereen is héél zomers gekleed want we gaan naar het strand en de warmte. Alleen de boot heeft dat zo niet verstaan. Het is er vriesend koud!! 😦 Ondertussen liggen er ook 50 valiezen bovenop onze rugzakken dus even snel een pull uit je koffer halen, zit er niet meer in. Wordt een lange (1uur en 45min) en vooral koude tocht. We zitten dan ook nog eens recht voor de airco, dus echt schuilen lukt ook niet. Na een tijdje zoeken Kim en ik de achterkant van de rij zetels op. Daar zitten we tenminste niet in de richting van de airco en dat scheelt toch al een paar graden. Er is nog een trapje naar boven, maar daar mag je niet komen. Het is daar wel warmer en we riskeren het om tot boven te gaan. We kunnen ons daar gewoon in de zeteltjes zetten en worden niet weggejaagd. Pfff, dat scheelt in temperatuur.

Eens op Langkawi staat er een bus ons op te wachten om naar het hotel te gaan. Gelukkig zijn we niet echt ver van het hotel. Alleen, zoals wel meer deze vakantie, zijn de kamers niet allemaal klaar. Dus dat wordt de bagage droppen op één van de kamers die wel klaar is en we gaan dan maar iets eten op het strand. Het duurt eindeloos voor een paar burgers en sandwishen. Maar alles komt wel gelijk op tafel en is bovendien nog lekker ook. Ondertussen zijn de kamers wel klaar, dus kan de bagage verhuisd worden. Kleren uit, bikini aan en hup het zwembad in. Gewoon genieten!! Het is tegen mijn natuur in, maar het gewoon niks doen en in het zwembad hangen, doet me wel deugd. Tegen een uur of zes, helemaal verrimpeld, is het tijd om te douchen.
Voordat je een douche met warm water kan nemen, moet je eerst 5 jaar gestudeerd hebben. Conclusie: een koude douche dus.

Ik heb gelezen dat de restaurants van het hotel niet de moeite zijn om te bezoeken, maar dat je zeker naar de Cactus aan de overkant van de straat moet gaan. Dit doen we dan ook met heel de groep. ik hoop dus dat het ook meevalt 🙂 anders ben ik natuurlijk wel gezien. Maar gelukkig is het eten lekker, het duurt niet extreem lang en het is goedkoop. Een geslaagde avond dus!! 🙂

Vermits het gisterenavond later werd dan voorzien, wordt het uur van vertrek een beetje opgeschoven. De nacht was ook niet zo super, dus weet nog niet of ik met de stap ploeg of met de busploeg meega.

We nemen in ieder geval allemaal samen de taxi tot aan fort cornwallis. Dit is een centraal punt in george town, dus vandaaruit gaan we verder. Samen met roelof, karianne, kim en leslie ga ik het fort binnen. Voor die 2 ringit kan je toch het fort niet overslaan he 🙂 de anderen beslissen van verder te gaan. We zien elkaar wel terug aan het zwembad 🙂

Van aan het fort lopen we voorbij de clocktower naar de VVV. Daar bemachtigen we een plannetje dat ons door de oude stad van georgetown kan leiden. Niet veel later komen we de rest van de groep toch terug tegen en lopen we samen nog een eindje verder. Het is bloedwarm om te lopen en niet veel later splitst de groep zich toch op in de wandelgroep en de bushroep. Ik voel me redelijk dus besluit mee te wandelen. Op basis van ons plannetje lopen we verder de old town langs. Onderweg stoppen we nog even voor een drinkpauze. Blijven drinken is de boodschap met dit warme weer. Na een frisse sprite gaan we weer verder. We hebben ook oog voor de souvenierswinkeltjes en de souveniers zijn dan ook weer een feit 🙂

We lopen nog wat rond en besluiten naar de Khoo Kongsi te gaan. Blijkbaar is dat een aanrader en moet je dat gezien hebben als je in georgetown bent. Dus dat doen we dan ook. We moeten wat zoeken om er te geraken, maar het is inderdaad wel de moeite om te zien. Ondertussen is het al middag voorbij en beginnen de magen toch te knorren. We gaan terug naar het restaurantje waar we iets gedronken hadden. Daar is het nu happy hour 🙂 na een lekkere maaltijd beslissen we dat het wel genoeg is geweest voor vandaag. We vragen de bazin of het mogelijk is van een taxi te bestellen en een dik half uurtje later staan we weer aan het hotel. Het zwembad is volledig leeg, dus snel bikini aan en genieten van de rust. We dachten da de andere groep al terug ging zijn, maar niks is minder waar. Een dik uur later komen zij pas toe bij het zwembad. De zee mogen we nog steeds niet in door de kwallen en de rest van de dag is er niks meer gepland. Rust dus!

‘Savonds trekken we met heel de groep terug naar de red corner in de hoop een avond te beleven als gisteren. Het is niet meer compleet dezelfde groep die optreedt, maar de ambiance is er zeker wel. Het wordt weer een feestje als gisteren. Wieke wordt zelfs uitgenodigd om mee te zingen. Met de polonaise nemen we afscheid van Penang. Morgen gaan we weer de brug over naar ons laatste stuk van de vakantie: strand van Langkawi!
De volledige rust nu 🙂