Maandelijks archief: juli 2012

Vandaag keren we terug van batang ai naar kuching. Pas om tien uur vertrek dus kon uitslapen. Deed ook wel eens deugd. Eerst terug met de boot naar het vaste land en dan op weg voor 300km.

Onze eerste stop is het iban begraafplaats. Zeer apart en verschillend met de onze. Daar wordt de dode begraven en al zijn bezittingen worden op het graf gelegd. Redelijk apart gezicht. Een beetje verder krijgen we iuitleg over de palmolie. Het is zo verschrikkelijk warm dat ik niet echt blijf luiseteren en liever in de bus met airco ga zitten.

Normaal gingen we lunchen ergens bij een waterval maar vermits het al redelijk laat is eten we op dezelfde plek van het opgaan. Anne wordt ondertussen helemaal ziek. Vanochtend was ze nog goed, maar de busrit heeft haar de das om gedaan. Helemaal misselijk.een eindje verder stoppen we nog bij een peperplantage en dan rijden we richting kuching. Onderweg stoppen we nog even bij een tankstation voor anne. Alles is eruit, dus hopelijk gaat het snel beetje beter. Nadat we nog in de file stonden bij kuching, komen we rond vijf uur aan in het hotel. De wifi doet het terug, dus iedereen slaat aan het internetten. Eindelijk tijd om mijn mails tegoei te lezen en mijn blog bij te vullen. Een deel van de groep gaat steamboten ( een soort fondue). Ik ga met rulof en matthijs eten bij het water. Het wordt gezellig. Nu nog eveblog afwerken en rugzak inpakken. Dan hopelijk snel in slaap. Morgen om half zes vertrek naar het vliegveld voor de vlucht naar kuala lumpur. En is nu al tien uur gepasseerd.
Dus slaapwel en hopelijk tot in de week.

Na een goeie nacht in hetbhilton hotel gaan we vandaag naar hetbiban longhouse. Dit zijn de traditionele huizen, met een lange veranda en de huizen erachter. Hier wonen ook een aantal families samen.

Eerst moeten we een eindje met de boot. Dat is een prachtige tocht. Is eigenlijk echt een plaats op aarde dat je wel moet gezien worden. Dan komen we aan bij het longhouse. Bij het binnen gaan moeten we de schoenen uitdoen. We krijgen wat uitleg van richard. Maar ik krijg een aantal kindjes in het oog en heb per toeval nog wat ballonnen in mijn rugzak. Dus ik ben al snel afgeleid en neem niet zoveel me op van de uitleg. Na een tijdje rond te kijken moeten we gaan zitten. We krijgen de traditionele drank te proeven en dan is het tijd voor de dans. Op het einde moet iedereen ook meedansen, maar ik beperk me tot het nemen van de fotos.

Na het spektakel worden alle families vertegenwoordigd en gaan ze in een kring zitten met een plastic zak voor hun. Het is de gewoonte als je op bezoek gaat in een longhouse, dat je cadeautjes meebrengt. Deze cadeautjes worden dan eerlijk verdeeld over de families. In vergelijking met andere was ons iets gezonder. Wij hadden koffie en thee, de anderen vooral snoepgoed en koekjes.
Nadien krgen we nog een demonstratie op de blaaspijp, nog een lunch en dan is het alweer tijd om te vertrkken. We zouden nog zwemmen op een eilandje een beetje verder, maar eens daar aangekomen heeft er niemand zin. We keren dus maar terug naar het hotel en kruipen daar in de bikini. Samen met kim en wieke ga ik in het meer zwemmen. Da water is iets beter van temperatuur dan het zwembad. Samen metvde chauffeur en gids wordt het een gezellige boel. Dan nog even rusten en is het al weer tijd voor het eten.
Morgen pas vertek om tien uur, dus kunnen uitslapen! 🙂

Vandaag alweer zondag. En het hoogtepunt van de vakantie. Alvast dat had het moeten zijn.
Iets voor negen staan we aan de ingang van het centrum van de orang oetangs. We zijn daar zeker niet alleen en er staat minstens een groep van 60man te wachten op binnen te gaan. Eerst krijgen we een typisch praatje over wat mag en niet mag en dan gaan we naar binnen. Een padje door de jungle om 100meter verder toe te komen bij een voederplaats. Wij staan daar een 50 meter vanf denk ik. Bij ons staat iedereen bij elkaar op een bescheiden plaats. Het is echt aapjes kijken. Er zijn er maar 4 en ze doen eigenlijk zo goed als niks buiteeen beetje hangen en een banaan in hun mond steken. Dit is toch wel een teleurstelling als je een jaar geleden op 2m van de silverback hebt gezeten. Met enkel 7 anderen. Maar ok, we hebben ze gezien, in tegenstelling tot anderen 🙂

Nadat we een klein uurtje hebben gekeken stappen we weer de bus op richting batang ai. Onderwerg pikken we ook nog een marktje mee, maar ook dit is niks speciaal en zijn we snel weer bij de bus. Onderweg eten we langs de weg. Niet slecht, maar ook,niet echt super. Maar ok, we gaan geen honger hebben. Om vier uur moeten we de ferry hebben naar ons hotel.
Ons horel, managed by the hilton, ligt in het midden van het stuwmeer, met de rest niks. Is echt helemaal in de middle of nowhere. We mieten onze rugzak zelf de 75 treden omhoog sleuren, maar het hotel is wel geweldig. Een hotel in de vorm van een longhouse met zwembad. Dus het is rugzak in de kamer en dan zwembad in. Heerlijke vekoeling, alhoewel het water niet echt koud is of fris. Maar ok we gaan niet klagen.
Savonds is het niet zo,moeilijk om te kiezen waar we gaan eten, want je kan niet verder dan het horel 🙂 ook hier is het eten lekker en is het een gezellige bende aan tafel.
Op tijd naar bed, morgen naar een typisch longhouse.

