Ontbijt om 7 uur. Vakantie noemen ze dat. 🙂 Van Santa Cruz zijn we vannacht gevaren naar Bartolomé. Om 3 uur werd het anker gelicht en zijn we vertrokken. Het werd een erg schommelige nacht. Na 3 uur is er van slapen niet veel meer in huis gekomen.
Eerste uitstap vanmorgen is de klim naar de vuurtoren met zicht op de Pinnacle Rock. Het bekendste plaatje van de Galápagos eilanden (het zegt mij niks, maar ja dat is niet nieuw
) Op ons gemak maken we ons klaar. Het is een dry landing, dus de Teva’s zijn voldoende. Met de dingy worden we aan land gebracht. Onderweg zien we ook de eerste Galápagos pinguin voorbij schieten. Het pad is zand met kleine steentjes tussen. Niet zo handig dus met sandalen. Maar al snel komen we op het uitgelegde houten pad. Veel makkelijker lopen. Van op het pad kunnen we ook mooi een onderwater krater zien. Op die plaats is de zee blauwer dan errond. Heel speciaal om te zien. Onderweg krijgen we voldoende uitleg over het ontstaan en de geschiedenis van het eiland. Too much information om op te slaan. Mijn hersenen nemen ook vakantie. Wel hoor ik dat door het verschuiven van de platen (ondergronds dus) dat de eilanden elk jaar 10 centimeter dichterbij het bij vasteland komen. Ook kunnen er binnen een 100tal jaren eilanden verdwenen zijn en compleet nieuwe ontstaan zijn. De nieuwe onstaan meestal uit vulkaanuitbarstingen.Om boven te geraken, dienen er een heel aantal trappen genomen te worden. We hebben een tijdje op hoogte gezeten en het trappen lopen gaat toch behoorlijk goed. Hebben we dan toch iets van conditie opgedaan? 🙂
) Op ons gemak maken we ons klaar. Het is een dry landing, dus de Teva’s zijn voldoende. Met de dingy worden we aan land gebracht. Onderweg zien we ook de eerste Galápagos pinguin voorbij schieten. Het pad is zand met kleine steentjes tussen. Niet zo handig dus met sandalen. Maar al snel komen we op het uitgelegde houten pad. Veel makkelijker lopen. Van op het pad kunnen we ook mooi een onderwater krater zien. Op die plaats is de zee blauwer dan errond. Heel speciaal om te zien. Onderweg krijgen we voldoende uitleg over het ontstaan en de geschiedenis van het eiland. Too much information om op te slaan. Mijn hersenen nemen ook vakantie. Wel hoor ik dat door het verschuiven van de platen (ondergronds dus) dat de eilanden elk jaar 10 centimeter dichterbij het bij vasteland komen. Ook kunnen er binnen een 100tal jaren eilanden verdwenen zijn en compleet nieuwe ontstaan zijn. De nieuwe onstaan meestal uit vulkaanuitbarstingen.Om boven te geraken, dienen er een heel aantal trappen genomen te worden. We hebben een tijdje op hoogte gezeten en het trappen lopen gaat toch behoorlijk goed. Hebben we dan toch iets van conditie opgedaan? 🙂Langs het pad zien we onze eerst soort lava: de tuff lava. Blokken die er loodzwaar uitzien, kan je zonder moeite boven je hoofd steken. Een beetje Ijsland en Cappadocië achtig.Van bovenuit heb je een prachtig uitzicht over de omgeving. Langs de ene kant de zee, de andere kant zie je de boot liggen. Nog een andere kant uit zie je weer een mooi wit strand en dan nog een andere kant de Pinnacle ROck. Allemaal omringd door heuvels. Het totaal plaatje klopt. Hier kan je uren gewoon kijken en honderden foto’s maken. Dit is ook de uitgelezen plek voor een groepsfoto. Je moet je soms wel vasthouden want de wind schiet behoorlijk hard daarboven. Dan dalen we weer af richting dingy die ons terug naar de boot zal brengen. Veel tijd hebben we daar niet, want de volgende activiteit staat al gepland. Opnieuw de bikini aan, en de snorkelspullen gepakt. We gaan een snorkel vanuit de dingy doen. Dit wil zeggen dat we niet aan land gaan, maar gewoon vanuit de dingy de zee in. We varen rond de Pinnacle Rock naar een baai. Daar vertrekken we voor een GEWELDIGE snorkel. Het is nogal moeilijk uit te