Het is zaterdag vandaag. We gaan met de boot naar baku national park. Daar gaan we een jungle tour doen. De kans op neusapen spotten is aanwezig, maar helaas.  Het is een mooie tocht, niet zo onnoemelijk zwaar maar dewarmte maakt het toch redelijk  hard. Ik heb maar een fles water mee. Wordt dus moeilijk en niet teveel drinken. Ondanks de tocht maar iets meer dan 2 km is doen we er toch bijna 2 uur over om op de bestemming te geraken. Een wit strand dat zo zou passen in expeditie robonson. Een ideale afkoeling na een bezwete tocht. Snel de kleren uit, bikini aan en eht water in. Het water is behoorlijk zout, dus na enkele minuten begint het behoorlijk te prikken. Dus er weer uit en beetje opdrogen in de zon. Ook de lunch krijgen we op het strand, dus het is een ideale namiddag. Dan nog een tochtje met de boot terug en terug naar het hotel. In de namiddag spreken we tegen vijf uur af op het terras om dan later naar het marktje te gaan. Het begint echter te regenen en het lijkt niet echt op te houden tegen dat we vertrekken om te gaan eten. We besluiten toch maar te vertrekken en eerst te gaan eten en dan het marktje op.
We eten in een lokaal tentje waar je als gewone toerist niet alleen zou binnen gaan. Wa er op de kaart staat is ook allemaal onbekend dus alle nasi gerechten worden besteld behalve die met vis. Het is een uitdaging, maar niet echt iets voor mij. Ik eet wel wat zodat ik niet met honger van tafel ga, maar heel overtuigend is het niet. Nadat we gegeten hebben is het opgeklaard en gaan we over de matkt. Het is eigenli redelijkk klein en niet veel te zien. Al snel neem ik met rulof, karianne en kris de taxi terug naar het waterfront. Daar gaan we nog iets drinken en uiteindelijk sijpelt heel de groep daar binnen. Redelijk laat gaan we weer naar het hotel. Morgen de orang oetangs!

De vlucht is redelijk verlopen naar Kuala Lumpur. Heb redelijk geslapen en heb dus niet een mega jetlag door het missen van een nacht. Op de luchthaven in KL vind ik redelijk snel waar ik moet zijn. Voor mij staan een aantal.mensen die wel eens tot de groep zouden kunnen horen. Ik zit redelijk op tijd aan de gate en daar hoor ik enkel nederlands spreken. Ik berg mijn ipad dan maar op en vraag of het aapjes zijn. Ja, daar is al een groot deel van de groep. Op minder dan 2 uur staan in we in kuching waar leslie op ons wacht.

Even geld pinnen en dan hop naar heT hotel. Voor zij die het excursiepakket hebben geboekt gaat vanmiddag al de city tou door kuching. Ok, da hadden we niet direct gedacht, maar is wel goeie manier om de tijd door te brengen en niet in slaap te vallen. Met een deel van de gorpe gaan we iets eten aan de waterfront en om twee uur zijn we weer bij het hotel. Ondertussen is ook het gezin aangekomen en is de groep compleet.

N

De city tour brengt ons naar het stadgebouw, een chinese tempel, een museum en een overzichtstoren over kuching. De uitleg heb ik niet meer in me opgenomen. Dat kon mijn vesrtand niet meer aan na een aantal nachten slecht te slapen. Tegen de vooravond zijn we terug in het hotel. Even douchen en dan met de ganse gorpe eten aan het waterfront. Uiteindelijk in hetzelfde restaurant als vanmiddag, maar we gaan niet moeilijk doen. Tegen negen uur terug naar hetbhotel en de eerste (eigenlijk 2de) dag zit erop.

Hopelijk een redelijke nacht!

Van morgen stond mijn broer perfect op tijd aan mijn deur om me weg te doen naar schiphol. Om zes uur vertrekken voor de vlucht van twaalf uur is redelk belachelijk wss, maar je weet maar nooitwat je egenkomt.

Om iets na acht uur stonden we dan ook in schiphol op de parking. Nog eerst effe alles voor de 390987765 keer checken, dan schoenen aan en op weg naar de vertrekhal. Geen volk aan de check-in, dus nog tijd zat voor een koffie. om iets na negen krijg ik dan effectief de shot onder mijn gat van mijn broer en ga ik door de douane. De gate is niet ver, dus nog eerst effe achter parfume dan richting gate G8. Gelukkig is er gratis wifi en kan ik me nog beetje bezig houden op mijn ipad. hij heeft nu al opgebracht 🙂

Nu nog even bezighouden tot elf uur en dan is het tijd om te boarden. hopelijk heb ik nog een aantal keer wifi onderweg en kan ik mijn blog verder aanvulen.

tot binnenkort

ps reacties altijd welkom!

Vandaag 24 juli. Binnen minder dan 36 uur gaat het vliegtuig op weg naar een nieuw avontuur.

Oeganda heb ik goed overleefd. En daar hebben we een vervolg aan gebreid. In februari heb ik 3 weken vrijwilligerswerk gedaan in Soweto. Ook dit heb ik tot een goed einde gebracht.

Nu is het alweer tijd voor iets nieuws. Ik trek voor 19 dagen naar Maleisië en Borneo. Na de gorilla’s is het nu tijd voor de orang oetangs. Ook ga ik op zoek naar de neusapen. Deze zal ik ook op een speciaal verzoek proberen vast te leggen vanuit alle mogelijke hoeken.

Ik hoop hier en daar een beetje wifi ontvangst te hebben en af en toe wat te kunnen posten.

tot binnenkort