leggen aan iemand die het niet gezien of meegemaakt heeft. De zeeleeuwen zwemmen gewoon rond u. Ze passeren soms gewoon op 10-15cm van je bril. Ook zien we een aantal pinguins voorbij zoeven. Ook de massa’s vissen dat je te zien krijgt, zijn met geen woorden te beschrijven. Ik kan alleen maar hopen dat er iets kan worden weergegeven via de onderwaterfoto’s. De pinguin gaat te snel om vast te leggen, maar de zeeleeuwen zouden er hopelijk toch moeten opstaan. Wanneer je aan een rots een beetje blijft ronddobberen, kruipen zij op de rots om wat te rusten en dan springen ze pardoes voor u in het water. ONGELOOFLIJK gevoel. Samen met Wim komen Liesbet en ik veel later als de anderen aan het strand. We zijn helemaal rond de Pinnacle Rock gesnorkeld naar het strand. Dit is (ook achteraf gezien) de mooiste snorkel geweest. Tja, ik blijf het zeggen: is moeilijk uit te leggen
Eens terug op de boot is het tijd voor de lunch en even wat platte rust. Lang duurt die niet want om 14u gaan we alweer, in bikini en gepakt met de snorkelspullen, de dingy in voor alweer een snorkel. Deze keer worden we naar het strand van Santiago gebracht en vertrekken we vanaf het strand. Buff op het hoofd, bril en flippers aan, snorkel in de mond en we kunnen vertrekken. Spijtig genoeg zijn er niet veel vissen te zien, maar we beleven alweer een hoogtepunt. Langs de rotsen zwemt een zeeschildpad. WAUW, het is net Dory van Finding Nemo. Ongelooflijk mooi (alweer ). We kunnen ze een tijdje volgen. Maar met een heel bende achter één schildpad zorgt wel een beetje voor ergenis. Ik laat ze dan ook maar alleen verder gaan. Ik vond het zo al een ervaring. Op weg naar het strand kom ik nog 2 zeeleeuwen van heel dicht tegen. Het is een korte snorkel want er staat nog een activiteit gepland vóór het avondeten. Alles is zeer in schema gestoken 🙂 Om 16uur vertrekken we alweer naar Santiago voor een wandeling over het lava. Dit keer geen tuff lava, maar touw lava. Het lava is echt in een vorm gesmolten dat je het als touwen kan zien. Mooi gedraaid, allemaal figuren. Heel mooi om te zien. OOk hier kan je blijven foto’s maken. Want elke stap die je zet, geeft een ander beeld, ander licht of een andere structuur. Het is al bijna donker als we terug naar de boot gaan. Even opfrissen, iets warmer aandoen en dan om 18.30u is het alweer briefing. De snorkels waren voor de meesten het hoogtepunt van de dag. Nadat we de uitleg en schema voor morgen hebben gekregen, is het alweer etenstijd.
). We kunnen ze een tijdje volgen. Maar met een heel bende achter één schildpad zorgt wel een beetje voor ergenis. Ik laat ze dan ook maar alleen verder gaan. Ik vond het zo al een ervaring. Op weg naar het strand kom ik nog 2 zeeleeuwen van heel dicht tegen. Het is een korte snorkel want er staat nog een activiteit gepland vóór het avondeten. Alles is zeer in schema gestoken 🙂 Om 16uur vertrekken we alweer naar Santiago voor een wandeling over het lava. Dit keer geen tuff lava, maar touw lava. Het lava is echt in een vorm gesmolten dat je het als touwen kan zien. Mooi gedraaid, allemaal figuren. Heel mooi om te zien. OOk hier kan je blijven foto’s maken. Want elke stap die je zet, geeft een ander beeld, ander licht of een andere structuur. Het is al bijna donker als we terug naar de boot gaan. Even opfrissen, iets warmer aandoen en dan om 18.30u is het alweer briefing. De snorkels waren voor de meesten het hoogtepunt van de dag. Nadat we de uitleg en schema voor morgen hebben gekregen, is het alweer etenstijd.Om 20uur wordt het anker gelicht en vertrekken we richting Isabella. Dit is een behoorlijke tocht, vandaar dat we zo vroeg vertrekken. De boot schommelt behoorlijk hard en dat zal zo nog een tijdje doorgaan. Rond 4uur zouden we moeten arriveren aan het eiland. Pas dan zal het lawaai ophouden. 
Mijke's reizen 